SHOW MUST GO ON (?) ---> Κι ενώ μόλις σήμερα 5 Αυγούστου, έξι μέρες μετά τη φονική χιονοστιβάδα, ανασύρθηκαν με τρομερή προσπάθεια και στον απόλυτο κίνδυνο τα σώματα τριών ακόμα ορειβατών, ανάμεσά...

Πλήρες Κείμενο:

SHOW MUST GO ON (?) ---> Κι ενώ μόλις σήμερα 5 Αυγούστου, έξι μέρες μετά τη φονική χιονοστιβάδα, ανασύρθηκαν με τρομερή προσπάθεια και στον απόλυτο κίνδυνο τα σώματα τριών ακόμα ορειβατών, ανάμεσά τους και του Nirmal (Nimsdai) Purja και μάλλον δεν θα ανακτηθεί ποτέ το σώμα ενός, που το πιο πιθανό να θάφτηκε ή να έπεσε σε κάποια ρωγμή, ήδη ξεκίνησε ο δημόσιος προβληματισμός για την τρέχουσα κατάσταση.

Εκείνο που πιστεύω ότι τώρα θα κάνει τη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν, είναι το γεγονός ότι σε αυτήν την ανείπωτη τραγωδία χάθηκε μια εμβληματική μορφή της εμπορικής ορειβασίας των Ιμαλαΐων.

Χάθηκε ο άνθρωπος που είχε σχηματίσει την εικόνα του άτρωτου στα μάτια ενός κοινού εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους θαύμαζαν την αυταπάρνηση και το κουράγιο του Nimsdai, χωρίς οι ίδιοι να είναι ορειβάτες.

Γιατί «η υποχώρηση δεν ήταν στο αίμα του» και γιατί καμμία «δεν ήταν η μέρα που θα πεθάνει». Γιατί τελικά η έντονη προσωπικότητα του ανθρώπου αυτού, τα κατορθώματά του στο πεδίο και ο μύθος που χτίστηκε από την ταινία που τον έκανε γνωστό και διάσημο ως εκ τούτου, του χάρισαν το στέμμα στον χώρο της εμπορικής ορειβασίας -το τονίζω, για να μην παρεξηγούμαστε (άλλο η αυθεντική ορειβασία, άλλο η εμπορική). Η "ορειβατική μηχανή" του Νεπάλ δέχτηκε έναν βαλλιστικό πύραυλο, πού χτύπησε κατευθείαν στο γενικό της επιτελείο, εξολοθρεύοντας τον στρατηγό.

Θα ήταν εντελώς διαφορετικό να είχε χτυπηθεί κάποιος άλλος αντί του Nims στο Broad Peak στις 30 Ιουλίου.

Αυτό όμως που συνέβη, γκρέμισε το μύθο της ευρύτερης αντίληψης για την ορειβασία υψομέτρου σήμερα, εκείνης που μπορεί να απευθύνεται στον καθένα που κυνηγά το όνειρό του.

Τον μύθο που θέλει τον υπερήρωά του, εκείνον που στα κόμικς τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει.

Ήταν σαν να χάθηκε ο Superman -όχι ο Οδυσσέας- ο υπεράνθρωπος που συνέπαιρνε τα πλήθη, πετώντας στις λεωφόρους της μεγαλούπολης, πάνω από τα γουρλωμένα μάτια και τα ανοιγμένα στόματα του πλήθους από κάτω.

Εκείνος που μετά βίας άγγιζε τη γη με τα πόδια του, ήταν πάντα στον αέρα, απλησίαστος, απόμακρος και μοναχικός στην υπεροχή του.

Πώς γίνεται όμως να χαθεί ο υπερήρωας της ιστορίας? Απλά, πάρα πολύ απλά: με μια χιονοστιβάδα! Όπως τόσοι και τόσοι μέχρι σήμερα.

Γιατί κανένας μας δεν μπορεί να ξεφύγει τελικά από τους νόμους της φυσικής, ακόμα και οι υπερήρωες.

Σαν ένα ξεκίνημα των όσων προκειται να ακολουθήσουν, από τα πολλά κείμενα που περνούν μπροστά από τα μάτια μου αυτές τις μέρες, πρόλαβα και κράτησα δύο και σας τα μεταφέρω εδώ : «…Το ερώτημα δεν είναι αν ο Νιμσντάι ήταν θαρραλέος.

Αυτό έχει ήδη απαντηθεί αμέτρητες φορές.

Το ερώτημα είναι αν η σύγχρονη ορειβασία έχει ολοένα και περισσότερο καθοδηγηθεί από μια ατελείωτη επιδίωξη των «πρωτιών», των «ταχύτερων» και των «περισσότερων», στην αναζήτηση του μεγαλείου…» Deepesh Das Shrestha (Everest Chronicle) «...Η τραγωδία του Broad Peak στο Πακιστάν αφήνει πίσω της ένα δύσκολο ερώτημα: ήταν απλά η μοίρα ή μήπως η φιλοδοξία, η εμπορική πίεση και το ανθρώπινο εγώ, πού ώθησαν τους ορειβάτες σε μεγαλύτερους κινδύνους, τους οποίους πάντα κουβαλούσαν τα βουνά; Μια χιονοστιβάδα είναι ένα φυσικό φαινόμενο και θα ήταν λάθος να κατηγορήσουμε την εμπορευματοποίηση χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.

Αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη σημερινή κουλτούρα των πολυσύχναστων αποστολών, των προθεσμιών, των ρεκόρ, των χορηγιών και της πίεσης να φτάσει κανείς στην κορυφή με κάθε κόστος.

Τα βουνά δεν είναι τρόπαια.

Δεν τα νοιάζει πόσο κοστίζει μια αποστολή, πόσα ρεκόρ διακυβεύονται ή πόσοι άνθρωποι παρακολουθούν online.

Όταν οι συνθήκες λένε όχι, η οπισθοχώρηση δεν είναι αποτυχία, είναι καλή κρίση.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να κατακτούμε κορυφές, φήμη και κέρδος από τα βουνά χωρίς να δώσουμε κάτι πίσω μέσω της προστασίας τους, της αυτοσυγκράτησης και σεβασμού μας προς αυτά.

Η φύση δεν μας ζητά να την κατακτήσουμε.

Μας ζητά να την ακούσουμε και να αφήσουμε το «εγώ» μας πίσω στην Κατασκήνωση Βάσης...» (Everest News) Θα διαβάσουμε πολλά ακόμα το επόμενο διάστημα, είναι βέβαιο.

Όχι πως τώρα κάποια μύγα τσίμπησε το κοινό και αυτό ξεκίνησε να προβληματίζεται, όχι! Δεκάδες άρθρα -ακόμα και βιβλίο- έχουν γραφτεί για την υπόθεση της εμπορικής ορειβασίας στα Ιμαλάια, μια υπόθεση 100% controversial -που λέμε και στο χωριό μας.

Όμως από το έμπαιναν και από το άλλο έβγαιναν.

Όχι πως τώρα θα σηκωθεί κάποιο τσουνάμι.

Σαρκαστικά έγραψε η Angela Benavides στο ExplorersWeb σε χτεσινό της άρθρο σχετικά με τη συνέχιση της σεζόν στο Καρακορούμ τον τίτλο “show must go on”, αποτυπώνοντας νομίζω με τον πλέον εύγλωττο τρόπο το συμπέρασμα που έχουμε αποκομίσει όλα αυτά τα χρόνια, παρακολουθώντας τη σκηνή της εμπορικής ορειβασίας στα Ιμαλάια.

Ένα σόου που θυμίζει περισσότερο την κορεάτικη εκδοχή της έννοιας των realities, όπου ο χαμένος πεθαίνει, σε μια κόντρα πολλών για έναν μόνο νικητή.

Στην περίπτωση των «εμπορικών Ιμαλαΐων», εκείνου που θα γράψει το μεγαλύτερο νούμερο στο κοντέρ, "εξολοθρεύοντας" τους προηγούμενους αλλά και τους υπόλοιπους, μέχρι να νικηθεί κι εκείνος από τον επόμενο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους