Μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει έως τα 150 χρόνια; Ένα νέο μαθηματικό μοντέλο έδειξε ότι οι μη αναστρέψιμες βλάβες στο DNA αποτελούν το βασικό παράγοντα που θέτει το ανώτατο όριο της ανθρώπινης ζωής...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό npj Aging, διερευνά ποιο μπορεί να είναι το ανώτατο όριο της ανθρώπινης διάρκειας ζωής.

Σύμφωνα με τα ευρήματά της, ακόμη και στις πιο ευνοϊκές συνθήκες, η συσσώρευση αλλοιώσεων στο DNA κατά τη διάρκεια της ζωής ενδέχεται να περιορίζει τη ζωή στα 146 έως 194 χρόνια.

Τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι η γήρανση δεν οφείλεται σε έναν μόνο μηχανισμό, αλλά προκύπτει από την αλληλεπίδραση πολλών διαφορετικών βιολογικών διεργασιών.

Οι ερευνητές υπολόγισαν πόσο θα μπορούσε να ζήσει ένας άνθρωπος σε ένα θεωρητικό σενάριο, στο οποίο θα ήταν δυνατό να αντιμετωπιστούν σχεδόν όλοι οι γνωστοί μηχανισμοί της γήρανσης και έμεναν μόνο οι μη αναστρέψιμες διεργασίες φθοράς, όπως οι σωματικές μεταλλάξεις του DNA.

Οι σωματικές μεταλλάξεις είναι μικρές αλλαγές στο DNA που συσσωρεύονται φυσιολογικά σε όλα τα κύτταρά μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε.

Δημιουργούνται είτε από φυσιολογικά λάθη κατά την αντιγραφή του DNA είτε από παράγοντες του περιβάλλοντος, όπως η υπεριώδης ακτινοβολία και η έκθεση σε επιβαρυντικούς παράγοντες όπως χημικές ενώσεις, το κάπνισμα, το αλκοόλ και άλλα.

Τα περισσότερα όργανα μπορούν να αντικαθιστούν τα κατεστραμμένα κύτταρά τους.

Όμως ο εγκέφαλος και η καρδιά περιέχουν κύτταρα που ανανεώνονται ελάχιστα.

Αυτό σημαίνει ότι οι βλάβες στο DNA αυτών των οργάνων συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου και είναι πολύ πιο δύσκολο να διορθωθούν.

Με βάση αυτό το θεωρητικό μοντέλο, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι, ακόμη και αν ξεπερνούσαμε σχεδόν όλες τις άλλες αιτίες της γήρανσης, η μέση ανθρώπινη διάρκεια ζωής πιθανότατα θα βρισκόταν περίπου μεταξύ 146 και 194 ετών.

Σήμερα η μέση διάρκεια ζωής βρίσκεται μεταξύ 75 και 85 έτη. Τι Επηρεάζει τη Διάρκεια Ζωής και την Υγεία Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα, οι παρεμβάσεις με την υψηλότερη τεκμηρίωση που συνδέονται με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και μείωση της βιολογικής γήρανσης είναι αυτές που αφορούν στον τρόπο ζωής, στη διατροφή και στη συμπλήρωση ελλείψεων του οργανισμού: * άσκηση * διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους * επαρκής ύπνος * επαρκή επίπεδα μικροθρεπτικών συστατικών: βιταμίνη D, ωμέγα-3, σελήνιο, συνένζυμο Q10 * επαρκής, χωρίς εγκαύματα, έκθεση στο ηλιακό φως Παράγοντες που τεκμηριωμένα συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου και νόσου: * πρόσληψη υψηλά επεξεργασμένων τροφών * αυξημένη πρόσληψη αλκοόλ * αντίσταση στην ινσουλίνη, διαβήτης * κάπνισμα * κοντά τελομερή * στρες Υποσχόμενες παρεμβάσεις : * ενίσχυση των μηχανισμών επιδιόρθωσης του DNA(NMN, NR) * επιμήκυνση τελομερών * βελτίωση της μιτοχονδριακής λειτουργίας * βελτίωση του μικροβιώματος * ενεργοποίηση των παραγόντων του Yamanaka ——— Βιβλιογραφία Efimov E, et al. npj Aging 2026 Li Y, et al. Circulation 2018 Ford ES, et al. Arch Intern Med 2009 MULTI Consortium.

Nature 2026 Ames BN. PNAS 2018 Mahadzir MDA, et al. Mech Ageing Dev 2025 Zhu H, et al. Am J Clin Nutr 2025 Bischoff-Ferrari HA, et al. Nature Aging 2025 Alehagen U, et al. PLoS One 2018 Lindqvist PG, et al. J Intern Med 2014 Lane MM, et al. BMJ 2024 George S, et al. J Stud Alcohol Drugs 2026 Facchini FS, et al. J Clin Endocrinol Metab 2001 Heidinger BJ, et al. PNAS 2012 Härkänen T, et al. BMJ Open 2020 Christen S, et al. Nat Metab 2026 Bernardes de Jesus B, Blasco MA. Curr Opin Cell Biol 2012 Ashar FN, et al. J Mol Med 2015 Wilmanski T, et al. Nat Metab 2021 Life Biosciences, NCT07290244

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους