Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές φορές οι εντυπωσιακές φανφάρες έχουν αντίθετα αποτελέσματα. Η έκφραση μπορεί να αποτυπωθεί απλά δίχως περιττές φιοριτουρες κι άδειες και δήθεν φιλοφρονήσεις.

Αυτή η σκέψη γύριζε στο μυαλό μου, καθώς τακτοποιούσα σήμερα το απόγευμα την βιβλιοθήκη μου.

Και... ανάμεσα σε παλιά βιβλία ανακάλυψα την αποχαιρετιστήρια επιστολή προς τον αυτοκράτορα Νέρωνα από τον άλλοτε πιστό κι αφοσιωμένο φίλο και σύμβουλό του, Πετρώνιο, λίγο πριν ο τελευταίος θέσει τέρμα στη ζωή του (κατά διαταγή του ίδιου του αυτοκράτορα). Το απόσπασμα που παραθέτω, πιστεύω πως έχει πολλά να πει (ειδικά στην εποχή μας, εποχή του "φαίνεσθαι"): "Σε ξορκίζω να μη φανταστείς πως η δολοφονία της μητέρας σου, της γυναίκας σου, του αδελφού σου με δυσαρέστησαν ή ότι αγανάκτησα για τον εμπρησμό της Ρώμης ή ότι θεώρησα αποτρόπαιο το σύστημά σου να εξαποστείλεις στον Έρεβο όλους τους έντιμους ανθρώπους της αυτοκρατορίας σου.

Ε, λοιπόν, όχι αγαπητέ εγγονέ του Κρόνου.

Ο θάνατος είναι κοινή κληρονομιά των υπό την σελήνη υπάρξεων κι ούτε θα μπορούσε να περιμένει κανείς από σένα καλύτερη διαγωγή.

Αλλά το να υπομένω ακόμα για πολύ καιρό να κατασπαράζονται τα αυτιά μου από τα τραγούδια σου, να σε ακούω να απαγγέλεις ή να διαβάζεις ποιήματα δικής σου στιχουργίας, φτωχέ μου ποιητά της κακιάς ώρας, ω, αυτό σε βεβαιώ απαιτεί γενναιότητα που υπερβαίνει τις δυνάμεις μου, γι' αυτό ένιωσα μεγάλη επιθυμία να πάω να συναντήσω τους προγόνους μου. Η Ρώμη φράζει τα αυτιά της, ο κόσμος σε κοροιδεύει, αλλά εγώ δεν θέλω πια να κοκκινίζω για σένα.

Υγίαινε, φίλε μου, αλλά άφησε το τραγούδι.

Σκότωνε, αλλά μην κάνεις άλλους στίχους.

Δηλητηρίαζε, αλλά πάψε να χορεύεις, καίε πολιτείες, αλλ' άφησε ήσυχη την κιθάρα.

Τι σου φταίει να την κακοποιείς; Αυτή είναι η τελευταία ευχή και η πιο φιλική μου συμβουλή την οποία σου στέλνει Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΜΨΟΤΗΤΟΣ"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους