Πάρα πολύ ενθαρρυντικό! Η δωρεά οργάνων στην Ελλάδα, παρά τις παραφωνίες, συνεχίζει να παρουσιάζει αυξητικές τάσεις. -Το 2024 ήταν η τέταρτη συνεχόμενη χρονιά αύξησης και χαρακτηρίστηκε από τον ΕΟΜ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καταγράφηκαν 111 αποβιώσαντες δότες χάρη στους οποίους ωφελήθηκαν 236 ασθενείς.

Μαζί με τους 125 ζώντες δότες νεφρού και ήπατος, ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που έλαβαν μόσχευμα έφθασε τους 361.

Παράλληλα, το ποσοστό άρνησης των συγγενών μειώθηκε στο 26%, επίπεδο παρόμοιο με εκείνο άλλων ευρωπαϊκών χωρών. -Η άνοδος συνεχίστηκε εντονότερα το 2025, που αποτέλεσε την πέμπτη διαδοχική χρονιά θετικής πορείας.

Οι αποβιώσαντες δότες έφθασαν τους 137 σημειώνοντας αύξηση 23% σε σχέση με το 2024, και χάρισαν ζωή σε 285 ασθενείς.

Με την προσθήκη 93 ζώντων δοτών, 92 νεφρού και ενός ήπατος, οι συνολικά οφελειμένοι ασθενείς έφθασαν τους 388. -Η θετική πορεία συνεχίζεται και μέσα στο 2026. Το Υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε τον Ιούλιο ότι η αυξητική τάση παραμένει δυναμική, αποδίδοντάς την στην καλύτερη οργάνωση των νοσοκομείων, στην ενημέρωση και στην αυξανόμενη εμπιστοσύνη των πολιτών προς το σύστημα μεταμοσχεύσεων.

Τα στοιχεία, λοιπόν δείχνουν ότι όταν οι άνθρωποι ενημερώνονται σωστά, οι προκαταλήψεις υποχωρούν.

Η διασπορά φόβου, χωρίς γνώση της ιατρικής διαδικασίας και μάλιστα στο όνομα της θρησκείας, μπορεί να έχει πραγματικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές.

Και εδώ η ίδια η επίσημη Εκκλησία είναι σαφής (όχι όμως πολλοί εκπρόσωποί της): "Η ελεύθερη δωρεά οργάνων μπορεί να αποτελεί πράξη βαθιάς αγάπης, μια τελευταία πράξη ζωής εκεί όπου η ζωή έχει οριστικά τελειώσει." Παρότι η δωρεά οργάνων αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πράξεις ανθρώπινης αλληλεγγύης, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με καχυποψία από τους συντηρητικούς εκκλησιαστικούς κύκλους.

Η αρνητική αυτή στάση δεν στρέφεται εναντίον κάθε μορφής δωρεάς, όπως η προσφορά νεφρού, μυελού των οστών ή αίματος από ζωντανό δότη, αλλά εναντίον της αφαίρεσης οργάνων από ανθρώπους στους οποίους έχει διαπιστωθεί εγκεφαλικός θάνατος.

Το βασικό τους επιχείρημα είναι ότι όσο η καρδιά εξακολουθεί να λειτουργεί έστω και με μηχανική υποστήριξη και το σώμα διατηρεί θερμοκρασία και κυκλοφορία αίματος ο άνθρωπος δεν είναι νεκρός.

Υποστηρίζουν επομένως ότι η αφαίρεση της καρδιάς, του ήπατος ή των πνευμόνων προκαλεί τον θάνατό του δότη.

Άλλοι εκφράζουν φόβους για πιθανό λάθος στη διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου, για δήθεν πίεση προς τις οικογένειες και για δήθεν εμπορευματοποίηση των οργάνων.

Το 2013 πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα των Μητροπόλεων Πειραιώς και Γλυφάδας ημερίδα με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Μεταμοσχεύσεις: δωρεά ή αφαίρεση ζωής;" στην οποία παρουσιάστηκαν εισηγήσεις που αμφισβητούσαν τον εγκεφαλικό θάνατο και τη διαδικασία των μεταμοσχεύσεων.

Οι φόβοι αυτοί, όμως, δεν ταυτίζονται με την επιστημονική και νομική αντιμετώπιση του εγκεφαλικού θανάτου.

Από ιατρικής πλευράς, είναι επίσης σημαντικό να ξεκαθαριστεί ότι ο εγκεφαλικά νεκρός άνθρωπος δεν βρίσκεται σε κώμα και δεν υπάρχει δυνατότητα να επανέλθει.

Σύμφωνα με τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, η πιστοποίηση γίνεται από τρεις γιατρούς διαφορετικών ειδικοτήτων, τον θεράποντα, αναισθησιολόγο και νευρολόγο ή νευροχειρουργό, με ειδικές κλινικές και εργαστηριακές δοκιμασίες, οι οποίες επαναλαμβάνονται.

Στη διάγνωση δεν συμμετέχει κανένας γιατρός της μεταμοσχευτικής ομάδας ή του ΕΟΜ, ακριβώς για να μην υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων.

Η πραγματικότητα, πάντως δείχνει ότι η ελληνική κοινωνία απομακρύνεται σταδιακά από τον φόβο και τη δυσπιστία.

Τα τελευταία χρόνια η δωρεά και οι μεταμοσχεύσεις οργάνων παρουσιάζουν σταθερή άνοδο και αυτό δεν είναι καλό μόνο επειδή θα σωθούν περισσότεροι άνθρωποι, αλλα και επειδή δείχνει πως η κοινωνία προχωρά και εξελίσσεται προς την σωστή κατεύθυνση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους