Μια ρεπόρτερ απο το μέτωπο της φωτιάς χαχάνισε την ώρα του ρεπορτάζ.Τα σχόλια κάτω απο την είδηση ήταν μια συλλογική προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα.Ο ένας καρδούλωνε τον άλλο και ολοι συμφωνούσαν...

Πλήρες Κείμενο:

Μια ρεπόρτερ απο το μέτωπο της φωτιάς χαχάνισε την ώρα του ρεπορτάζ.Τα σχόλια κάτω απο την είδηση ήταν μια συλλογική προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα.Ο ένας καρδούλωνε τον άλλο και ολοι συμφωνούσαν οτι είχαν μπροστά τους το τέρας της αποκαλύψεως ,την Βαβυλώνα την Μεγάλη,την αναίσθητη και αναιδή κορασίδα που ο κόσμος καίγεται και εκείνη μειδιάζει.Ξαφνικά ένιωσα οτι σαν να είχα μπροστά μου μια ταινία τρόμου με το εξης σενάριο:Ενα ορεσίβιο χωριό αποκομμένο απο το κόσμο που απο μακριά λαμπει σαν το στέμμα της Αριάδνης τόσο που έγινε πόθος όλων των ελεύθερων ανθρώπων να μετοικίσουν εκει αλλα οποιος βρέθηκε στο χωριό αυτό παγίδευτηκε σε μια διαρκή χθόνια εκκωφαντική οιμωγή να αιμορραγεί αναίμακτα ,να πενθεί χωρίς δάκρυα και οποτε έβρισκε τον δρόμο διαφυγής μια ψυχορουφήχτρα λάμια του έτρωγε την ψυχή σαν παιδί του Κρόνου . Η Ρεπόρτερ είναι η ρίζα του κακού στο σενάριο αυτο, το τοτέμ που ξαφνικά το βρήκαν ,βγάλαν το άχτι τους πάνω της και μετα πέσαν για ύπνο Έπτα χρόνια φαγούρα.Επτά χρόνια ανεχτήκατε τους πιο γλοιώδεις δημοσιογράφους απο τα βάραθρα των σαρκοφάγων ελών να λοιδορούν χαροκαμένους γονείς και να ξεπλένουν με μαμωνικό θράσος ανοσιουργήματα.Πολιτικούς να τρώνε σαν το κράκεν μέχρι και τις αντηρίδες των σπιτιών σας και να σας λένε πως θα ζήσετε έντιμα .Μητροπολίτες να αποκαλούν άγγελους της αναστάσεως εκεινους που φέραν την αποκάλυψη.

Εξοργιστήκατε ναι!Εξοργιστήκατε οσο ενας σκορπιός που τον παίρνουν πρέφα οτι υποδύεται τον νεκρό Μετα ο σκορπιός ξεχνάει την οργή του και ξαναπαίζει τον νεκρό γιατί ήρθε παλι ο υποψήφιος παντοφλοπατητής του.

Η ρεπορτερ γέλασε νευρικά ύστερα απο ωρες στο μετερίζι της μπορει και να μην γέλασε νευτικά μπορει να ήταν πηγαίο το γέλιο της αλλα εσεις προεξοφλήσατε την ηθικη της.Εσειςνπου ανεχτήκατε πολιτικούς να πατάνς το κλικ της κάμερας και να ρίχνουν σκηνοθετημένα μοιρολόγια.Που γίνατε δοκιμαστικοί σωλήνες στις προπαγάνδες και στα κεράκια που άναβαν δολοφονοι σε εκκλησίες.

Οταν έγινε το Μάτι μου επέβαλλα πένθος γιατι ένιωθα οτι δεν άξιζα την χαρα.Οταν είδα το Τατόι κατεστραμμένο πένθησα τόσο που είχα για μερες ψυχοσωματικά .Οταν οδηγήσαμε στην κατεστραμμένη Εύβοια το ένιωσα σαν να μου βγαίνε η ψυχη απο το στομα.Δεν χρωστάμε οδύνη και θλιμμένα πρόσωπα σε κανένα πια.Δεν θα σωματοποιήσουμε κανένα λυγμό.Δεν θα γίνουμε οι μητέρες των δακρύων που ψάχνετε .Η Οδύνη έχει νόημα οταν το ιερό της αίμα μεταγγίζεται στον λάκκο της αφύπνισης και της συλλογικής αντίδρασης.Απο εδω και πέρα εγω σε καθε καταστροφή θα γελαω,θα γιορτάζω,θα τρικλίζω απο χαρα.Γιατι δεν σας χρωστώ αλλη θλίψη,γιατι οταν έπρεπε να μιλήσω το έκανα και πλεον μιλάω σε ντουβάρια ανθεκτικά σε καθε καταστροφή και τα ντουβάρια δεν νιώθουν τον πόνο κανενος και στην τελική είμαι ενας παρτάκιας πλεον που δεν ήρθε η σειρά μου να γίνω θύμα της ατομικής ευθύνης που είναι πλεον η ζωή μας.Γελάστε λοιπον να ξορκίσετε τα αυτοάνα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους