Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα είναι η Μέρα που παύεις να υπάρχεις όπως ήξερες. Είναι μια αλλιώτικη πρεμιέρα.

Κι εσύ το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να την ερμηνεύσει.

Ξύπνησες σήμερα και ο χρόνος σου κλείνει το μάτι ειρωνικά.

Σε ρωτάει, αν πάλι έφερες μαζί σου το χθεσινό σου πρόσωπο.

Σήμερα δεν ισχύει τίποτα απ’ όσα κουβαλάς. Ο Καθρέφτης σε Βλέπει Αλλιώς.

Κι εκεί, πίσω απ’ το πρόσωπο που νόμιζες πως έχεις, κρύβεται ο μόνος Σωτήρας που μπορεί να σε λυτρώσει.

Εσύ ο ίδιος.

Είναι η μέρα που οι μάσκες ξεθωριάζουν από μόνες τους.

Είναι η Γιορτή της Μεταμόρφωσης.

Όχι μόνο του ουράνιου Σωτήρα, που περιμένεις άπραγος να σε σώσει, αλλά κυρίως, της κρυφής σου ταυτότητας.

Είναι η μέρα που ο ίδιος σου ο εαυτός σε περιμένει στη γωνία να σε σοκάρει.

Φοράς προσωπεία που τα λες χαρακτήρα, προσωπικότητα, ιστορία ζωής.

Σήμερα όλα αυτά στάζουν από πάνω σου σαν κερί που λιώνει και πέφτει στο δέρμα, μέχρι να απομείνει ο γυμνός σου πυρήνας.

Αυτή η μεταμόρφωση δεν έρχεται μόνο με προσευχές και ψαλμούς.

Έρχεται σαν ρεύμα που σαρώνει τις προσόψεις και αφήνει μόνο την αλήθεια, που παιτεί να σταθείς μπροστά της γυμνός από βεβαιότητες.

Η αλλαγή δε θα ‘ναι ευγενική.

Θα σκάψει μέσα σου σαν βελόνα σε βινύλιο.

Θα σε ξυπνήσει με ήχους αρχαίους, κι όμως πρωτόγνωρους, που δονούνται κάτω απ’ το δέρμα.

Ό,τι νόμιζες πως είσαι, θα το δεις να λιώνει.

Ό,τι φοβόσουν να γίνεις, θα αρχίσει να αστράφτει, όχι με το φως των άλλων, αλλά με το δικό σου φως, που δεν περιγράφεται σε λέξεις.

Θες δεν θες, θα νιώσεις εκείνο το ράγισμα στη βεβαιότητα σου, εκείνη την ψιθυριστή φωνή που σου λέει ότι, εσύ είσαι αυτός που περίμενες τόσο καιρό.

Δεν χρειάζεται να πας πουθενά. Η Πέμπτη Διάσταση είναι ήδη εδώ, στις σκιές σου, στα βλέμματα που απέφευγες, στις σκέψεις που αρνιόσουν να σκεφτείς.

Σήμερα η ψυχή σου δεν αντέχει άλλο να ντύνεται με παλιές λέξεις και ξεθωριασμένες εικόνες.

Ό,τι πίστευες για σένα, η δυνατή, η αδύναμη, ο λογικός, ο ευαίσθητος, η όμορφη, ο ανεπαρκής, όλα είναι κωμικά ψέματα που σήμερα γελάνε μαζί σου. Η Μεταμόρφωση δεν είναι φως.

Είναι σεισμός.

Δεν έρχεται να σε γαληνέψει.

Έρχεται να σου σπάσει τον καθρέφτη στο μέτωπο.

Σήμερα είναι η μέρα που γεννιέσαι μέσα από τα συντρίμμια σου.

Όλα τα πρέπει και τα δεν μπορώ τρίζουν στα θεμέλια.

Δεν κρατιούνται άλλο.

Η καρδιά σου, όχι η ρομαντική, αλλά εκείνη η αρχαία, βροντερή καρδιά που σου ’χει απομείνει από τότε που ήσουν άγριο παιδί, σήμερα ξυπνάει και χτυπάει με δικό της ρυθμό.

Σήμερα δε σώζεσαι.

Αυτοκαταργείσαι και ανασταίνεσαι χωρίς συγχωροχάρτια.

Μια μέρα σαν κι αυτή δεν μπορείς να την ελέγξεις.

Μονάχα την υπομένεις μέχρι να σπάσει το κουκούλι σου.

Κι όταν σπάσει, δε θα βρεις φτερά.

Θα βρεις φωνή.

Μια φωνή που δεν μιλάει. Βρυχάται. Η Μεταμόρφωση είναι αφαίρεση.

Είναι η πράξη του να γίνεσαι λιγότερος για να είσαι περισσότερο αληθινός.

Είναι η πιο σκληρή πράξη αγάπης.

Είναι το φτάνει πια, που λες σε ό,τι σε κρατάει μισό.

Σήμερα είναι μέρα που ισχύει ο νόμος «ο σώζων εαυτόν σωθείτο». Κι όχι με την έννοια της ατομικής σωτηρίας.

Αλλά με τη βουβή, σκληρή παραδοχή ότι κανείς δεν μπορεί να σώσει εκείνον που αρνείται να συντρίψει τον ψεύτικο εαυτό του.

Μεταμορφώνεσαι, επειδή επιτέλους αρνείσαι να συνεχίσεις έτσι.

Επειδή αποφάσισες να πάψεις να υποδύεσαι ένα ψεύτικο εαυτό.

Και αυτό, είναι όλη η μετουσίωση και η σωτηρία που χρειάζεσαι. Υ.Γ. Σήμερα, τα σταφύλια δεν προσφέρονται για ευλογία. Προσφέρονται για να συνθλιβούν. Όπως κι εσύ. Maria Stathi

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους