Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εντάξει λοιπόν, πήγαμε για να έχουμε άποψη. Ας ξεκινήσουμε απο τα βασικά. Η Στοά είναι όμορφη.

Με αίσθηση διακριτικής πολυτέλειας και με αισθητική νεοκλασικής Αθήνας.

Μπαίνεις μέσα από την καυτή Σταδίου ή την Πανεπιστημίου με την νεοελληνική ασχήμια και νιώθεις ωραία, ήσυχα και δροσερά.

Δροσερά αλλά και λίγο ψυχρά.

Το ντεκόρ δεν σου μιλάει για τροφή, είναι αποστασιοποιημένο και “αφ' υψηλού”. Ή μήπως το βλέπουμε έτσι γιατί έχουμε συνηθίσει σε υπερβολικά υψηλές δόσεις από casual προχειρότητα; Το πολύ μεγάλο τραπέζι στη μέση προορίζεται να γεμίζει από πελάτες που θέλουν να καταναλώσουν το φαγητό που θα πάρουν σε πιάτο ή πακέτο από τα μαγαζιά.

Ανοξείδωτο και ψυχρό μεν, εύκολο να καθαριστεί δε. Το ξύλο θα ήταν προτιμότερο αλλά πιο δύσχρηστο.

Τα εστιατόρια όμως είναι λίγα.

Δεν δικαιολογούν το να γίνει το μέρος προορισμός.

Ακόμα και όταν ανοίξουν τα δύο κλειστά που θα προσφέρουν κρέας και ψάρι, θα είναι μόνο τέσσερα-πέντε.

Δεν υπολογίζουμε τους λουκουμάδες, το πρωινό τα wine bar.

Επίσης βρήκαμε μέσα κατάστημα οπτικών, φαρμακείο, καλλυντικά και ρούχα.

Το μεγάλο μαγαζί που λειτουργεί ως μπακάλικο, είναι το μόνο από το οποίο μπορείς να κάνεις αγορές.

Και αυτό με τους ξηρούς καρπούς.

Δεν είναι λοιπόν ένα κανονικό food hall όπου πας για να χαζέψεις, να δεις τι καινούριο υπάρχει κάθε φορά και να αποφασίσεις τι θα φας.

Οι επιλογές είναι συγκεκριμένες.

Δοκιμάσαμε το φαγητό στο Table του Νίκου Θωμά. Υπέροχο.

Ελληνική κουζίνα άριστα εκτελεσμένη, με ποιοτική πρώτη ύλη και κανονικότατες τιμές επιτέλους.

Αυτό που θα ήθελαν να δοκιμάσουν οι ξένοι.

Αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν άλλα δέκα τέτοια μαγαζιά που να προσφέρουν προσιτό, νόστιμο φαγητό.

Οι τιμές γενικά είναι προσιτές και λογικές.

Δεν γνωρίσουμε τι προβλέπει το business plan από το ποσοστό που θα κρατά η κατασκευαστική εταιρεία αλλά δεν πιστεύουμε πως το έργο μπορεί να είναι βιώσιμο διότι οι αρχικοί υπολογισμοί που είδαμε για το πόσος κόσμος προβλέπεται να επισκεφτεί το μέρος, είναι υπέρ-αισιόδοξοι.

Ίσως λοιπόν δούμε σταδιακά στο μέλλον να αντικαθίστανται τα καταστήματα φαγητού με luxury brands.

Στο κατάστημα Agora που λειτουργεί ως μπακάλικο με πολλά ελληνικά προϊόντα και δυσεύρετα κρασιά και μπίρες που ίσως δεν έχετε ξαναδεί (και μπράβο που βρίσκουν ένα τόπο για να αναδειχθούν), επαναλαμβάνονται κάποιες μάρκες που φαίνεται να έχουν εξασφαλίσει προνομιακή προβολή ενώ κάποιοι (πολλοί) αξιόλογοι παραγωγοί και περιοχές της χώρας (ως τροφές και προϊόντα) είναι παντελώς απούσες.

Αυτό που είδαμε μας άρεσε αλλά μας αφήνει ανησυχίες για το μέλλον και το κατά πόσο θα γεμίζει αφού τελειώσει το πρώτο κύμα της περιέργειας. Εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε ένα κανονικό food hall πάντως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους