Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γενέθλια μνήμη Γιώργου Ζωγράφου! 💖💖 🎶🎵🎶 Ο Γιώργος Ζωγράφος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Αυγούστου του 1936. Ήταν Έλληνας ηθοποιός και τραγουδιστής, από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του «Νέου Κύματος». Πατέρας του ήταν ο ηθοποιός του Εθνικού θεάτρου Νίκος Ζωγράφος και μητέρα του η ηθοποιός της Λυρικής Σκηνής Αλίκη Ζωγράφου.

Ο ίδιος ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Ο Γιώργος Ζωγράφος, που ξεκίνησε πρώτα ως ηθοποιός πρωτοτραγούδησε στην μπουάτ «Θαλάμη» της Μυκόνου και ύστερα για δύο δεκαετίες είχε κάνει σπίτι του τις πλακιώτικες μπουάτ: «Συμπόσιο», «Εσπερίδες», «Απανεμιά», «Τετράδιο», «Δώμα», «Χρυσό κλειδί». Στο «Συμπόσιο» είχε εμφανισθεί το 1962-63 με τον Δήμο Μούτση, την Ντόρα Γιαννακοπούλου και τον Διονύση Σαββόπουλο.

Στη δισκογραφία του «Nέου Kύματος» ο Γιώργος Ζωγράφος υπήρξε πρωτοπόρος με μεγάλες επιτυχίες.

Τραγούδησε: «Άκρη δεν έχει ο ουρανός» του Νότη Μαυρουδή, «Πέρα από τη θάλασσα» του Μαρκόπουλου, «Ο Ιρλανδός κι ο Ιουδαίος» του Χατζιδάκι, «Μαουτχάουζεν» του Θεοδωράκη, «Συλλογή ποιητών» του Μαμαγκάκη.

Προσφορά του μεγάλου τροβαδούρου Γιώργου Ζωγράφου, ήταν η ευαισθητοποίηση του ψυχικού μας κόσμου.

Ζωντάνεψε νοσταλγικές μνήμες, απάλυνε τον πόνο απ’ την απώλεια του έρωτα, ανέδειξε την τραγικότητα του ηττημένου ηρωισμού, που και ο ίδιος τη βίωσε μοναχικά και περήφανα, ως τις τελευταίες ώρες της ζωής του σε τόνους χαμηλούς που ενεργοποιούν περισσότερο τη σκέψη και λιγότερο το ανεξέλεγκτο συναίσθημα.

Τραγούδησε τη φιλία, την ειρήνη, που την πληγώνουμε καθημερινά όπως τα «πεθαμένα περιστέρια» του τραγουδιού του.

Έγινε το σύμβολο του Νέου Κύματος σε εποχές δύσκολες και σκοτεινές.

Και ένα μικρό κείμενο που έγραψε ο Δημήτρης Ιατρόπουλος για τον Γιώργο Ζωγράφο: Στην ιστορική πια μπουάτ του Γιάννη Αργύρη, τις «Εσπερίδες», ο ίδιος ο Αργύρης κάνει ένα εκπληκτικό πρόγραμμα πολυτάλαντης δεξιοτεχνίας, κάθε βράδυ… Ποιητής, ζωγράφος, ηθοποιός, συνθέτης, τραγουδιστής, χιουμορίστας, ένας αληθινός «ανιματέρ» ανακατεύει περίτεχνα το χιούμορ με το τραγούδι και την ανθρωπιά… Δίπλα του, ο Γιώργος Ζωγράφος, επικός και ιδιαίτερος τροβαδούρος, βασικός ερμηνευτής των τραγουδιών του «Νέου Κύματος», του στυλ που κυβερνάει τη διασκέδαση ποιότητας στη δεκαετία του ’60… Νύχτα λοιπόν, στις «Εσπερίδες», ο Αργύρης έχει τελειώσει την εμφάνισή του, ο Ζωγράφος ανεβαίνει, και από το παραθυράκι που βρίσκεται πίσω του και βγάζει στην αυλή, προβάλλει ένα πρόσωπο που τον κοιτάζει περίεργα. Ο Ζωγράφος, γνωστός προοδευτικός καλλιτέχνης, δεν χάνει την ευκαιρία για λίγο πολιτικό χιούμορ.

Είναι η εποχή που το Παλάτι τα ‘χει βάλει με τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τα γνωστά θλιβερά για τη Δημοκρατία μας επακόλουθα. Ο Γιώργος λοιπόν, γυρίζει και λέει στο κοινό του, που ξεκαρδίζεται: - «Παιδιά, ένας τύπος απέξω με κοιτάζει… Τί θέλει από μένα; Αυτός είναι έξω στην αυλή… Είναι…Αυλικός!» Οι φοιτητές χειροκροτούν… Ο «τύπος» επιμένει… Λέει απ’ το παραθυράκι του Ζωγράφου: - «Δεν είμαι Αυλικός.

Είμαι ο βασιλιάς!»… Ο Γιώργος τα ξαναρίχνει στους νεαρούς θαμώνες του…- - «Παιδιά, ο τύπος έχει πλάκα»! Μου λέει πως δεν είναι Αυλικός, είναι ο βασιλιάς!»… Γελάνε όλοι, αλλά μετά από λίγα δευτερόλεπτα, η εσωτερική αίθουσα του μαγαζιού γεμίζει ξαφνικά με… ένστολους της προσωπικής ασφάλειας του… Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ, και τον ίδιο, που περνάει μέσα, πιστεύοντας ότι έχει θέση σε μια μπουάτ! Είναι η εποχή που κυκλοφορεί ανάμεσα στους φοιτητές το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Να ‘χαμε ένα βασιλιά» και έχει ανέβει στις μπουάτ να το ακούσει προσωπικά.

Μόλις φεύγουν, αρχίζει το γλέντι! Το τι ακούστηκε, δεν σας το αναφέρω εδώ.

Υπάρχουν και πράγματα που δεν γράφονται, ούτε περιγράφονται! Εσείς καταλαβαίνετε όμως έτσι; Δημήτρης Ιατρόπουλος, Οκτώβριος 1999 https://youtu.be/rF-057NvrIo

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους