Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Sigmund Freud Όνειρα και Vladimir Nabokov 🎈 Δημοσιογράφος: «Κύριε Ναμπόκοφ, θα μας λέγατε γιατί απεχθάνεστε τον Δρ. Φρόιντ;» Ναμπόκοφ: «Λοιπόν, πιστεύω ότι είναι πρωτόγονος . Πιστεύω ότι είναι μεσαιωνικός.

Και δεν θέλω έναν ηλικιωμένο κύριο από τη Βιέννη, με μια ομπρέλα, να μου επιβάλλει τα όνειρά του.

Δεν βλέπω τα όνειρα που συζητά στα βιβλία του.

Δεν βλέπω ομπρέλες στα όνειρά μου, ούτε μπαλόνια.» Η «βεντέτα» του Ναμπόκοφ με την Ψυχανάλυση Ο συγγραφέας της «Λολίτας» και της «Χλωμής Φλόγας» είχε μια διαβόητη, σχεδόν εμμονική εχθρότητα προς τον Σίγκμουντ Φρόιντ και την ψυχαναλυτική θεωρία.

Στους προλόγους των μυθιστορημάτων του, στις συνεντεύξεις του αλλά και στα δοκίμιά του, αναφερόταν συχνά στον Φρόιντ με περιφρονητικούς χαρακτηρισμούς όπως "The Viennese Witch Doctor" (Ο μάγος γιατρός από τη Βιέννη) ή "The Viennese Quack" (Ο κομπογιαννίτης της Βιέννη). Γιατί όμως τον ενοχλούσε τόσο πολύ; Ο Ναμπόκοφ ήταν ένας δεξιοτέχνης της γλώσσας, της λεπτομέρειας και της αισθητικής.

Απεχθανόταν την ιδέα ότι η τέχνη ή η λογοτεχνία μπορεί να «εξηγηθεί» ή να αναχθεί σε απλά σεξουαλικά απωθημένα, παιδικά τραύματα ή συμβολισμούς (όπως η ομπρέλα ή το μπαλόνι ως φαλλικά/συμβολικά αντικείμενα). Πολεμική στην ερμηνεία των ονείρων: Θεωρούσε ότι η φροϋδική ερμηνεία επιβάλλει ένα προκατασκευασμένο «καλούπι» πάνω στην ανθρώπινη φαντασία.

Όπως λέει χαρακτηριστικά στο βίντεο, αρνείται να δεχτεί ότι τα δικά του όνειρα πρέπει να υπακούουν στους κανόνες κάποιου άλλου.

Παρά την προσπάθεια του Ναμπόκοφ να αποστασιοποιηθεί πλήρως από τον Φρόιντ, οι κμελετητές και οι κριτικοί λογοτεχνίας συχνά επισημαίνουν την ειρωνεία: τα ίδια τα έργα του (με τις θεματικές της εμμονής, της μνήμης, της επιθυμίας και των διπλών προσωπικοτήτων) προσφέρονται εξαιρετικά για ψυχαναλυτική ανάγνωση — κάτι που πιθανότατα τον εξόργιζε ακόμη περισσότερο!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους