Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι ήρωες ποτέ δε μιλούν για τον εαυτό τους . Μιλούν μόνο με τις πράξεις τους . ""Ολοι μας συγκλονιστήκαμε από τον χαμό των δυο πιλότων.

Γι' αυτό και αξίζει να διαβάσετε την προσωπική εμπειρία ενός διαδικτυακού φίλου, ώστε να τους (εκ)τιμούμε κάθε μέρα και όχι μονο όταν, σαν τους αητούς, πεθαίνουν στον αέρα. "Απέναντι από το Γαύριο της Ανδρου είναι ένας λόφος. Ο Χάρακας.

Εκεί με πολύ κόπο και χρήμα, πέτρα την πέτρα, η Μαρίνα κι εγώ χτίσαμε, πριν 20 χρόνια, ένα πέτρινο σπίτι και πηγαίνουμε τα καλοκαιρια.

Ο τόπος είναι ξερός, το τοπίο τυπικό κυκλαδίτικο.

Φτιάξαμε και μια αντιπυρική ζώνη.

Πεταμένα λεφτά, σκεφτόμουν τότε.

Εδώ αποκλείεται να μπει φωτιά.

Τα πουρνάρια, οι σχινοι και οι διάσπαρτες πικροδάφνες τρέφονται από τον ήλιο.. Κι όμως φωτιά μπήκε.

Κατέβαινε από τον Ανω Φελό, ένα ορεινό σημείο στη συνέχεια του Γαυριου.

Έφτασε κοντά στο σπίτι μας.

Μην το ψάχνεις είναι εμπρησμοί, μας λέγαν όλοι.100% εμπρησμοί.

Βάζουν φωτιά οι βοσκοί.

Οι μαυρισμένες πλαγιές σύντομα πρασινιζουν και κατεβάζουν τις ημιάγριες, ημιαδεσποτες αιγες και απολαμβάνουν το φρέσκο θρεπτικό χόρτο και παχαίνουν γρήγορα. 112 δεν υπήρχε.

Με τα λάστιχα προσπαθούσαμε να καταβρέξουμε την περίμετρο της ξερολιθιας.Με το μάτι, όταν αισθανθήκαμε κίνδυνο, φύγαμε αρον αρον.Τυχεροί, ίσως και να έπρεπε να το κάνουμε νωρίτερα.

Εκείνη τη στιγμή στα πρώτα μετρα της διαφυγής, ξυστά στην λοφωδη κορυφογραμμή ξεπρόβαλε ένα canadair.

Μούγκριζε και ταρακουνιόταν από τον άνεμο.

Έκανε έναν απίθανο και πολυ δύσκολο ελιγμό και βούτηξε .Το βλέπαμε από πάνω μας, ελάχιστα μέτρα από το έδαφος.

Έριξε το νερό και τελείωσε άψε σβήσε την κοντινη φωτιά.

Το σπίτι μου ήθελε να σώσει και το έσωσε.Τι κάνει ο άνθρωπος, σκεφτόμουν αποσβολωμένος.Τι κανει; Αν είναι δυνατόν.

Ελισσοταν σαν χέλι ανάμεσα στα βουνα, 50 μέτρα το πολύ από το έδαφος Κινδυνευε.Με εργαλεία τα μάτια και τα χέρια του.

Δυο πράγματα πέρασαν εκείνη τη στιγμή από το μυαλό μου. "Αστο αγόρι μου να πάει στο διάολο.

Δεν θέλω να πάθεις τίποτα». Το δεύτερο, όταν ανυψώθηκε κι εφυγε.

Είμαι περήφανος για αυτά τα παιδιά.

Τους κακοπληρωμενους Ικαρους των ουρανών.

Δεν ξέρω τι οδηγίες εμπλοκής ειχε το αγόρι αυτο.

Ξέρω πως έδειξε την γενναιότητα και το ζήλο και την αίσθηση αποστολής που κανένας δεν θα την αναγνώριζε.

Το ξέρει μόνο ο ιδιος.

Γιατί είναι ηρωισμός και ζήλος σε κάθε πτήση που κάνουν.

Καθε μέρα, κάθε ώρα.

Θέλησα να τον ευχαριστήσω.

Πήρα τηλεφωνο να μάθω ποιος είναι.

Να του κάνω ένα τραπέζι, βρε αδελφέ, να τον γνωρίσω.

Δεν μου έδωσαν το όνομα.

Δεν είναι ατομικό θέμα, μου είπαν.

Όλοι οι πιλότοι κάνουν το ίδιο.

Δεν έκανε κάτι ιδιαίτερο, ήταν καθήκον του. Δεν τον συνάντησα ποτέ. Πάνος Μπιτσαξής (Via Xrysa Kakatsaki )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους