Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με έχει πιάσει νευρικό γέλιο στην κηδεία του παππού μου και μάλιστα πίσω από τη νεκροφόρα ενώ τον πηγαίναμε στο νεκροταφείο.

Με έχει πιάσει νευρικό γέλιο καθώς περνούσαμε στο στρατό συνέντευξη ένα άτομο με ψύχωση που είχε διακόψει την αγωγή του και περνούσε επεισόδιο.

Κι είμαι σίγουρος ότι έχει πιάσει τον καθένα από εσάς σε μια εντελώς ακατάλληλη περίσταση.

Σε συνθήκες πένθους, πίεσης, άγχους, κούρασης, εξάντλησης, κτλ. ένα απροσδόκητο γεγονός, μια λέξη, μια απάντηση, μια γκάφα, μια έκφραση, μια σκέψη μπορεί να οδηγήσει σε γέλιο που δεν είναι ούτε χαράς ούτε απόλαυσης, είναι ακούσιος μηχανισμός του σώματος.

Σε στιγμές υπερβολικής συναισθηματικής φόρτισης, ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί το γέλιο ως «βαλβίδα αποσυμπίεσης» (coping mechanism) για να μειώσει τα επίπεδα κορτιζόλης και ατομικού άγχους, ακόμα κι αν η εξωτερική συμπεριφορά έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το περιβάλλον.

Δεν επιλέγεται.

Το να κατηγορείς κάποιον για το νευρικό γέλιο είναι σα να τον κατηγορείς γιατί αναπνέει, γιατί κλάνει, γιατί κλείνει τα μάτια, όταν φτερνίζεται.

Εσείς μπορεί να έχετε μεταφυσικές/ υπερφυσικές δεξιότητες.

Μπορείτε τουλάχιστον, έστω στα πλαίσια της ανωτερότητας σας, να συγχωρήσετε εμάς τους κοινούς θνητούς που δεν τις έχουμε; Το λέει κι η παροιμία, δε γίνεται γάμος χωρίς κλάματα και κηδεία χωρίς γέλιο.

Στην προκειμένη τώρα, ακριβώς την ώρα που ξεκινούσε το ρεπορτάζ μια εθελόντρια που ερχόταν να φέρει τα νερά γλίστρησε κι έπεσε κάτω, χωρίς να πάθει τίποτα ευτυχώς.

Βγήκε ο μετεωρολόγος που την συνόδευε και το αποκάλυψε πριν λίγο.

Ακριβώς έτσι παράγεται το νευρικό γέλιο, ακριβώς σε τέτοιες συνθήκες, και γι’ αυτό έχει αυτόν τον προσδιορισμό να ξεχωρίζει από το γέλιο της χαράς και του αστείου.

Αυτά είναι τα ακούσια.

Πάμε τώρα στα συνηδειτά.

Το να εύχεσαι σε ανθρώπους καρκίνους και ψόφους επειδή έκαναν μια αντανακλαστική συμπεριφορά καταλαβαίνετε σε τι είδους δίποδα σας κατατάσσει; Δε μιλάμε για το ότι μπορεί κάποιοι να ήρθατε –κι εσείς αντανακλαστικά- σε αμηχανία, ότι μπορεί να μη σας άρεσε, ότι μπορεί να σας ξένισε.

Λέω για αυτούς που έψαχναν έναν εργαζόμενο στα προσωπικά του προφίλ να του γαμήσουν τη ζωή, να ζητάνε απόλυση, να βγάζουν χολή και μίσος, γιατί απλώς λειτούργησε αντανακλαστικά το σώμα του.

Έναν άνθρωπο που η ίδια η ένωση των πυροσβεστών τον υπερασπίστηκε και μίλησε για το ήθος του και τη δεοντολογία του στην κάλυψη των πυρκαγιών.

Οι πυροσβέστες που καίγονται, όχι εσύ από τον καναπέ σου που γράφεις.

Τι λέτε, λοιπόν, να σφάζουμε κι αυτούς που φτερνίζονται, που βήχουν, που κλαίνε τα μάτια τους στις αλλεργίες, ρε μάγκες; Μόνο τους αυτιστικούς να τρώμε; Δεν χορταίνεις.

Τώρα τι δεν ενόχλησε αυτούς τους ανθρώπους που ζητάνε το αίμα της.

Δεν τους ενόχλησε που αυτοί οι εργαζόμενοι είναι εκεί για μέρες, με απάνθρωπα ωράρια, επικίνδυνες συνθήκες εργασίας, που κινδυνεύουν να καούν, να αποκτήσουν μόνιμες βλάβες, που αναπνέουν τον καρκίνο, γιατί; Για να κάθεσαι εσύ στην καλή σου την τηλεόραση και να βλέπεις με μια σαδιστική χαρά τις πυρκαγιές από όσο πιο κοντά γίνεται, να απολαμβάνεις την φρίκη, να χαϊδεύεις τις φλόγες στην επίπεδη οθόνη σου.

Εγώ πάλι ποτέ δεν κατάλαβα αυτά τα ρεπορτάζ.

Κανένα –ή έστω πολύ λίγα- ρεπορτάζ για την απουσία πρόληψης, σχεδίου, αποζημιώσεων, προσωπικού, αλλά πολύωρα ρεπορτάζ μέσα από τις φλόγες για να έχουμε την φρίκη σε απευθείας μετάδοση.

Στείρα ρεπορτάζ εντυπωσιασμού, αίμα και σπέρμα, που δε μαθαίνεις τίποτα.

Και κάτι ακόμα.

Γιατί έχω λίγο δηκτικός τελευταία.

Εσείς οι αμετανόητοι ψηφοφόροι του Μητσοτάκη των 46 νεκρών, της Εύβοιας, της Ρόδου και των εκατομμυρίων στρεμμάτων, κι εσείς οι αμετανόητοι ψηφοφόροι του Τσίπρα των 104 νεκρών του Ματιού, νευριάσατε πολύ με μια ρεπόρτερ ε; Με τους καθρέφτες σας νευριάζετε ποτέ;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους