Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ιθαγένεια, δημογραφικό και η επικίνδυνη πολιτική των μισών αληθειών

---------------------------------------------------------------- Διαβάζω τις σχετικές αναφορές που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και με ενοχλεί η προσπάθεια ορισμένωνμ - ηθελημένη ή μη - να αποπροσανατολίσουν τους αναγνώστες τους με αναλήθειες, μισές αλήθειες και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς.

Επειδή θεωρώ το θέμα σοβαρό και άξιο δημόσιου προβληματισμού, αποφάσισα να μην το προσπεράσω.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να καταθέσω και το δικό μου σχόλιο, βασισμένο όχι σε εντυπώσεις και κραυγές, αλλά σε εξακριβωμένα στοιχεία και επίσημες πληροφορίες.

Ένας αριθμός μπορεί να είναι ακριβής και, παρ’ όλα αυτά, η ιστορία που χτίζεται γύρω του να είναι βαθιά παραπλανητική.

Η γνωστοποίηση ότι 102.711 άνθρωποι απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια από το 2019 έως τον Ιούλιο του 2026 δικαιολογημένα προκαλεί ερωτήματα.

Η ιθαγένεια δεν είναι ένα απλό διοικητικό πιστοποιητικό.

Αποτελεί πλήρη νομικό και πολιτικό δεσμό με την Ελληνική Δημοκρατία.

Συνεπώς, κάθε σοβαρό κράτος οφείλει να την απονέμει με κανόνες αυστηρούς, διαφανείς και ισότιμους, έπειτα από ουσιαστικό έλεγχο των προϋποθέσεων.

Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι τον ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση «ελληνοποίησε 102.000 παράνομους, στη συντριπτική τους πλειονότητα μουσουλμάνους», υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα.

Και το χάσμα αυτό δεν καλύπτεται με κραυγές, εισαγωγικά γύρω από τη λέξη «Έλληνες» και δραματικές συγκρίσεις με τον πληθυσμό μιας πόλης.

Ο επίσημος αριθμός δεν αφορά μία ενιαία κατηγορία ανθρώπων.

Περιλαμβάνει αλλογενείς που πολιτογραφήθηκαν, ομογενείς, παιδιά που γεννήθηκαν ή φοίτησαν στην Ελλάδα, ανήλικα τέκνα νέων πολιτών και περιπτώσεις στις οποίες η ελληνική ιθαγένεια αναγνωρίστηκε λόγω καταγωγής ή άλλης νόμιμης αιτίας.

Δεν αποδεικνύει προηγούμενη παράνομη παραμονή, δεν καταγράφει θρήσκευμα και δεν σημαίνει ότι 102.711 ενήλικοι προστέθηκαν αυτομάτως στους εκλογικούς καταλόγους.

Η δημόσια συζήτηση, λοιπόν, ξεκίνησε από έναν πραγματικό αριθμό και κατέληξε σε συμπεράσματα που ο ίδιος ο αριθμός δεν μπορεί να στηρίξει.

Αυτό δεν είναι ενημέρωση, είναι αριθμητική δραματοποίηση και πολιτική χειραγώγηση του φόβου.

Δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση απαλλάσσεται από την υποχρέωση να λογοδοτήσει.. Αντιθέτως, να δημοσιοποιήσει πλήρη και συγκεντρωτικά στοιχεία για ολόκληρη την εξεταζόμενη περίοδο πόσοι απέκτησαν την ιθαγένεια με πολιτογράφηση, πόσοι λόγω γέννησης ή φοίτησης, πόσοι είναι ομογενείς, ποιες ήταν οι προηγούμενες ιθαγένειές τους, πόσοι είναι ανήλικοι, πόσοι κατοικούν στην Ελλάδα και πόσοι εγγράφηκαν στους εκλογικούς καταλόγους.

Οφείλει επίσης να εξηγήσει ποιοι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν και ποια ουσιαστική πολιτική κοινωνικής ένταξης συνοδεύει την απονομή.

Ενδεικτικά, επιτρέψτε μου να σας κάνω γνωστό επειδή το έψαξα, από τις 13.875 κτήσεις ιθαγένειας του 2023, μόνον οι 3.515 αφορούσαν πολιτογράφηση αλλογενών.

Οι 7.054 αφορούσαν γέννηση ή φοίτηση στην Ελλάδα, οι 1.433 πολιτογράφηση ομογενών, οι 1.199 ανήλικα τέκνα και οι 674 άλλες νόμιμες διαδικασίες καθορισμού της ιθαγένειας.

Επομένως, η παρουσίαση ολόκληρου του αριθμού ως «παράνομων αλλοδαπών» δεν αποτελεί απλώς υπερβολή, αποτελεί κατάφωρη παραποίηση του περιεχομένου των επίσημων δεδομένων.

Η αυστηρή κριτική πρέπει να στραφεί και προς μια βαθύτερη κυβερνητική αποτυχία: το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά συνθήματα ούτε αποκλειστικά μέσω της μετανάστευσης.

Χρειάζεται σταθερή στήριξη της οικογένειας, προσιτή στέγη, αξιοπρεπείς μισθούς, προστασία της μητρότητας, βρεφονηπιακούς σταθμούς και πραγματικές προοπτικές για τους νέους.

Καμία απονομή ιθαγένειας δεν μπορεί να υποκαταστήσει αυτή την εθνική υποχρέωση.

Αλλά εξίσου επικίνδυνη είναι η συλλογική ενοχοποίηση ανθρώπων.

Ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ, μιλά ελληνικά, φοίτησε σε ελληνικό σχολείο και έχει συνδέσει ολόκληρη τη ζωή του με αυτή τη χώρα δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται «παράνομος αλλοδαπός» μόνο και μόνο επειδή οι γονείς του γεννήθηκαν αλλού.

Ούτε η θρησκευτική ταυτότητα, πραγματική ή αυθαίρετα υποτιθέμενη, αποτελεί τεκμήριο εθνικής απειλής.

Η κυβέρνηση πρέπει να ελεγχθεί αυστηρά για τη διαφάνεια, τα κριτήρια, τους ελέγχους και τη συνολική μεταναστευτική και δημογραφική στρατηγική της.

Εάν αποδειχθούν παρατυπίες, χαλάρωση προϋποθέσεων ή απονομές χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τη χώρα, τότε οι πολιτικές ευθύνες πρέπει να αποδοθούν χωρίς εκπτώσεις.

Η καταδίκη, όμως, δεν μπορεί να προηγείται των αποδείξεων.

Διαφορετικά, δεν υπερασπιζόμαστε την Ελλάδα, τραυματίζουμε τη σοβαρότητα του δημόσιου λόγου της.

Και μια χώρα δεν προστατεύεται ούτε με κυβερνητική αδιαφάνεια ούτε με κατασκευασμένους πανικούς. Προστατεύεται με αλήθεια, νόμους, έλεγχο, κοινωνική συνοχή και πολιτική ευθύνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους