ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΜΙΑ ΜΗΛΙΑ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΣΗ; ✍️ Γράφει ο Άριστος Μιχαηλίδης Υπάρχουν ακόμα Ελληνοκύπριοι που πιστεύουν ότι είναι η ε/κ πλευρά που εμποδίζει τις διαπραγματεύσεις για το...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΜΙΑ ΜΗΛΙΑ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΣΗ; ✍️ Γράφει ο Άριστος Μιχαηλίδης Υπάρχουν ακόμα Ελληνοκύπριοι που πιστεύουν ότι είναι η ε/κ πλευρά που εμποδίζει τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό; Κι ότι αν ανοίξει ο Χριστοδουλίδης το οδόφραγμα της Μιας Μηλιάς θα ανοίξει ο δρόμος για τη λύση; Υπάρχουν σίγουρα.

Αλλά νόμιζα πως ήταν μόνο κάποιοι ακραίοι περιθωριακοί, που αραδιάζουν εθνομηδενιστικές ασυναρτησίες και επιχειρηματολογίες τουρκικής προέλευσης, για τις οποίες εντυπωσιάζονται ακόμα και οι Τούρκοι.

Αλλά να το λέει και ο εμπειρότατος Αβέρωφ Νεοφύτου είναι πολλαπλάσια ακατανόητο.

Όταν απευθύνεται στον Νίκο Χριστοδουλίδη και του λέει: «Θα γίνουμε ακόμη καλύτεροι φίλοι αν όντως ξεπεράσεις το εμπόδιο ενός οδοφράγματος για να ανοίξει ο δρόμος για τη λύση», τι άλλο εννοεί; Όλοι ξέρουμε ότι η τουρκική απαίτηση είναι το άνοιγμα της Μιας Μηλιάς. Μόνο.

Χωρίς να μεσολαβεί η συμφωνημένη αρχή της αμοιβαιότητας.

Κι όταν ο Έρχιουρμαν απορρίπτει ακόμα και τις προτάσεις του Γκουτέρες για ταυτόχρονο άνοιγμα διέλευσης Αθηένου - Αγλαντζιά, σημαίνει ότι το μόνο που μπορεί να κάνει ο Πρόεδρος για να ξεπεράσει «το εμπόδιο ενός οδοφράγματος» είναι να δεχθεί αυτό που του ζητούν.

Όχι για να ανοίξει ο δρόμος για τη λύση, ούτε καν ο δρόμος για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, αλλά ο δρόμος για την πενταμερή.

Το βρίσκω ιδιαίτερα θλιβερό.

Γιατί εκτός από τον Αβέρωφ την ίδια προσέγγιση έχουν και άλλοι πολιτικοί.

Άσχετα αν δεν το λένε δημοσίως.

Θέλουν να ανοίξει ο Χριστοδουλίδης μονομερώς τη Μια Μηλιά για να δείξει ότι θέλει λύση, λένε.

Μισό αιώνα εμπειριών και εκβιασμών και δεν έχουν καν αντιληφθεί πώς εφαρμόζεται η τουρκική πολιτική σε βάρος της Κύπρου για να την αντιμετωπίσουν.

Ακόμα και ο Νίκος Αναστασιάδης, άλλοτε βασικός πρωταγωνιστής του ναιναικιστάν, είχε αντιληφθεί ότι «η πολιτική του κατευνασμού, δεν πρόκειται να επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα σε σχέση με την Τουρκία.

Δοκιμάστηκε και έχει αποτύχει» (20/7/2020). Αυτή η πολιτική «εκτρέφει ακόμη περισσότερο τη μεγαλομανία, τις παράνομες δράσεις, τις εκβιαστικές προσεγγίσεις» της Τουρκίας.

Σήμερα υπάρχουν ακόμα πολιτικοί (και δημοσιογράφοι, βεβαίως) που πιστεύουν ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν ακολουθεί ο Χριστοδουλίδης την πολιτική του κατευνασμού.

Να ταΐσει το θηρίο για να το εξημερώσει.

Εκεί είμαστε ακόμα! Ενώ ολοφάνερα Τουρκία και τουρκοκυπριακή ηγεσία ζητούν μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που εξυπηρετούν την πολιτική της αποδοχής των πραγματικοτήτων.

Δηλαδή των τετελεσμένων της εισβολής.

Του τετελεσμένου της «τδβκ», που θέλει να νομιμοποιηθεί ως καλός γείτονας με το κρατίδιο των Ελληνοκυπρίων.

Ούτε καν με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Να υπενθυμίσω ένα άλλο ΜΟΕ, που παραμένει ανοικτό, μπας και αντιληφθούμε όλοι τι γίνεται. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εδώ και 4 – 5 χρόνια επεξεργάστηκε ένα σχέδιο για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στη νεκρή ζώνη τα οποία θα παράγουν ηλεκτρισμό που θα διανέμεται και στις δύο πλευρές της γραμμής αντιπαράταξης.

Να προμηθεύουν δηλαδή ρεύμα και τους Ε/κ και τους Τ/κ. Ένα δικοινοτικό φωτοβολταϊκό πάρκο το οποίο θα χρηματοδοτήσει η ΕΕ. Έγιναν οι μελέτες, προβλέπεται ηλεκτροπαραγωγή ισχύος 36 MW και μάλιστα με πρόνοια για αποθήκευση, που δεν έχουμε ακόμα στην Κύπρο.

Πού κόλλησε αυτό; Στο αν θα υπάρχει μία σύνδεση ή δύο; Η μελέτη έδειξε ότι πρέπει να υπάρχει μία σύνδεση, να είναι σύνδεση στο δίκτυο της ΑΗΚ και η ΑΗΚ να στέλνει και στα κατεχόμενα το μερίδιο που αναλογεί στους Τ/κ. Αλλά, η τουρκική πλευρά απαιτεί να γίνουν χωριστές συνδέσεις και ο οργανισμός ηλεκτρισμού του κατοχικού καθεστώτος να παίρνει απευθείας από το φωτοβολταϊκό πάρκο το ρεύμα και όχι από την ΑΗΚ.

Πώς στο καλό θα στείλει το μήνυμα της επανένωσης και της εμπιστοσύνης (που ήταν ο σκοπός αυτής της απόφασης) αν ακόμα και η σύνδεση στα φωτοβολταϊκά θα εξυπηρετεί τον απόλυτο διαχωρισμό; Όσοι, λοιπόν, υποστηρίζουν ότι θα ανοίξει ο δρόμος της λύσης, αν ο Χριστοδουλίδης ανοίξει τη Μια Μηλιά (που ο μόνος σκοπός του είναι να διευκολυνθεί το εμπόριο των κατεχομένων) και να μην επιμένει στο Αθηένου - Αγλαντζιά, ας σκεφτούν πόσο νερό ρίχνουν στο μύλο της τουρκικής αδιαλλαξίας.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ IF MIA MILIA IS OPENED, WILL THE ROAD TO THE SOLUTION BE OPENED? Are there still Greek Cypriots who believe that it is the Greek Cypriot side that is obstructing the negotiations on the Cyprus problem? And that if Christodoulides opens the Mia Milia roadblock, the road to the solution will be opened? There certainly are. But I thought it was only some extreme fringe people, who spout ethnonihilative nonsense and arguments of Turkish origin, which even the Turks are impressed with.

But for the very experienced Averof Neophytou to say so is even more incomprehensible.

When he addresses Nikos Christodoulides and tells him: “We will become even better friends if you really overcome the obstacle of a roadblock to open the way to the solution,” what else does he mean? We all know that the Turkish demand is the opening of the Mia milia Pass. Only.

Without the agreed principle of reciprocity.

And when Erchyurman rejects even Guterres' proposals for the simultaneous opening of the Athienou - Aglantzia crossing, it means that the only thing the President can do to overcome "the obstacle of a roadblock" is to accept what they are asking of him.

Not to pave the way for a solution, not even the way for substantive negotiations, but the way for the five-party.

I find it particularly sad.

Because apart from Averof, other politicians have the same approach.

Regardless of whether they do not say it publicly.

They want Christodoulides to unilaterally open the Mia Milia Pass to show that he wants a solution, they say.

Half a century of experiences and blackmail and they have not even realized how Turkish policy is being implemented against Cyprus in order to confront it. Even Nicos Anastasiades, once a key protagonist of the neo-Nazi movement, had realized that “the policy of appeasement is not going to bring the desired results in relation to Turkey.

It was tried and has failed” (20/7/2020). This policy “further breeds the megalomania, illegal actions, and blackmailing approaches” of Turkey.

Today, there are still politicians (and journalists, of course) who believe that the problem is that Christodoulides is not following the policy of appeasement.

To feed the beast in order to tame it. We are still there! While Turkey and the Turkish Cypriot leadership are clearly calling for confidence-building measures that serve the policy of accepting the realities.

That is, the fait accompli of the invasion.

The fait accompli of the “TRNC”, which wants to legitimize itself as a good neighbor with the Greek Cypriot state.

Not even with the Republic of Cyprus.

Let me remind you of another confidence-building measures, which remains open, so that we all understand what is happening.

For 4-5 years, the European Commission has been working on a plan to install photovoltaic parks in the buffer zone, which will produce electricity that will be distributed to both sides of the confrontation line.

In other words, to supply electricity to both the Greek Cypriots and the Turkish Cypriots.

A bi-communal photovoltaic park that will be financed by the EU. The studies have been done, a power generation of 36 MW is planned, and even with provision for storage, which we do not yet have in Cyprus.

Where did this get stuck? In whether there will be one connection or two? The study showed that there must be a connection, a connection to the EAC network and that the EAC should also send the share of electricity to the occupied territories that is proportional to the Turkish Cypriots.

However, the Turkish side demands that separate connections be made and that the electricity organization of the occupation regime should take the electricity directly from the photovoltaic park and not from the EAC.

How on earth will it send the message of reunification and trust (which was the purpose of this decision) if even the connection to the photovoltaics will serve absolute separation? So, those who argue that the path to a solution will open if Christodoulides opens Mia Milia (whose sole purpose is to facilitate the trade of the occupied territories) and does not insist on Athienou - Aglantzia, should think about how much grist they are pouring into the mill of Turkish intransigence. https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1755645/an-anixi-i-mia-milia-tha-anixi-o-dromos-gia-ti-lisi/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους