Original Post

Πλήρες Κείμενο:

𝚲𝛊𝛍ός (𝛑𝛆ί𝛎𝛂) 𝛕𝛚𝛎 𝚻𝛐ύ𝛒𝛋𝛚𝛎 𝛕𝛐𝛖 𝚴𝛂𝛖𝛑𝛌ί𝛐𝛖 – 𝚱𝛂𝛎𝛊𝛃𝛂𝛌𝛊𝛔𝛍ός «Μιά από τις πιο πικρές ιστορίες που έχουν γραφεί για την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της εθνικής παλιγγενεσίας, είναι κι αυτή που αναφέρει ο Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος, πρώτος υπασπιστής του Αρχιστράτηγου της επανάστασης Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, του οποίου κείμενο έχει συμπεριλάβει ο πατριώτης μας Θοδωρής Γκόνης στο πραγματικά υπέροχο βιβλίο του: Μια πόλη στη λογοτεχνία.

Ναύπλιο, «Λιμός των Τούρκων – ανθρωποφαγία», σελ. 266-271, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Ιούνιος 2002, Αθήνα.

Είναι ένα κείμενο, που πραγματικά συγκλονίζει και κάνει τον αναγνώστη να ριγεί.

Είναι το σημείο εκείνο που περιγράφει την δεινή κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθει οι Τούρκοι κατά την πολιορκία του Ναυπλίου και την τελική παράδοσή τους στους Έλληνες.

Παραθέτουμε εδώ, κάποια αποσπάσματα του κειμένου, επιλέγοντας τα σημεία εκείνα που αναφέρονται στο συγκεκριμένο θέμα: « Άμα εμβήκαμεν εις την πόλιν ηύραμεν τους Τούρκους, οίτινες ως προς την κατάστασιν της υγείας των εδιαιρούντο εις τρεις τάξεις.

Ήσαν δηλ. οι μέν γεροί και δυνατοί, οι δε άρρωστοι και αδύνατοι, οι δε αναίσθητοι˙ούτοι οι τελευταίοι εσύροντο κατά γης σκάπτοντες εις τα κατώγεια των σπιτιών, εις τα φουσκιά των ερειπίων, και εις τας άλλας κόπρους και τας ακαθαρσίας της πόλεως, ηύρισκαν σκωλήκια μεγάλα, τα οποία έτρωγαν.

Αι άλλαι τάξες ήσαν ολίγον δυνατώτεραι.

Αυτοί εμπουσούλιζαν και εννοούσαν κάπως καλλίτερα από τους πρώτους.

Αλλά και αυτοί από την πείναν έτρωγαν τους νεκρούς, ετράβαγαν τα ψαχνά κρέατα με τα δόντια των με πολλήν όρεξιν, και με πολλήν επιμέλειαν εκαταγίνοντο να χορτάσουν.

Όταν τους εφωνάζαμεν άκουαν, εγύριζαν, μας έβλεπαν, και έπειτα πάλιν εξακολούθουν να τρώγουν των νεκρών Τούρκων τα κρέατα ». Διαβάστε περισσότερα, στον σύνδεσμο της Βιβλιοθήκης:

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους