Ο Αρχηγός της Μαφίας Της Είπε: «Απόψε Ανήκεις Σε Μένα» — Όμως ο Φάκελος Στα Χέρια Της Τον Έκανε να Κάψει Ολόκληρη την Αυτοκρατορία Του — Απόψε είσαι δική μου. Ο Ντέκλαν Χέιζ το είπε χωρίς να υψώσει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν χρειαζόταν.

Τρεις ορόφους κάτω από το ιδιωτικό του γραφείο, εκατοντάδες άνθρωποι έπιναν, χόρευαν και ξόδευαν περιουσίες στο πιο αποκλειστικό νυχτερινό κέντρο του Σικάγο.

Η μουσική έκανε τους τοίχους να δονούνται.

Η σαμπάνια έρεε άφθονη κάτω από τους κρυστάλλινους πολυελαίους.

Πολιτικοί, αθλητές και άντρες με πανάκριβα ρολόγια προσποιούνταν ότι δεν έβλεπαν τους ένοπλους φρουρούς που στέκονταν δίπλα σε κάθε έξοδο.

Μέσα όμως στο ηχομονωμένο γραφείο του Ντέκλαν, ο κόσμος είχε βυθιστεί στη σιωπή. Η Τέσα Κουίν στεκόταν απέναντι από το γυαλισμένο δρύινο γραφείο του, με σταγόνες βροχής να κυλούν από το στρίφωμα της φθαρμένης καμπαρντίνας που είχε αγοράσει από κατάστημα μεταχειρισμένων.

Εδώ και τρεις εβδομάδες είχε φανταστεί αυτή τη στιγμή αμέτρητες φορές.

Σε κάποιες εκδοχές ούρλιαζε.

Σε άλλες εκλιπαρούσε.

Τώρα που ο πιο τρομακτικός άντρας του Σικάγο την κοιτούσε κατάματα, δεν έκανε τίποτα από τα δύο.

Έβαλε απλώς το χέρι μέσα στο παλτό της και ακούμπησε έναν φθαρμένο καφέ φάκελο πάνω στο γραφείο.

Ο μικρός ήχος που έκανε όταν ακούμπησε στο ξύλο έμοιαζε σχεδόν προσβλητικός.

Η έκφραση του Ντέκλαν δεν άλλαξε. — Έχεις παρεξηγήσει τη θέση σου, είπε ψυχρά. — Όχι. Η Τέσα σήκωσε το κεφάλι.

Εσύ έχεις παρεξηγήσει τη δική σου.

Για πρώτη φορά, το βλέμμα του σκλήρυνε. Ο Ντέκλαν Χέιζ ήταν τριάντα επτά ετών, σχεδόν ένα μέτρο και ενενήντα ύψος, και ντυμένος σαν άνθρωπος που δεν είχε ακούσει ποτέ τη λέξη «όχι». Το ανθρακί κοστούμι του είχε ραφτεί κατά παραγγελία στο Μανχάταν.

Τα ασημένια μανικετόκουμπά του έφεραν το έμβλημα της Hayes Consolidated, της νόμιμης εταιρείας μεταφορών που έκρυβε πίσω της ένα εγκληματικό δίκτυο το οποίο εκτεινόταν από το Σικάγο μέχρι την Ανατολική Ακτή.

Ο πατέρας της Τέσα χρωστούσε τρία εκατομμύρια δολάρια σε αυτό το δίκτυο. Ο Ρόμπερτ Κουίν υποτίθεται πως είχε χάσει τα χρήματα στον τζόγο.

Και έξι εβδομάδες νωρίτερα, υποτίθεται πως είχε πέσει από μια γέφυρα. Ο Ντέκλαν ακούμπησε το ένα χέρι πάνω στο γραφείο. — Έχεις προθεσμία μέχρι τα μεσάνυχτα για να εξοφλήσεις το χρέος του πατέρα σου.

Είναι έντεκα και σαράντα οκτώ. — Άνοιξε τον φάκελο. — Δεν δέχομαι εντολές μέσα στο ίδιο μου το κτίριο. — Τότε μην τον ανοίξεις.

Η φωνή της παρέμενε σταθερή, παρότι η καρδιά της χτυπούσε τόσο δυνατά που πονούσε.

Αλλά μέχρι την αυγή, ο παλαιότερος φίλος σου θα έχει πάρει τον έλεγχο της πόλης σου και είτε θα είσαι νεκρός είτε θα σε κατηγορούν ότι δολοφόνησες τους μισούς ανθρώπους σου.

Ένας μυς στο σαγόνι του συσπάστηκε ανεπαίσθητα. Η Τέσα το πρόσεξε και κατάλαβε πως είχε αγγίξει το πρώτο ρήγμα. Ο Ντέκλαν πήρε τον φάκελο.

Μέσα υπήρχαν φωτογραφίες, τραπεζικά λογιστικά βιβλία, τίτλοι ιδιοκτησίας και εκτυπώσεις κρυπτογραφημένων μηνυμάτων.

Η πρώτη φωτογραφία έδειχνε έναν γκριζομάλλη άντρα να δίνει το χέρι σε έναν δικηγόρο της ομοσπονδιακής υπηρεσίας δίωξης οργανωμένου εγκλήματος σε μια ιδιωτική μαρίνα.

Ο άντρας αυτός ήταν ο Μάρτιν Σάλιβαν.

Το δεξί χέρι του Ντέκλαν.

Ο πιο στενός φίλος του πατέρα του.

Ο άνθρωπος που του είχε μάθει να οδηγεί, να πολεμά, να διαπραγματεύεται και να σκοτώνει. — Αυτά είναι πλαστά, είπε ο Ντέκλαν. — Έλεγξε τους αριθμούς των τραπεζικών μεταφορών.

Κατέβασε ξανά το βλέμμα στα έγγραφα. — Τρεις από τις αποστολές σου κατασχέθηκαν πέρσι, συνέχισε η Τέσα.

Στις δεκαεπτά Μαρτίου, στις εννέα Ιουλίου και στις είκοσι τρεις Νοεμβρίου.

Κάθε φορά ο Σάλιβαν κατηγορούσε την κακή τύχη ή κάποιον διεφθαρμένο επόπτη του λιμανιού.

Και κάθε φορά, είκοσι τέσσερις ώρες πριν από την επιχείρηση, ένα ομοσπονδιακό ταμείο πληροφοριοδοτών μετέφερε χρήματα σε μια εταιρεία-βιτρίνα που λεγόταν Ridgeway Holdings.

Το βλέμμα του Ντέκλαν ταξίδεψε στις στήλες των αριθμών. — Η Ridgeway αγόρασε μια έπαυλη τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων στη Φλόριντα, είπε η Τέσα.

Το συμβόλαιο είναι καταχωρημένο στο πατρικό επώνυμο της συζύγου του Σάλιβαν. Ο Ντέκλαν γύρισε άλλη μία σελίδα.

Η απόλυτη ακινησία του έγινε τρομακτική. — Ο πατέρας μου διακινούσε τα χρήματα, συνέχισε.

Πίστευε πως ξέπλενε κέρδη για λογαριασμό της οργάνωσής σου.

Όταν κατάλαβε ότι ο Σάλιβαν σε έκλεβε και πουλούσε τις διαδρομές σου στους ομοσπονδιακούς πράκτορες, άρχισε να κρατά αντίγραφα. — Ο πατέρας σου ήταν παθολογικός χαρτοπαίκτης. — Ήταν επίσης δικαστικός λογιστής πριν το αλκοόλ καταστρέψει την καριέρα του.

Ήξερε να αναγνωρίζει μοτίβα. — Γιατί δεν ήρθε σε μένα; — Επειδή ο Σάλιβαν τον έπεισε ότι ήσουν κι εσύ μπλεγμένος.

Τότε ο Ντέκλαν σήκωσε απότομα το βλέμμα. Η Τέσα είδε κάτι να αλλάζει στα μάτια του.

Όχι πίστη.

Όχι ακόμη.

Αλλά αμφιβολία. — Ο Σάλιβαν έπεισε τον πατέρα μου πως σχεδίαζες να τον θυσιάσεις αν οι ομοσπονδιακοί πλησίαζαν πολύ, είπε.

Μέχρι να καταλάβει την αλήθεια, ο Σάλιβαν είχε ήδη οργανώσει τον θάνατό του. — Η αστυνομία αποφάνθηκε ότι ήταν αυτοκτονία. — Ο πατέρας μου έτρεμε τα ύψη. Ο Ντέκλαν την κοιτούσε αμίλητος. — Όταν ήμουν μικρή, δεν πλησίαζε ούτε το μπαλκόνι του διαμερίσματός μας.

Δεν πήδηξε ποτέ από εκείνη τη γέφυρα.

Κάπου μέσα στο γραφείο άρχισε να δονείται ένα κινητό τηλέφωνο. Ο Ντέκλαν το αγνόησε. — Γιατί τα έφερες όλα αυτά σε μένα; ρώτησε. — Επειδή ο Σάλιβαν με έστειλε εδώ.

Ο αέρας στο δωμάτιο έμοιαζε να βαραίνει. — Είπε στους ανθρώπους σου ότι αρνήθηκα να πληρώσω, συνέχισε η Τέσα.

Σου πρότεινε να ασχοληθείς προσωπικά μαζί μου.

Περίμενε ότι θα με εξαφάνιζες πριν προλάβω να δείξω σε οποιονδήποτε όσα μου άφησε ο πατέρας μου. Ο Ντέκλαν άφησε αργά τα χαρτιά πάνω στο γραφείο. — Μπήκες σε αυτό το γραφείο πιστεύοντας ότι σκόπευα να σε σκοτώσω; — Ναι. — Κι όμως ήρθες; — Κουράστηκα να τρέχω.

Για μια στιγμή κανείς τους δεν κινήθηκε.

Έπειτα ο Ντέκλαν διέσχισε το δωμάτιο και κλείδωσε τις βαριές μαονένιες πόρτες.

Ο μεταλλικός σύρτης γλίστρησε στη θέση του με έναν κοφτό ήχο.

Η ανάσα της Τέσα κόπηκε. — Σου έδωσα τα αποδεικτικά στοιχεία, είπε.

Το χρέος του πατέρα μου έχει εξοφληθεί. — Το χρέος δεν έχει πλέον καμία σημασία. — Τότε άφησέ με να φύγω. — Ο Σάλιβαν έχει ανθρώπους που παρακολουθούν το κτίριο.

Αν βγεις έξω ζωντανή, θα καταλάβουν ότι μου αποκάλυψες κάτι.

Αν βγεις νεκρή, θα πιστέψουν ότι ακολούθησα τις εντολές του.

Έβγαλε το σακάκι του και άνοιξε ένα κρυφό συρτάρι.

Από μέσα έβγαλε ένα μαύρο πιστόλι και το έλεγξε με γρήγορες, απόλυτα μεθοδικές κινήσεις.

Τα γόνατα της Τέσα λύγισαν σχεδόν από τον φόβο. — Με προστατεύεις ή με κρατάς αιχμάλωτη; — Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει διαφορά. — Για μένα υπάρχει. Ο Ντέκλαν την κοίταξε.

Παρόλο που ο φόβος διαπερνούσε κάθε κύτταρο του σώματός της, εκείνη δεν κατέβασε το βλέμμα.

Κάτι που έμοιαζε σχεδόν με σεβασμό πέρασε φευγαλέα από το πρόσωπό του.

Σχεδόν. — Είναι όλα τα στοιχεία αυτά; ρώτησε. — Όχι. — Πού βρίσκονται τα υπόλοιπα; — Κάπου όπου ο Σάλιβαν δεν μπορεί να τα αγγίξει. — Τέσα. — Δεν θα τα πάρεις όλα μέχρι να ξέρω πως δεν σκοπεύεις να με θάψεις δίπλα στον πατέρα μου. Ο Ντέκλαν έκανε ένα βήμα προς το μέρος της.

Είχε τρομοκρατήσει κυβερνήτες, συνδικαλιστές, επιχειρηματίες και ανθρώπους που είχαν περάσει τη μισή ζωή τους στη φυλακή.

Ήξερε πώς να μετατρέπει τη σιωπή σε όπλο. Η Τέσα είχε μεγαλώσει κρυμμένη από τοκογλύφους, ενώ ο πατέρας της έπινε τα χρήματα του ενοικίου.

Ο φόβος δεν ήταν κάτι καινούργιο γι' αυτήν.

Απλώς είχε κουραστεί να υπακούει σε αυτόν. — Αν ήθελα να σε σκοτώσω, είπε ο Ντέκλαν, θα ήσουν ήδη νεκρή. — Δεν είναι τόσο καθησυχαστικό όσο νομίζεις.

Ένας απρόσμενος ήχος ξέφυγε από τα χείλη του.

Δεν ήταν ακριβώς γέλιο.

Αλλά έμοιαζε πολύ.

Την ίδια στιγμή το κινητό του άρχισε να δονείται ξανά.

Κοίταξε την οθόνη.

Ό,τι είδε εξαφάνισε αμέσως και το παραμικρό ίχνος διασκέδασης από το πρόσωπό του. — Φεύγουμε. — Από την κεντρική είσοδο; (Ξέρω πως όλοι ανυπομονείτε να μάθετε τι θα συμβεί στη συνέχεια.

Αν θέλετε να διαβάσετε το επόμενο μέρος, αφήστε ένα σχόλιο με τη λέξη «GRIPPING» παρακάτω! 👇) Συνεχίζεται… Πείτε «Επόμενο» για να διαβάσετε το Μέρος 2.👇👇👇 #Ελληνικές_τηλεοπτικές_σειρές📺🇬🇷

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους