"Η λύσσα απέναντι σ΄εκείνον που αντιστέκεται" Η επίθεση στην Μαρία Καρυστιανού ως συμπτωματολογία μιας παρηκμασμένης πολιτικής κουλτούρας. Αυτή η φράση δεν περιγράφει μόνο μια υπαρξιακή μάχη...
"Η λύσσα απέναντι σ΄εκείνον που αντιστέκεται" Η επίθεση στην Μαρία Καρυστιανού ως συμπτωματολογία μιας παρηκμασμένης πολιτικής κουλτούρας.
Αυτή η φράση δεν περιγράφει μόνο μια υπαρξιακή μάχη.
Περιγράφει την αντίδραση των υποταγμένων απέναντι σε όσους αρνούνται να ζήσουν γονατιστοί.
Και αυτή η δυναμική εξηγεί σχεδόν τέλεια το φαινόμενο της επιθετικότητας απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Η Μαρία Καρυστιανού προκαλεί τόση εχθρότητα γιατί κάνει κάτι που οι περισσότεροι δεν αντέχουν να δουν.
Αντιστέκεται εκεί όπου οι άλλοι έχουν παραδώσει τα όπλα.
Η δύναμή της, η καθαρότητά της, η επιμονή της, η αδιαπραγμάτευτη αναζήτηση της αλήθειας, ξεσκεπάζουν όχι απλώς το πολιτικό σύστημα, αλλά την υποταγή πολλών σε αυτό.
Γι’ αυτό η επίθεση δεν είναι απλώς πολιτική.
Είναι υπαρξιακή.
Η παρουσία της υπενθυμίζει στον καθένα τι δεν έκανε, τι δεν τόλμησε, πότε υποχώρησε, που ντράπηκε, που βολεύτηκε. Η Μαρία Καρυστιανού λειτουργεί σαν καθρέφτης της ατομικής και συλλογικής μας υποταγής και ανεπάρκειας.
Κι αυτό είναι αφόρητο για όσους έχουν χτίσει την ταυτότητά τους πάνω στη συμβατότητα, στην υποταγή, στην προσαρμογή.
Γιατί όποιος δεν τολμά να αντισταθεί, μισεί εκείνον που τολμά.
Γι’ αυτό και τα emoji γελάκια, ο κυνισμός των διαδικτυακών σχολίων, οι χυδαίες ύβρεις, η παρανοειδής δυσπιστία στις προθέσεις της ή οι σοβαροφανείς Και βέβαια οι συστημικοί πολιτικοί παράγοντες και παραγοντίσκοι που την στοχοποιούν ή την υπονομεύουν δεν το κάνουν επειδή διαφωνούν μαζί της.
Το κάνουν επειδή εκθέτει τη θεσμική γύμνια τους Γιατί την δείχνει στον λαό ότι δεν είναι όλοι το ίδιο, ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν φοβούνται.
Και αυτό είναι πολιτικά καταστροφικό για όσους έχτισαν καριέρες που βασίζονται στον φόβο και την αδράνεια. όλοι αυτοί που βγάζουν χολή απέναντί της, . Γι’ αυτό αντιδρούν με λύσσα.
Όχι επειδή δεν συμφωνούν μαζί της.
Αλλά επειδή τους ακυρώνει ως ηθικά υποκείμενα.
Ακόμη και το “ανώνυμο μίσος” στο διαδίκτυο Η διανόηση την φοβάται γιατί εκθέτει τη δειλία της.
Η ανωνυμία τη στοχοποιεί γιατί εκθέτει τη λύγισή της.
Η επίθεση λοιπόν δεν στρέφεται σε εκείνη Στρέφεται σε αυτό που αντιπροσωπεύει.
Το δικαίωμα ενός ανθρώπου να μην υποκύπτει.
Και αυτό είναι αρκετό για να γεννήσει την πιο άγρια μορφή εχθρότητας σε όσους έχουν μάθει να ζουν γονατιστοί!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους