Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η «Οδύσσεια» και η υπερηφάνεια που ξεχάσαμε να νιώθουμε... Και ένα μεγάλο ναι.

Επιτέλους τα κατάφερα.

Είδα την Οδύσσεια.

Από το απόγευμα και μετά STOP σε όλες τις δουλειές… Βγαίνοντας από την αίθουσα προβολής, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό δεν ήταν τα εντυπωσιακά σκηνικά, ούτε οι μάχες, ούτε τα εκπληκτικά οπτικά εφέ.

Ήταν μια απλή σκέψη: «Αυτό το έγραψε ένας Έλληνας πριν από σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια.» Και εκεί συνειδητοποιείς το πραγματικό μέγεθος της «Οδύσσειας». Ο Christopher Nolan δεν επιχείρησε να μεταφέρει ένα αρχαίο έπος στη μεγάλη οθόνη.

Πήρε ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και το απέδωσε με σεβασμό, δύναμη και συγκίνηση. Ο Οδυσσέας δεν παρουσιάζεται μόνο ως ένας ήρωας που αναμετριέται με θεούς, τέρατα και φουρτουνιασμένες θάλασσες.

Είναι ο άνθρωπος που δοκιμάζεται, που πέφτει και ξανασηκώνεται, που δεν εγκαταλείπει ποτέ την προσπάθεια να επιστρέψει στην πατρίδα και στους ανθρώπους που αγαπά.

Όμως, όσο καλή κι αν είναι η ταινία, το μεγαλύτερο συναίσθημα που σου αφήνει είναι άλλο.

Είναι η υπερηφάνεια ότι εκατομμύρια άνθρωποι, σε κάθε γωνιά του κόσμου, συγκινούνται σήμερα από μια ιστορία που γεννήθηκε στην Ελλάδα.

Από ένα έργο που γράφτηκε πριν από σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια και εξακολουθεί να εμπνέει, να διδάσκει και να παραμένει ζωντανό.

Και τότε δεν μπορείς να μη σκεφτείς πόσο παράξενο είναι το εξής.

Ενώ ολόκληρος ο κόσμος αναγνωρίζει το μεγαλείο του Ελληνικού πολιτισμού, εμείς πολλές φορές τον αντιμετωπίζουμε σαν κάτι αυτονόητο.

Αναλωνόμαστε σε μικρότητες, διχασμούς και ανούσιες αντιπαραθέσεις, ξεχνώντας ότι είμαστε οι κληρονόμοι μιας πολιτιστικής παρακαταθήκης που συνεχίζει να φωτίζει την ανθρωπότητα.

Η «Οδύσσεια» δεν μας θυμίζει μόνο ποιος ήταν ο Όμηρος.

Μας θυμίζει ποιοι μπορούμε να είμαστε εμείς.

Όχι για να ζούμε με τη νοσταλγία του ένδοξου παρελθόντος, αλλά για να αποκτήσουμε ξανά αυτογνωσία.

Να καταλάβουμε ότι η μεγαλύτερη δύναμη της Ελλάδας δεν ήταν ποτέ ο πλούτος ή η ισχύς της.

Ήταν οι ιδέες της, ο πολιτισμός της και η ικανότητά της να εμπνέει γενιές ανθρώπων, αιώνες μετά.

Αν αυτή η ταινία καταφέρει να μας κάνει να αισθανθούμε ξανά λίγη από εκείνη την υπερηφάνεια, τότε έχει πετύχει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια κινηματογραφική επιτυχία.

Γιατί, πριν ζητήσουμε από τον κόσμο να θαυμάζει περισσότερο την Ελλάδα, ίσως χρειάζεται να το κάνουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι. Καλό βράδυ…😴😴😴...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους