Λάκης Χαλκιάς Σίγησε η κρυστάλλινη, η λαμπερή, η μεταξένια φωνή του μεγάλου τραγουδιστή Λακη Χαλκια ( Μιχάλης Χαλκιόπουλος). Του τραγουδιστή, του ανθρώπου που σήκωσε μαζί με άλλους τρανούς της γενιάς...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Που τραγούδησε τα πάθια, τους καϋμους και τις χαρές των ανθρώπων.

Που πρωτοστάτησε με το τραγούδι του στις μεταπολιτευτικές μέρες της πατρίδας μας μαζί με τους αείμνηστους Γιάννη Μαρκόπουλο Νίκο Ξυλούρη κ.α. στους όποιους κλείνουμε γόνυ ευγνωμονούσης καρδίας.

Αγαπημένε μου φίλε κι αδερφέ, προσωπικά σε ευχαριστώ γιατί με τίμησες με την συνεργασία σου προσκαλώντας με να συμμετάσχω,παίζοντας κανονάκι, στις συναυλίες σου και ιδιαίτερα στο μεγάλο έργο που παρουσιάσαμε το έτος 1994 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2500 χιλιάδες χρόνια μουσικής από τον Όμηρο έως σήμερα, μια υπερπαραγωγή που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε σε 4 cd και πολυτελές Άλμπουμ.

Σε ευχαριστώ που εσύ ως μέλος της Καλλιτεχινής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας, η ταπεινώτης μου ως Καθηγητης των Μουσικών Σχολείων και με τη σύμπραξη των φορέων και 50 μουσικών οραματιστήκαμε τη δημιουργία Μουσικού Σχολείου στο Νομό Λασιθίου ξεκινώντας την εφαρμογή της ιδέας της εθελοντικής ένταξης μαθητών στα μουσικά προγράμματα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Πρωτόγνωρη η ανταπόκριση εκπαιδευτικών, κηδεμόνων και μαθητών.

Επτακόσιοι ογδόντα μαθητές (780) και πενήντα (50) καθηγητές παραδοσιακής, λαϊκης και έντεχνης μουσικής πήραν μέρος στο διετές πρόγραμμα.

Παθογένειες όμως των τοπικών μας κοινωνιών δεν άφησαν το σχέδιο να ολοκληρωθεί το έτος 2000 -2002 όταν τα Μουσικά Σχολεία της Κρήτης Ρεθύμνου, Χανίων και Ηρακλείου άνθιζαν.

Δόξα τω Θεώ μετά από πολλά χρόνια δημιουργήθηκε στο Καβούσι για να μη συνεχίζουμε να είμαστε ο φτωχός συγγενής της Κρήτης.

Έτσι αγαπημένε μου και πολύκλαυστε φίλε Λάκη Χαλκιά συνδέθηκε ακόμα περισσότερο το όνομα σου μαζί μας και με τον τόπο μας.

Έζησες και είδες ένα όραμα μας να υλοποιείτε μετά από δεκαεννέα ολόκληρα χρόνια.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά στο σκήνωμά σου για να σου αποδώσουμε, κατά το ανθρώπινο, τον φόρο τιμής που σου αξίζει.

Στον καλλιτέχνη της τέταρτης γενιάς μια ένδοξης καλλιτεχνικής οικογένειας, της οικογένειας των Χαλκιάδων της Ηπειρωτικής γης.

Στον καλλιτέχνη του ήθους, της αξιοπρέπειας, της λεβεντιάς, της νηφαλιότητας του πλατιού χαμόγελου και της υπομονής.

Υπομονή που σμίλεψε περισσότερο την ευαίσθητη καρδιά και την ψυχή σου κατά την περίοδο της ασθένειάς σου.

Ο φίλος σου και ο αδελφός σου παπα Γιώργης με ευγνωμοσύνη για όσα διδάχτηκε και έμαθε δίπλα σου, αλλά και για τη φιλία σου που του χάρισες θα σε θυμάτε πάντα.

Φίλε μου και αδελφέ μου καλό παράδεισο να σου χαρίσει ο Κύριος μας.

Θα σε μνημονεύω πάντοτε Υ.Γ θα σε αποχαιρετήσω και θα αφιερώσω στους διαδυκτιακούς μου φίλους ένα τραγούδι τη «Φάμπρικα» που άγγιξε τις καρδιές χιλιάδων ανθρώπων, ιδιαιτέρως των ξενιτεμένων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους