Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΓΆΠΗ... ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΉ ΕΠΟΧΉ, ΤΟΥ ΕΔΏ ΚΑΙ ΤΏΡΑ, ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΊ ΝΑ ΜΗΝ ΞΈΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ... Την αναζητάμε, με κάθε δυνατό τρόπο.

Το βροντοφωναζουμε περήφανα Αλλά μόλις την βρούμε… Μας πιάνει.. Μια ανησυχία, Μια βαρεμάρα, Μια στερηση ελευθερίας και μια καθημερινότητα που πνίγουν, Μία ματαίωση, Και ψάχνουμε δικαιολογίες, αν αξίζει η όχι.

Το ζητούμενο εξ αρχής, είναι ότι δεν ξέρουμε να αγαπάμε.

Ξέρουμε να ποθούμε, Ξέρουμε να ενθουσιαζόμαστε, Ξερουμε να καταναλώνουμε έρωτες, αλλά όχι να μένουμε.

Ξερουμε πως θελουμε και πως απαιτούμε να μας αγαπανε, αλλα Δεν ξέρουμε ν'αγαπαμε ανταποδοτικά.

Δεν ξέρουμε να δουλεύουμε μια σχέση.

Δεν ξέρουμε να δεσμευόμαστε πραγματικά.

Δεν το προσπαθούμε... Η αγάπη δεν είναι το ροζ συννεφάκι Είναι κόπος.

Είναι σιωπές που δεν σε τρομάζουν.

Είναι σε επιλέγω συνειδητά κάθε μέρα και σε σέβομαι ακόμη κι όταν με κουράζεις.

Είναι η κατανόηση στο μπουχτισμα Είναι η ενσυναισθηση στο ανάποδο και ακαταλαβιστικο Είναι η απόλυτη αποδοχή, ακόμα και αν πονάει.

Η αγάπη δεν είναι κάτι το μονοσήμαντο, αφορά ιδέες, αξίες, πράγματα που αγαπάμε.

Για να υπάρξει πραγματική αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων, πρέπει να υπάρχει προηγουμένως κοινό αξιακο σύστημα, κοινά αγαπημένα πράγματα, ενδιαφέροντα, όνειρα και προοπτικές.

Όμως, φοβόμαστε, τον αντικατοπτρισμο... Γιατί όταν αγαπάς, δεν έχεις πια πού να κρυφτείς.

Δεν μπορείς να είσαι ο μάγκας, ο άνετος, ο cool.

Ούτε μπορείς να είσαι το αιώνιο θύμα.

Η αγάπη σε ξεγυμνώνει και σε αποδυναμώνει.

Σε φέρνει αντιμέτωπο με ολες τις πτυχές του εαυτό σου, και δεν είμαστε πάντα έτοιμοι να μας αντιμετωπίσουμε...και την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια.

Βρίσκοντας αντικαταστατη... Αντι να δουλέψουμε, να παλέψουμε, να ωριμάσουμε... όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν Προτιμαμε να την αποφεύγουμε, γιατί τη φοβόμαστε.

Φοβόμαστε, την απόρριψη, την απώλεια, το να δείξουμε τον αληθινό μας εαυτό χωρίς μάσκες.

Πολλές φορές κουβαλάμε μαζί μας τα τραυματα του παρελθόντος...τα αγιατρευτα, που μας κρατάνε αιχμάλωτους.

Σχέσεις που μας πλήρωσαν, αγάπη που δεν μας δόθηκε όπως και όταν την χρειαζομασταν.

Έτσι βάζουνε ασπίδες, αποστασιοποιουμαστε, και ως άριστοι ηθοπλαστες προσποιουμαστε ότι δεν μας νοιάζει, δεν μας αγγίζει είμαστε υπεράνω.

Όμως βαθιά μέσα μας, όλοι λαχταραμε, αυτή την μια αγάπη που θα μας δεχθεί όπως είμαστε.

Θα μας πάρει από το χέρι και χωρίς πολλές περιστροφές θα μας κάνει κοινωνους στο μονοπάτι της ζωής του... χαράζοντας κοινή πορεία ΤΟ ΤΟΛΜΑΜΕ ΑΥΤΌ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΈΣ ΧΩΡΙΣ ΓΙΑΤΊ ΈΤΣΙ ΑΠΛΆ ΓΙΑΤΙ ΚΛΕΙΔΩΣΑΝ ΔΥΟ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΔΥΟ ΚΑΡΔΙΕΣ ΔΥΟ ΑΞΙΕΣ ΔΥΟ ΠΡΟΟΠΤΙΚΈΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους