Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σέβομαι και τιμώ τις απόψεις όλων, ακόμη κι όταν διαφωνώ ουσιαστικά μαζί τους ή με τον τρόπο που τις προβάλλουν.

Σέβομαι το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να εκφράζεται ελεύθερα, να υποστηρίζει τις ιδέες του και να τις υπερασπίζεται με συνέπεια στον χρόνο.

Άλλωστε, η ζωή (ας "αφήσουμε" την δημοκρατία στην ησυχία της) δεν οικοδομείται πάνω στην ομοφωνία, αλλά πάνω στον αμοιβαίο σεβασμό της διαφορετικής άποψης.

Αντιμετωπίζω με πολύ μεγάλη επιφύλαξη όμως όλους εκείνους που αλλάζουν στάση ανάλογα με τη... φορά του ανέμου.

Εκείνους που επί χρόνια στήριξαν επιλογές, πολιτικές και αντιλήψεις και συνέβαλαν ώστε ν' αποκτήσουν δύναμη και βαθιές ρίζες στην κοινωνία, και σήμερα εμφανίζονται ως... όψιμοι επικριτές τους, ζητώντας να ξεριζωθούν όσα οι ίδιοι καλλιέργησαν κι ενίσχυσαν.

Δεν αμφισβητώ το δικαίωμα κανενός ν' αναθεωρήσει, κάθε άλλο.

Έχω όμως κάθε λόγο να εξετάζω με προσοχή τα κίνητρα αλλά και την συνέπεια, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από ανθρώπους που σιωπούσαν όσο απολάμβαναν τους καρπούς των επιλογών τους και άρχισαν να μιλούν όταν οι καρποί "τελείωσαν". Η αναθεώρηση των απόψεων όταν προκύπτει από την εμπειρία και την αυτοκριτική, αποτελεί ένδειξη ωριμότητας.

Η επιφύλαξη μου γεννιέται όταν η αναθεώρηση γίνεται για αλλότριους λόγους.

Επίσης, υπάρχουν άνθρωποι που δεν έσφαλαν απλώς μία φορά.

Υπερασπίστηκαν με πάθος μια επιλογή και διαβεβαίωναν τους πάντες ότι ήταν η σωστή.

Όταν η πραγματικότητα τούς διέψευσε, στράφηκαν με τον ίδιο ακριβώς ζήλο προς μια νέα κατεύθυνση.

Όταν κι εκείνη διαψεύστηκε, αναζήτησαν μια τρίτη.

Και σήμερα εμφανίζονται εκ νέου ως βέβαιοι "καθοδηγητές", ζητώντας από την κοινωνία να τους εμπιστευθεί για ακόμη μία φορά.

Κανείς δεν είναι αλάνθαστος βέβαια.

Όλοι δικαιούμαστε να κάνουμε λάθη.

Όμως η αξιοπιστία ενός ανθρώπου δεν κρίνεται μόνο από την πρόθεση του ούτε από την ένταση με την οποία υπερασπίζεται τις θέσεις του.

Κρίνεται και από την... ποιότητα της κρίσης του.

Και όταν μια αλληλουχία από απόλυτες βεβαιότητες καταλήγει διαρκώς σε διαψεύσεις, τότε η δυσπιστία δεν αποτελεί εμπάθεια αποτελεί εύλογη στάση.

Γι’ αυτό και διατηρώ το δικαίωμα να κρίνω όχι μόνο τα λόγια, αλλά και τη... διαδρομή που τα συνοδεύει.

Να εξετάζω όχι μόνο τι υποστηρίζει κάποιος σήμερα, αλλά και πόσο αξιόπιστα αποδείχθηκαν όσα υποστήριζε χθες ή τους ενδεχόμενους λόγους για τους οποίους τα υποστηρίζουν.

Διότι συνέπεια σημαίνει ν' αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη των επιλογών του και να μην παρουσιάζει κάθε νέα μεταστροφή ως τη μοναδική αλήθεια της εποχής.

Αν αυτή η στάση με οδηγεί κάποιες φορές στη μοναχική θέση της διαφωνίας, το αποδέχομαι.

Γιατί προτιμώ τη συνέπεια που δοκιμάζεται στον χρόνο απ' τη βεβαιότητα που αλλάζει πρόσωπο κάθε φορά που αλλάζουν οι συνθήκες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους