Original Post

Πλήρες Κείμενο:

" ΙΣΚΙΟΣ ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ " (Β) "Ν' αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου.

Να πεθαίνεις και να λες, θάνατος δεν υπάρχει" (Ν Καζαντζάκης) ! * -- Η παροδικότητα του επίγειου βίου είναι γνωστή στους ανθρώπους, αλλά --κατά κανόνα-- ως σκέψη, απωθείται στο υποσυνείδητο, ως δυσάρεστη και ανεπιθύμητη.

Κι αυτό όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά η «απώθησή » του δυναμώνει την υποσυνείδητη δράση του και δημιουργεί πολλές ανεξήγητες φοβίες και νευρώσεις ! Ο άνθρωπος φοβάται τον θάνατο κυρίως λόγω άγνοιας. "Timendi causa est nescire" (αιτία του φόβου είναι η άγνοια) έλεγε ο Ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας.

Εν προκειμένω η άγνοια εκφράζεται ως η μεγάλη πλάνη της μάγια, δηλαδή (πρακτικά) της ταύτισής του , ως οντότητας, με την πρόσκαιρη υλική του φύση, η οποία (γνωρίζει αλλά αποφεύγει να σκέφτεται, ότι) θα φθαρεί και θα "πεθάνει" (ουσιαστικά θα "αποδοθεί" πάλι εκεί απ' όπου ελήφθη) και αυτό δημιουργεί τον μεγάλο φόβο της εξάλειψης ή εξαφάνισης ! Λέμε θα "αποδοθεί" ! Από ποιόν ; Μα φυσικά από τον πνευματικό άνθρωπο που το δόμησε και κατοίκησε "μέσα" σ' αυτό χρησιμοποιώντας το για την επίγεια πορεία και εμπειρία του. -- Ο ύπνος και το ξύπνημα είναι συμβολικές εκφράσεις του θανάτου και της ζωής. -- «Ο ύπνος είναι θάνατος παιδάκι μου» θυμάμαι να λέει η γιαγιά μου ! -- "Ύπνω και θανάτω διδυμάοσιν" (ύπνος και θάνατος δίδυμα αδέρφια) έχει πει ο Όμηρος ! Κάθε βράδυ στον ύπνο "πεθαίνουμε" (αλλά δεν φοβόμαστε γιατί «ξέρουμε» ότι το πρωί θα ξυπνήσουμε (?) ) και κάθε πρωί "ξαναγεννιόμαστε". Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις εναλλαγές θανάτου και ζωής, αλλά θέλω να επικεντρωθώ σε κάτι άλλο, αν και όχι άσχετο. --Πλάι στην "βάρκα" της ρέουσας ζωής, πλέει αόρατη μα σταθερά και αδυσώπητα, η "βάρκα" του θανάτου. " Άνα πάσαν στιγμήν" ο άνθρωπος μπορεί να βρεθεί από την πρώτη στην δεύτερη.

Το πότε και πώς θα γίνει αυτό, είναι άγνωστον ! Μπορεί να γίνει σύντομα, μπορεί πολύ αργά, μπορεί αιφνίδια και απρόσμενα, ή μετά από καταστάσεις που προδικάζουν την εξέλιξη. --¨Εχει τεράστια σημασία-- ακριβώς επειδή η στιγμή της "μετάβασης" είναι άγνωστη-- ο άνθρωπος να είναι "έτοιμος", κάτι που στην πλειονότητα των θανάτων δεν συμβαίνει ! Τι σημαίνει "έτοιμος" και γιατί έχει μεγάλη σημασία ;; --* Έτοιμος είναι ο άνθρωπος που έχει απαλλαγεί από τον εγωκεντρισμό του, νοιώθει τους ανθρώπους σαν αδέρφια του και οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις του στοχεύουν πάντα στο γενικό καλό.. Έχει αντιληφθεί ότι μόνο το γενικό καλό είναι πραγματικά καλό και για τον ίδιο.

Όπως το έχει θέσει ο Γκάντι : "ανακαλύπτει τον εαυτόν του, χάνοντάς τον μέσα στην υπηρεσία προς το σύνολο" . Έχει ψυχανεμιστεί το "μυστικό" της ενότητας ! * --* Έτοιμος είναι, όταν μπορεί--για παράδειγμα-- να εφαρμόζει αυτό που τόσο όμορφα έχει εκφράσει ο Τάσος Λειβαδίτης : " To βράδυ έχω βρεί έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι : τους συγχωρώ, έναν έναν, όλους " ! * -* Έτοιμος είναι όταν έχει προλάβει να ΠΕΙ στους αγαπημένους του πόσο τους αγαπάει και έχουν κι εκείνοι προλάβει να του το πουν, καθώς πολύ συχνά, δυστυχώς, η ΟΜΟΛΟΓΙΑ της αγάπης παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης. * -* Έτοιμος, ακόμα, είναι όταν έχει ελευθερωθεί από τα δεσμά των προσκολλήσεων (σε ουσίες, πράγματα, καταστάσεις, ακόμα και πρόσωπα) καθώς οι προσκολλήσεις είναι μεγάλα εμπόδια για την ελεύθερη πορεία της ψυχής. * Είναι μερικά ακόμα, αλλά αν τα προαναφερθέντα έχουν επιτευχθεί, έστω σε κάποιον καλό βαθμό, σημαίνει ότι η αγάπη της ψυχής (που εξουδετερώνει τον φόβο) έχει πραγματωθεί σε ικανό βαθμό και όταν αυτό συμβαίνει, ο άνθρωπος είναι "έτοιμος", και μέχρι να έλθει «εκείνη η στιγμή», βιώνει μια υψηλή ποιότητα μιας "γεμάτης ουσία" ζωής.

Η συνείδησή του έχει "διευρυνθεί" και ανυψωθεί και-- εδώ έγκειται η σημασία των ανωτέρω λεχθέντων -- ο "χώρος και ο τόπος" που θα βρεθεί η ψυχή μετά το "πέρασμα" στην άλλη διάσταση είναι πιστή αντανάκλαση του βαθμού και της ποιότητας συνείδησης που έχει επιτευχθεί μέχρι την στιγμή της "μετάστασης" ! -- «Πολλά λαλείς άνθρωπε, χαμαί δε τίθη μετά μικρόν.

Σίγα και μελέτα, ζων έτι, τον θάνατον» ! (Πολλά λες άνθρωπε, αλλά στο χώμα θα βρεθείς μετά από σύντομο χρόνο.

Σώπασε και μελέτα, όσο ακόμα ζεις, τον θάνατο ) έχει πει ο Παλλάδης ο Αλεξανρεύς !! Ίσως αυτό γνώριζε ο Λεονάρδο Νταβίντσι όταν έγραψε : " Εκεί που νόμιζα ότι μαθαίνω πώς να ζω, συνειδητοποίησα ότι μαθαίνω πώς να πεθάνω" ! Θάνατος, όπως συνήθως τον εννοούν οι άνθρωποι, δεν υπάρχει ! ΗΤ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους