Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΗΡΕΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΨΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟ. …που όπως πάντα με στεντόρεια φωνή προσπαθεί να προσδώσει αξία στον λόγο του, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, πριν χαθούμε στους Μαρξικούς βερμπαλισμούς του Διαλεκτικού Υλισμού, με τους οποίους προσπαθεί να εντυπωσιάσει, τους αδαείς που τον ακολουθούν χωρίς να καταλαβαίνουν τι λέει.

Οι σύγχρονοι “Elon Musk” δεν οικειοποιούνται μέσω των αλγορίθμων την παγκόσμια πολιτισμική γνώση, όπως υποστηρίζει ο αψύς κρητικός, αλλά τον δίαυλο επικοινωνίας αυτής της γνώσης μεταξύ των ανθρώπων.

Η μονοπωλιακή σχέση του Elon Musk με τον δίαυλο επικοινωνίας αντισταθμίζεται από τον ανταγωνισμό μεταξύ παρόμοιων εταιρειών παροχών αντιστοίχων μοντέλων, διαύλων επικοινωνίας, όπως, Anthropic, Palantir, κλπ.

Με βάση το σκεπτικό του Σφακιανού πολιτικού, κατά την Βιομηχανική επανάσταση οι μηχανές, δεν έπρεπε να ανήκουν στους ιδιώτες βιομηχάνους, αλλά έπρεπε να ανήκουν στο Δημόσιο, ήτοι στους Δημοσίους υπαλλήλους.

Αν όμως είχε συμβεί αυτό που ονειρεύεται ο θιασώτης του Μαρξισμού, για τον οποίο αμφιβάλω αν έχει διαβάσει το «Κεφάλαιο» του Μαρξ, τότε δεν θα είχαμε βιομηχανική επανάσταση, διότι οι άνθρωποι με την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία της εποχής της βιομηχανικής επανάστασης, αυτοί δηλαδή που τρέμουν από φόβο και ανασφάλεια μπροστά στο διαφορετικό, οι επονομαζόμενοι Λουδίτες, γυρνούσαν από εργοστάσιο σε εργοστάσιο και έσπαγαν τις μηχανές από τον φόβο τους, ότι οι μηχανές θα τους έπαιρναν τις δουλείες, και θα πέθαιναν από την πείνα.

Είναι γνωστός ιστορικά ο μηδενισμός στον οποίο οδηγούνται άνθρωποι προνεωτερικής νοοτροπίας, μπροστά στις πολιτισμικές και τεχνολογικές αλλαγές, επειδή δεν βίωσαν Αναγέννηση, που βοήθησε τους ανθρώπους να περάσουν από τις δυο διαστάσεις, της σχέσης του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον, στις τρεις διαστάσεις, του εξατομικευμένου ανθρώπου, ο οποίος παράλληλα με την σχέση του με το εξωτερικό περιβάλλον, ανακάλυψε και την σχέση του με τις αντιστάσεις του εσωτερικού του κόσμου, και τα σκοτάδια του, με αποτέλεσμα για τα εσωτερικά του Εξάρχεια, να μην κατηγορεί την κοινωνία πάνω στην οποία τα προβάλει, αλλά να μπορεί να τα διαχειρίζεται ο ίδιος, η να αναζητά βοήθεια από ειδικούς, αντί κάθε φορά να δημιουργεί μια δολοφονική οργάνωση και να αρχίζει να σκοτώνει, πιστεύοντας ότι ωθείται από ένα ανώτερο ανθρώπινο ιδεώδες, για έναν καλύτερο κόσμο.

Πολιτισμικά είμαστε κατά των αλλαγών. Γιατί; Γιατί οι αλλαγές προϋποθέτουν σκεψη προγραμματισμό και συνείδηση ευθύνης υλοποίησης.

Οι ομαδικοί όμως λαοί όπως ο δικός μας, που αδυνατούν λογω της μη εμβίωσης της Αναγέννησης να σκεφτονται, επαφίενται οραματικά στο ένδοξο παρελθόν τους, και αντλώντας φανταστικά αξία από αυτό, δεν επιθυμούν να αλλάξουν, τόσο σπουδαίοι που είναι, και όλοι τους ζηλεύουν και θέλουν το κακό τους.

Αυτή η άρνηση για ενηλικίωση, που ουσιαστικά προέρχεται από την αδυναμία δυνατότητος σκέψης και ανάληψης ευθύνης, ανασύρει από το ασυνείδητο τραυματικά αισθήματα απογαλακτισμού, με όλα τα συνοδά αποπνικτικά αισθήματα, τα οποία αποτελούν ίδιον, όλων των ομαδικών κοινωνιών, που τους οδηγούν στον μηδενισμό.

Όταν ο Τσάρος Αλέξανδρος ο Β! το έτος 1861 εξέδωσε το “διάταγμα χειραφέτησης” των δουλοπαροίκων με το οποίο ελευθέρωνε 22.000.000 δουλοπάροικους, η ψυχολογική πίεση των δουλοπαροίκων μπροστά στο φόβο της ελευθερίας, ήταν τόσο μεγάλη. που τους ώθησε να ιδρύσουν μια επαναστατική ομάδα με τον τίτλο “η θέληση του λαού”, και με την τρίτη απόπειρα, να καταφέρουν μετά από τρία χρόνια να σκοτώσουν τον Τσάρο, και να αναγκάσουν τον διάδοχο του Τσάρο, να πάρει πίσω το διάταγμα της χειραφέτησης.

Η έλλειψη εσωτερικότητος, τους αφαιρει την ικανότητα να διαχειριστούν τα εσωτερικά τους Εξάρχεια, με αποτέλεσμα να προβάλουν τα εσωτερικά τους αδιέξοδα στην κοινωνία, και σε παρανοϊκές συνωμοσιολογίες.

Μ άλλα λόγια το πρόβλημα των κομμουνιστών είναι ανθρωπολογικό.

Επειδή δεν βίωσαν Αναγέννηση που βοήθησε τους ανθρώπους της Δύσης με όλα τους τα στραβά (Χιτλερ – Αουσβιτς) να ανακαλύψουν τον ψυχικό κόσμο της συνείδησης με τα σκοτάδια του, για όλες τις κρίσεις πανικού που βιώνουν, θεωρούν υπεύθυνη την κοινωνία, την οποία τιμωρούν για να εξιλεωθούν, με αποτέλεσμα απλοί άνθρωποι, να μετατρέπονται στα καλά καθούμενα σε δολοφονικά τέρατα, καταλήγοντας στον μηδενισμό.

Ας έρθουμε τώρα και στο Μαρξικό Διαλεκτικό Υλισμό (Θέση-Αντίθεση-Σύνθεση). Τι μας λέει ο Μαρξ; Επειδή δεν παραδέχεται τον Ανθρωπο-Υποκείμενο ως μετατροπέα της φύσης των πραγμάτων, αλλά δέχεται μόνο τον Φυσικό-Άνθρωπο, ως απλό δέκτη της φύσης των πραγμάτων, στη θέση του Υποκειμένου βάζει την Ιστορική Εξέλιξη.

Όπως δηλαδή ένα φύλλο πάνω στο δέντρο στρέφεται με τα χρόνια, ώστε να το βλέπει καλύτερα ο ηλιος, και να επιτελεί τη φωτοσύνθεση του εκλύοντας οξυγόνο, έτσι και ο άνθρωπος, δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα από μόνος του.

Αρκεί να κάνει την επανάσταση και από εκεί και πέρα η Ιστορική Εξέλιξη θα κάνει τα υπόλοιπα, χωρίς αυτός να χρειάζεται να κουνήσει το δαχτυλάκι του.

Αρκεί να αφεθεί όπως το φύλλο πάνω στο δέντρο να ακολουθήσει την ιστορική του πορεία.

Για να αρχίσουμε να κατανοούμε από πού προέρχεται η παθητικότητα των κομμουνιστών.

Και συνεχίζει ο Μαρξ.

Για να παραχθεί ένα προϊόν, χρειαζόμαστε τρεις συντελεστές.

Εργασία (Ανθρώπινο Δυναμικό) , Φύση ( Πρώτες Ύλες), Κεφάλαιο (Χρήματα) Επειδή η φυσική εργασία είναι σύμφυτη με την ιστορική εξέλιξη, ενώ το κεφάλαιο είναι ανθρώπινη επινόηση, ιδιοκτήτης του παραγομένου προϊόντος και του κέρδους της υπεραξίας του, θα πρέπει να είναι ο εργάτης, και όχι ο κεφαλαιοκράτης.

Αυτό που δεν θίγει καθόλου ο Μαρξ είναι η έννοια του ρίσκου, καθώς στην ιστορική εξέλιξη δεν υπάρχει ρίσκο, καθώς το ρίσκο είναι πνευματικό μέγεθος, και ο Μαρξ δεν παραδέχεται το ανθρώπινο πνεύμα, ως μετατροπέα της φύσης των πραγμάτων.

Δεν παραδέχεται δηλαδή τις ανθρώπινες ανακαλύψεις, την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού, του αυτοκινήτου, του αεροπλάνου, όλα αυτά για τους κομμουνιστές, θα γινόντουσαν ούτως η άλλως, καθώς αποτελούν επιτεύγματα της ιστορικής εξελίξεως, και όχι του ανθρωπίνου πνεύματος.

Όπως δηλαδή με τον καιρό το φύλλο πάνω στο δέντρο γυρνάει προς τον ήλιο, έτσι θα γινόντουσαν και όλα αυτά.

Ο ένας λόγος που οι κομμουνιστές είναι οι χειρότεροι εργοδότες, βασίζεται στο γεγονός της μη κατανόησης της εννοίας του ρίσκου, ο άλλος βασίζεται στην ομαδική τους ψυχολογία που δεν τους επιτρέπει να έρθουν στη θέση του άλλου ατομικά.

Εξ ου και η έλλειψη ενσυναίσθησης, που εύκολα τους μετατρέπει σε δολοφονικά τέρατα και μπορούν και εξοντώνονται 70.000.000 Ρώσοι Υπήκοοι μέσα στα Γκουλαγκ , στις Νευρολογικές Κλινικές Συνετισμού, στα Λαϊκά Δικαστήρια της Μόσχας, και στις Σταλινικές Εκκαθαρίσεις στα 70 χρόνια της στυγνής Δικτατορίας του Προλεταριάτου και του Κομμουνιστικού ζόφου.

Η ήρεμη απάντηση λοιπόν στον αψύ πολιτικό είναι ότι τα Data Centers και οι εταιρείες στις όποιες ανήκουν, δεν είναι ιδιοκτήτες της παγκόσμιας πολιτισμικής και τεχνολογικής γνώσης του Πλανήτη, αλλά ιδιοκτήτες των καναλιών ροής των εν λογω πληροφοριακών γνώσεων.

Όσον αφορά τον φόβο του Κρητικού πολιτικού, για τον έλεγχο της ροής των πληροφοριών από έναν άνθρωπο, αυτό αφορά πιο πολύ τον Πούτιν, που έκοψε Δικτατορικά την πρόσβαση των Ρώσων πολιτών σε όλα τα μέσα μαζικής δικτύωσης, για να μην πληροφορούνται τις αποτυχίες του Ρωσικού στρατού στο μέτωπο της Ουκρανίας, με τους νεκρούς Ρώσους και τραυματίες που σύμφωνα με εκθέσεις των ειδικών αγγίζουν το 1.5000.000.

Άρα καλό είναι να συγκρατήσει ο εν λογω πολιτικός, ότι στις ελεύθερες οικονομίες, οι μονοπωλιακές τάσεις αυτορυθμίζονται από τον ίδιο τον ανταγωνισμό, σε αντίθεση με τις κομμουνιστικές, όπου κυριαρχεί ο διαχρονικός παρεμβατικός προκαθορισμός, λογω της τυραννικής διαιώνισης του Δικτάτορα. Γ.Θ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους