@sofia_fmy Οι παππούδες μου ζούσαν σε ένα μικρό χωριό της ορεινής Ναυπακτίας. Εκεί πέρασα μεγάλο μέρος των παιδικών μου χρόνων, μέχρι που έφυγα από την Ελλάδα στα 21 μου. Τότε, για να είμαι ειλικρινής, δεν μου άρεσε καθόλου. Ζούσαμε απομονωμένοι στο βουνό. Το σπίτι δεν είχε ρεύμα, άρα ούτε τηλεόραση. Το νερό ήταν από δεξαμενή και έπρεπε να το χρησιμοποιούμε με μεγάλη οικονομία, ενώ για να κάνουμε μπάνιο ζεσταίναμε πρώτα το νερό. Όμως το πιο δύσκολο για μένα δεν ήταν οι στερήσεις· ήταν η μοναξιά. Ήμουν μοναχοπαίδι, χωρίς άλλα παιδιά για να παίξω, και κάθε φορά που πηγαίναμε εκεί ανυπομονούσα να φύγουμε. Μεγαλώνοντας, όμως, κατάλαβα πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα. Εκείνο που κάποτε έβλεπα ως δυσκολία, σήμερα το βλέπω ως ευλογία. Είχα την τύχη να μεγαλώσω με τον παππού και τη γιαγιά μου, να γνωρίσω την ανιδιοτελή αγάπη τους και να ζήσω μια παιδική ηλικία τόσο κοντά στη φύση. Να αρμέγω κατσίκες, να μαζεύω αυγά από τις δικές μας κότες, να αναπνέω καθαρό αέρα και να μεγαλώνω ανάμεσα στα ζώα και στα βουνά. Εμπειρίες που σήμερα τα περισσότερα παιδιά δύσκολα μπορούν να φανταστούν. Ύστερα από δέκα χρόνια επέστρεψα σε εκείνον τον τόπο, αυτή τη φορά μαζί με τα παιδιά μου, για να τους δείξω πού μεγάλωσα. Περπατώντας στα ίδια μονοπάτια, ένιωσα μια περίεργη γλυκόπικρη νοσταλγία. Ο τόπος που κάποτε ήθελα να αφήσω πίσω μου είναι σήμερα ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της ζωής μου. Και αυτό που εύχομαι περισσότερο είναι τα παιδιά μου να κρατήσουν έστω ένα μικρό μέρος από τις αξίες και τις αναμνήσεις που μου χάρισε αυτός ο τόπος. #ελληνικοτικτοκ #foryoupage #fyp #ελλαδα #μπεςφοργιου #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι παππούδες μου ζούσαν σε ένα μικρό χωριό της ορεινής Ναυπακτίας.

Εκεί πέρασα μεγάλο μέρος των παιδικών μου χρόνων, μέχρι που έφυγα από την Ελλάδα στα 21 μου.

Τότε, για να είμαι ειλικρινής, δεν μου άρεσε καθόλου.

Ζούσαμε απομονωμένοι στο βουνό.

Το σπίτι δεν είχε ρεύμα, άρα ούτε τηλεόραση.

Το νερό ήταν από δεξαμενή και έπρεπε να το χρησιμοποιούμε με μεγάλη οικονομία, ενώ για να κάνουμε μπάνιο ζεσταίναμε πρώτα το νερό.

Όμως το πιο δύσκολο για μένα δεν ήταν οι στερήσεις· ήταν η μοναξιά.

Ήμουν μοναχοπαίδι, χωρίς άλλα παιδιά για να παίξω, και κάθε φορά που πηγαίναμε εκεί ανυπομονούσα να φύγουμε.

Μεγαλώνοντας, όμως, κατάλαβα πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα.

Εκείνο που κάποτε έβλεπα ως δυσκολία, σήμερα το βλέπω ως ευλογία.

Είχα την τύχη να μεγαλώσω με τον παππού και τη γιαγιά μου, να γνωρίσω την ανιδιοτελή αγάπη τους και να ζήσω μια παιδική ηλικία τόσο κοντά στη φύση.

Να αρμέγω κατσίκες, να μαζεύω αυγά από τις δικές μας κότες, να αναπνέω καθαρό αέρα και να μεγαλώνω ανάμεσα στα ζώα και στα βουνά.

Εμπειρίες που σήμερα τα περισσότερα παιδιά δύσκολα μπορούν να φανταστούν.

Ύστερα από δέκα χρόνια επέστρεψα σε εκείνον τον τόπο, αυτή τη φορά μαζί με τα παιδιά μου, για να τους δείξω πού μεγάλωσα.

Περπατώντας στα ίδια μονοπάτια, ένιωσα μια περίεργη γλυκόπικρη νοσταλγία.

Ο τόπος που κάποτε ήθελα να αφήσω πίσω μου είναι σήμερα ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της ζωής μου.

Και αυτό που εύχομαι περισσότερο είναι τα παιδιά μου να κρατήσουν έστω ένα μικρό μέρος από τις αξίες και τις αναμνήσεις που μου χάρισε αυτός ο τόπος. #ελληνικοτικτοκ #foryoupage #fyp #ελλαδα #μπεςφοργιου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους