Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το άρθρο του δημοσιογράφου Παναγιώτη Καπαρή, με τίτλο «Παραφωνίες στον Πρωταρά», το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η Καθημερινή» την Κυριακή, 2 Αυγούστου 2026, παρουσιάζει μια εικόνα του Πρωταρά που, κατά την άποψή μας, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και αδικεί έναν τόπο και τους ανθρώπους του.

Ο δημόσιος διάλογος χρειάζεται τεκμηρίωση και επιχειρήματα, όχι εύκολους αφορισμούς.

Γιατί όταν ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας παρουσιάζεται περίπου ως παράδειγμα παρακμής, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία, δεν πλήττεται ο Δήμαρχος.

Πλήττονται οι χιλιάδες εργαζόμενοι, οι επιχειρηματίες, οι επαγγελματίες και οι οικογένειες που έχτισαν με κόπο τον Πρωταρά και συνεχίζουν καθημερινά να τον κρατούν στην κορυφή του κυπριακού τουρισμού.

Μετά από μια μονοήμερη (ως ο ίδιος ανέφερε) επίσκεψη του, ανέσυρε από τα καταχωνιασμένα στα συρτάρια μη επιβεβαιωμένα και μη στοιχειοθετημένα "σκάνδαλα", "παρατυπίες", "σκοτεινά" οικονομικά συμφέροντα, αμνηστεύσεις παρανομιών και μια υποτιθέμενη νοοτροπία "Μίδα" των τοπικών αρχών.

Συνθήματα προς επίρρωση των επιχειρημάτων του.

Κύριος άξονας των παραπόνων του, οι χρεώσεις στις παραλίες.

Δηλαδή το κόστος για τη στάθμευση, τη χρήση των νέων χώρων υγιεινής (ντουσιέρες στις παραλίες) και το κόστος ενοικίασης στρωμάτων και ομπρελών θαλάσσης.

Η κριτική είναι όχι μόνο θεμιτή αλλά και απαραίτητη.

Χαρακτηρισμοί όμως του Πρωταρά ως "κότας με τα χρυσά αβγά" ή και άλλοι συναφείς χαρακτηρισμοί, είναι τουλάχιστον αδόκιμοι.

Ίσως και προσβλητικοί. Ο Πρωταράς δεν συνιστά νεότευκτο τουριστικό δημιούργημα.

Παρά τις φυσικές του καλλονές, πίσω από την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής βρίσκονται άνθρωποι.

Οι οποίοι, μετά την τουρκική εισβολή με Ηράκλειες προσπάθειες μισού αιώνα και με τεράστιες επενδύσεις, διαμόρφωσαν μια περιοχή που τότε δεν διέθετε ούτε τις στοιχειώδεις υποδομές, στην Ριβιέρα του Πρωταρά.

Βρίσκονται χιλιάδες εργαζόμενοι, οι οποίοι κάθε καλοκαίρι εργάζονται σε απαιτητικές συνθήκες για να εξυπηρετήσουν εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες.

Εάν, λοιπόν, στον Πρωταρά "ρέει χρήμα", ρέει ταυτόχρονα και πολύς ιδρώτας.

Από τους επιχειρηματίες μέχρι τους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκαμάτου.

Σε ότι αφορά τα κόστη για την ενοικίαση στρωμάτων και ομπρελών θαλάσσης, αποκρύπτεται ή αγνοείται ότι τα ανώτατα τέλη για τις ξαπλώστρες καθορίστηκαν Παγκύπρια από την Κεντρική Επιτροπή Παραλιών και όχι μόνο για τον Δήμο μας.

Το ανώτατο τέλος αυξήθηκε το 2026 στα €3,50 για κάθε ξαπλώστρα και στα €3 για κάθε ομπρέλα, έπειτα από σχεδόν είκοσι χρόνια κατά τα οποία παρέμενε αμετάβλητο.

Η απόφαση αυτή, η οποία ήταν ορθή, πρέπει να κρίνεται μέσα στο πραγματικό της πλαίσιο: την αύξηση του κόστους εργασίας, συντήρησης, καθαριότητας, εξοπλισμού και λειτουργίας των παραλιών.

Αρκεί μια σύγκριση με άλλους δημοφιλείς μεσογειακούς προορισμούς για να διαπιστώσει κανείς ότι οι χρεώσεις στον Πρωταρά παραμένουν ιδιαίτερα ανταγωνιστικές.

Ακόμη πιο παράδοξη είναι η ενόχληση του αρθρογράφου επειδή στην πρώτη γραμμή της παραλίας υπήρχαν προσωπικές ομπρέλες, πετσέτες, μικρά καθίσματα και παγωνιέρες.

Ως έμπειρος δημοσιογράφος θα ανέμενε κανείς να γνωρίζει ότι αυτό αποτελεί εφαρμογή του νόμου και επιβεβαίωση του δημόσιου χαρακτήρα των παραλιών.

Η νομοθεσία προβλέπει ότι οι ξαπλώστρες και οι ομπρέλες που τοποθετούνται προς ενοικίαση δεν μπορούν να καλύπτουν περισσότερο από το 50% της χωρητικότητας κάθε περιοχής της παραλίας.

Απαξιωτική φαίνεται να είναι και η αναφορά στους εισπράκτορες των παραλιών, οι οποίοι, κατά τον αρθρογράφο, "τρέχουν" για να εισπράξουν.

Μάλιστα τρέχουν.

Και πολύ σωστά.

Όχι για να εισπράττουν γρηγορότερα, αλλά για να εξυπηρετούν τους λουόμενους χωρίς καθυστερήσεις.

Διαχειρίζονται παράπονα, εντάσεις, αρνήσεις πληρωμής, τοποθετημένες πετσέτες που παρουσιάζονται ως "κρατήσεις" από τις έξι το πρωί και, δυστυχώς, ακόμη και λεκτικές ή και σωματικές επιθέσεις.

Η συλλήβδην προσβολή των ανθρώπων αυτών ήταν κατά το ελάχιστο ατυχής.

Ως "αποκοπή του νερού" παρουσιάζεται και η χρέωση των (μόλις) 50 σεντ για τη χρήση των ντους.

Η πραγματικότητα είναι λιγότερο δραματική. Ο Δήμος διαθέτει δεκάδες σημεία ντους στις παραλίες του και επωμίζεται ετησίως κόστος που προσεγγίζει τις €70.000 για την κατανάλωση νερού.

Παράλληλα, έχουν επανειλημμένα παρατηρηθεί περιπτώσεις αλόγιστης χρήσης, με λουομένους να κάνουν κανονικό μπάνιο χρησιμοποιώντας σαπούνια και σαμπουάν, προκαλώντας σπατάλη, λιμνάζοντα νερά και ζητήματα καθαριότητας και ασφάλειας.

Η μικρή χρέωση αποσκοπεί στον περιορισμό της σπατάλης ενός αγαθού το οποίο στην Κύπρο κάθε άλλο παρά ανεξάντλητο είναι, αλλά και τη κάλυψη του κόστους για την εγκατάσταση υπερσύγχρονων χώρων μπάνιου στις παραλίες.

Για τους κάδους απορριμμάτων ο Δήμος σχεδίασε, κατασκεύασε και τοποθέτησε κατά τη φετινή χρονιά σύγχρονους κάδους, με μεγαλύτερη χωρητικότητα από τους παλαιότερους.

Και εάν σε συγκεκριμένο σημείο υπήρξε υπερχείλιση ή πρόβλημα καθαριότητας, αυτό καταδεικνύει και τον τεράστιο αριθμό λουομένων τους οποίους το λιγοστό προσωπικό του Δήμου καλείται κάθε καλοκαίρι να εξυπηρετεί.

Το ίδιο ισχύει και για τους ελεγχόμενους χώρους στάθμευσης.

Σε μια περιοχή που δέχεται δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες ημερησίως κατά τους θερινούς μήνες, η στάθμευση δεν είναι απλώς ζήτημα είσπραξης.

Είναι ζήτημα κυκλοφοριακής διαχείρισης, εναλλαγής των οχημάτων, πρόσβασης στις παραλίες, εξυπηρέτησης των επιχειρήσεων και αποτροπής της πολύωρης κατάληψης περιορισμένων θέσεων.

Η εύκολη απαίτηση είναι όλα να παρέχονται δωρεάν: η στάθμευση, τα ντους, οι ξαπλώστρες, οι ομπρέλες, οι υποδομές.

Ταυτόχρονα, όμως, απαιτούνται καθαρές παραλίες, σύγχρονες εγκαταστάσεις, συνεχής συντήρηση, ασφάλεια και άμεση εξυπηρέτηση. Ο Δήμος Παραλιμνίου – Δερύνειας δαπανά κάθε χρόνο ποσό που αγγίζει το ένα εκατομμύριο ευρώ για τη λειτουργία των παραλιών του: για προσωπικό, καθαριότητα, συντήρηση, εξοπλισμό και νέες υποδομές.

Αυτά είναι πραγματικά έξοδα και όχι λογιστικά τεχνάσματα μιας δήθεν νοοτροπίας "Μίδα". Άλλο όμως η κριτική και άλλο η κατασκευή μιας εικόνας γενικευμένης παρακμής, βασισμένης σε μια παγωνιέρα, ένα ντους των 50 σεντ και το κόστος της ξαπλώστρας το οποίο παραμένει κατά πολύ φθηνότερο από όλους τους τουριστικούς προορισμούς του εξωτερικού.

Τούτο με κάθε σεβασμό, θα το χαρακτηρίζαμε ως δημοσιογραφική προκατάληψη, παρά εποικοδομητική κριτική. Ο Δήμος μας θα συνεχίσει να αναβαθμίζεται.

Θα συνεχίσει να προσφέρει στους χιλιάδες παραθεριστές που τον κατακλύζουν.

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια υλοποιήθηκαν έργα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που άλλαξαν την εικόνα του Πρωταρά.

Κατασκευή του μεγαλύτερου παραλιακού πεζόδρομου στη Κύπρο, καθαρισμοί και εξωραϊσμοί παραλιών, δημιουργία νέων χώρων στάθμευσης, νέων οδών κυκλοφορίας για αποσυμφόρηση της κυκλοφοριακής κίνησης, τοποθέτηση νέων και μεγαλύτερων κάδων, τοποθέτηση κάδων ανακύκλωσης, τοποθέτηση υπερσύγχρονων ντουσιέρων, αντικατάσταση στρωμάτων θαλάσσης και ομπρέλων, αύξηση κονδυλίου για καθαριότητα.

Περαιτέρω, χιλιάδες επισκέπτες φέτος απόλαυσαν παντελώς δωρεάν ένα μήνα καθημερινών προβολών του θερινού κινηματογράφου, από το Συμβούλιο Νεολάιας του Δήμου.

Χιλιάδες απόλαυσαν τις πλουσιοπάροχες εκδηλώσεις του κατακλυσμού, του φεστιβάλ φράουλας και άλλων πολλών εκδηλώσεων.

Σε μερικές εβδομάδες θα διεξαχθεί το γνωστό moon-walk, μια πρωτοπόρα εκδήλωση με χιλιόμετρα ολόκληρα δωρεάν μουσικής.

Όλα αυτά τα έξοδα και δαπάνες, τις πληρώνει ο φορολογούμενος πολίτης του Δήμου και όχι οι μονοήμεροι επισκέπτες.

Δαπάνες για την αναβάθμιση.

Για το μέλλον.

Η ανταπόδοση στους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες του Δήμου μας.

Κάποτε ο Πρωταράς ωχριούσε μπροστά στα άλλα τουριστικά θέρετρα.

Σήμερα ο Πρωταράς είναι πρότυπο ανάπτυξης.

Είναι ένα στολίδι στη Μεσόγειο.

Είναι η ναυαρχίδα του Κυπριακού τουρισμού.

Πόλος έλξης ποιοτικού τουρισμού και οικογενειών.

Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν καλύτερα, υποδομές που χρειάζονται αναβάθμιση και υπηρεσίες που πρέπει καθημερινά να βελτιώνονται. Ο Δήμος έχει καθήκον να ακούει κάθε τεκμηριωμένη παρατήρηση και να διορθώνει ό,τι δεν λειτουργεί σωστά.

Όσοι επιθυμούν κριτική είναι ευπρόσδεκτοι.

Το γραφείο μου πάντοτε είναι ανοικτό.

Το γραφείο μου ήταν και θα παραμείνει ανοικτό σε κάθε πολίτη, επαγγελματία ή δημοσιογράφο που επιθυμεί να καταθέσει προτάσεις και εισηγήσεις.

Είναι όμως πολύ πιο εύκολο να περιγράψει κανείς έναν τόπο μέσα από μια μονοήμερη επίσκεψη παρά να αφιερώσει χρόνια για να τον χτίσει. Ο Πρωταράς δεν χτίστηκε με πρωτοσέλιδα ούτε με εντυπωσιακούς τίτλους.

Χτίστηκε με ιδρώτα, επενδύσεις, επιμονή και καθημερινή δουλειά.

Και έτσι θα συνεχίσει να προχωρά.

Η καλόπιστη κριτική είναι πάντοτε ευπρόσδεκτη. Η ισοπέδωση όμως δεν βοηθά ούτε τον δημόσιο διάλογο ούτε τον τόπο μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους