Ο φασίστας Μεταξάς και η αστική τάξη "Ο κύριος Μεταξάς, διά τον οποίον τρέφω ειλικρινή θαυμασμόν, παρέσχεν εις την Ελλάδα τεράστιαν υπηρεσίαν" (Γκέμπελς): Σαν σήμερα, 4 Aυγούστου 1936, αρχίζει η...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τις πρώτες πράξεις της ήταν διατάγματα που προέβλεπαν αναστολή διατάξεων 8 άρθρων του Συντάγματος,διάλυση της Βουλής, επιστράτευση εργαζομένων κ.α. Το κεφάλαιο στήριξε τη δικτατορία και με συμμετοχή εκπροσώπων του στις κυβερνήσεις της (Βιομήχανοι, Εθνική Τράπεζα, εταιρεία "Πάουερ",εκδοτικά συγκροτήματα, κ.α). Σε μόλις 2 χρόνια της δικτατορίας τα κέρδη των εφοπλιστών αυξήθηκαν 100%! Μερικά από τα "εθνικά" κατορθώματα της 4ης Αυγούστου, ήταν το ξεπούλημα του Αχελώου σε Αμερικάνικες εταιρείες, συμβάσεις δημοσίων έργων-"δώρο" σε επιχειρηματίες, η σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς μέσω απαγόρευσης των απεργιών, του ελέγχου των σωματείων κ.α, Το 1938, 630.000 οικογένειες (39% του πληθυσμού) είχαν ετήσιο εισόδημα 18.727 δραχμές.

Υπολογίζονταν πως για κάπως άνετη ζωή χρειάζονταν τουλάχιστον 60.000.

Την ίδια ώρα, 900 οικογένειες 0,05% του πληθυσμού, είχαν ετήσιο εισόδημα 2.125.000! Στα χρόνια της 4ης Αυγούστου, επιβλήθηκαν στο λαό περίπου 3 δισ.νέοι φόροι! Οι όποιες αυξήσεις εξανεμίστηκαν απο την ακρίβεια και ο ίδιος ο δικτάτορας ανακοίνωσε Επιτροπή για καταπολέμηση αιτίων "που προκαλούν αδικαιολογήτως υπερτίμησιν ειδών πρώτης ανάγκης". Μεταξύ 1935-1940, οι μισθοί αυξήθηκαν 50%, όμως η πραγματική αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων δεν ξεπερνούσε το 5%. Τα όποια μέτρα, πάντως, πάρθηκαν υπέρ των εργαζομένων ήταν νέα εφαρμογή αποφάσεων προηγούμενων αστικών κυβερνήσεων (π.χ. γενίκευση 8ωρου),προϊόντα της ταξικής πάλης στην Ελλάδα και παγκόσμια με τις κατακτήσεις της ΕΣΣΔ.

Η ίδρυση του ΙΚΑ ήταν εφαρμογή νόμου του 1934.

Ακόμα και αυτές οι πενιχρές παροχές διεκόπησαν σε 2 μόλις χρόνια, το 1939 και το σύστημα κατέρρευσε. Ο Μεταξάς κατάσχεσε με μορφή δανείου προς το κράτος όλα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών που έφταναν τα 850 εκατομμύρια από τα οποία 500 ήταν του ΙΚΑ! Όσο για την καθιέρωση της 1ης Μάη ως "Ηµέρας Εορτασµού της Εργασίας"αυτή δεν είχε σχέση με την Εργατική Πρωτομαγιά-που γιορτάστηκε πρώτη φορά το 1893 στην Ελλάδα-ούτε ήταν απεργία αλλά ήταν αργία για να υμνείται ο φασισμός.

Ίδια μέτρα είχαν πάρει και οι ναζί (είδωλα του Μεταξά). Η δικτατορία ισχυρίστηκε πως θα αντιμετώπιζε την"φαυλοκρατία" ενω η ίδια ήταν εστία διαφθοράς.

Πριν ακόμα απο τη δικτατορία, είχαν αποκαλυφθεί διάφορα σκάνδαλα στον Δήμο Αθηναίων, όταν Δήμαρχος ήταν ο Κ. Κοτζιάς.

Προκειμένου να μη διωχθεί ποινικά, ο Μεταξάς τον έκανε Υπουργό! Επίσης, διόρισε καθηγητές Πανεπιστημίου και τους δυο γαμπρούς του! Το μεγαλύτερο άντρο της διαφθοράς, ήταν το "καμάρι" του δικτάτορα, η φασιστική νεολαία ΕΟΝ.

Εκατομμύρια άρπαζαν με διάφορους υποχρεωτικούς εράνους και την δήθεν "εθελοντική" προσφορά μεροκάματων από τους εργαζομένους.

Ο λαομίσητος (ακόμα και για πολλούς δεξιούς) φασίστας δικτάτορας, ο χασάπης των εργατών του Μάη του 1936, διορισμένος απο τον Γλύξμπουργκ (δηλαδή τους Άγγλους), ήξερε καλά ότι δεν είχε λαική αποδοχή.

Για να την κατασκευάσει χρειαζόταν τον Τύπο.

Έβαλε πρώτο καθήκον την καταστολή (διάλυση) του Τύπου. 4 Αυγούστου 1936, το ίδιο βράδυ του πραξικοπήματος,η αστυνομία εισέβαλε στα γραφεία των εφημερίδων και τα τυπογραφεία και διέκοψε την διαδικασία για την έκδοση των φύλλων της επόμενης μέρας ενω παρέδωσε οδηγίες για την νέα "αποστολή" τους.

Απαγορευόταν στον Τύπο να δημοσιεύσει οποιασδήποτε μορφής κριτική του καθεστώτος.

Όλα τα έντυπα, υποχρεωτικά, θα εκθείαζαν την νέα "κυβέρνηση". Ότιδήποτε μπορούσε να υπαινιχθεί λογοκρισία (ακόμα και λευκά διαστήματα) απαγορευόταν.

Δεν επιτρεπόταν να δημοσιευτεί τίποτα σχετικά με την χρηματοικονομική πολιτική, το νόμισμα, το δημόσιο χρέος, απαγορευόταν κάθε αναφορά σε δράσεις των εργατικών σωματείων η άλλων οργανώσεων,εκτός αν λιβάνιζαν τον δικτάτορα, οποιαδήποτε αναφορά σε αύξηση τιμών, κόστος ζωής, παράνομα κέρδη (σκάνδαλα), εγκλήματα ακόμα και σε φυσικές καταστροφές! Δύο εβδομάδες μετα το πραξικόπημα, ο δικτάτορας ίδρυσε το"Υφυπουργείο Τύπου και Τουρισμού" με υπεύθυνο τον πολιτικό, εκδότη και κολλητό του Νικολούδη.

Εκδόθηκαν πολλά διατάγματα και η λογοκρισία, στα έντυπα, στις δημόσιες ομιλίες, στην αλληλογραφία, ξεπέρασε κάθε όριο.

Η μόνη εφημερίδα που αντιστάθηκε και απαγορεύτηκε αμέσως ήταν ο Ριζοσπάστης.

Οι υπόλοιπες, με ελάχιστες εξαιρέσεις, έγιναν άθλια εργαλεία φασιστικής προπαγάνδας, δημοσιεύοντας γλοιώδη άρθρα που εκθείαζαν τον δικτάτορα.

Πίσω απο αυτόν τον ευτελισμό κρύβονταν οικονομικά συμφέροντα.

Αμέσως μετα την κύρηξη της δικτατορίας (19/8/1936), ο Μεταξάς παραχώρησε προνόμια στους ιδιοκτήτες των εφημερίδων, τους έδωσε απαλλαγές, κρατικό χρήμα κ.α. Επέβαλε..διπλασιασμό της τιμής όλων των εφημερίδων και σε μια νύχτα ατέλεια για το εισαγόμενο χαρτί των εφημερίδων και έστησε ένα διαπλεκόμενο δίκτυο επαρχιακού τύπου που κυκλοφορούσε τακτικά με το υλικό της φασιστικής δικτατορίας του .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους