Δύσκολη η φετινή μέρα των γενεθλίων μου 4/8/ 2026 Αισθάνομαι τα αποκαΐδια όλων των καμένων περιοχών, του Κιθαιρώνα κυρίως αυτού του μυθικού βουνού όπου γεννήθηκαν οι πιο σκοτεινοί ελληνικοί μύθοι...

Πλήρες Κείμενο:

Δύσκολη η φετινή μέρα των γενεθλίων μου 4/8/ 2026 Αισθάνομαι τα αποκαΐδια όλων των καμένων περιοχών, του Κιθαιρώνα κυρίως αυτού του μυθικού βουνού όπου γεννήθηκαν οι πιο σκοτεινοί ελληνικοί μύθοι,Ερινύες, Μαινάδες,Νύμφες,βάρος ασήκωτο στην καρδιά μου😔 Ο Μινωτής έλεγε ότι για να σηκώσεις την σελίδα του κειμένου όρθια, να δώσεις δηλ σάρκα και οστά στον ρόλο που καλείσαι να ερμηνεύσεις, πρέπει το σακίδιο της ψυχής σου να είναι γεμάτο, να έχεις αποθηκεύσει εμπειρίες, κυρίως ότι σε βασάνισε ότι σε λύγισε ότι σε σήκωσε και σ έστησε ξανά απέναντι στη ζωή.

Οι μεγάλες ερμηνείες έλεγε βγαίνουν μέσα από βιώματα πόνου που σημάδεψαν την ψυχή Αυτά τα σημάδια είναι η πιο πολύτιμη αποσκευή.

Μικροί βρυκόλακες οι ρόλοι, σε ρουφούν σε αδειάζουν βυζαίνουν το αίμα σου για να ζωντανέψουν . Με τα χρόνια όμως κατάλαβα κάτι άλλο πιο σημαντικό Σου παίρνουν μεν πολλά, αλλά σου δίνουν περισσότερα, σε διαμορφώνουν χωρίς να το καταλάβεις στον άνθρωπο που είσαι σήμερα, γιατί ο ρόλος έχει γίνει ο καλύτερος φίλος σου, κάθε μέρα του δίνεις κάτι παραπάνω από το σακίδιο σου εσύ, σου ανοίγει εκείνος μια χαραμάδα που δεν είχες προσέξει να την φωτίσεις.

Ο ρόλος της Νόρας στο κουκλόσπιτο (Ίψεν) λοιπόν μου πρότεινε με την σειρά του έναν δρόμο ζωής, που χωρίς να το καταλάβω έγινε και δικός μου δρόμος.

Η φωτό αυτή στο τέλος του έργου που ανοίγει την πόρτα η Νόρα και φεύγει από την ασφάλεια μιας ψεύτικης πραγματικότητας μιας κοινωνικής σύμβασης, που νοιάζεται περισσότερο για το «φαίνεσθαι» παρά για την αλήθεια και την ηθική, που φεύγει για να βρει το δικό της δρόμο, ενάντια στον ρόλο μιας υποταγμένης προσωπικότητας, ενάντια σε μια κοινωνία που θέλει υποταγμένους ανθρώπους με την ευρύτερη έννοια, χωρίς σκέψη και κρίση, με αντάλλαγμα τα ψίχουλα μιας ασφάλειας, με σημάδεψε.

Η τελευταία φράση του έργου απάντηση στον σύζυγο της που προσπαθούσε να την δελεάσει να μείνει στην ασφάλεια του τίποτα συνεχίζοντας να παίζει τον ρόλο της κούκλας, κάθε μέρα έφτανε στ αυτιά μου σαν ουράνια μελωδία «Ω Τούρβαλτ δεν πιστεύω πια στα θαύματα» Η Νόρα κλείνει την πόρτα του συμβιβασμού και ανοίγει την πόρτα της Ελευθερίας και της Ηθικής της Υπόστασης.

My way! Σας ευχαριστώ γι αυτά τα 10 όμορφα χρόνια συμπόρευσης, πάντα υπήρξατε μια μεγάλη αγκαλιά για μένα, κυρίως στα δύσκολα μου.

Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας, από καρδιάς ειλικρινά😌 Να περάσετε ένα καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και να προσέχετε♥️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους