Αποχαιρετούμε τον Λάκη Χαλκιά, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της ελληνικής μουσικής Έναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη που υπηρέτησε με συνέπεια την ελληνική μουσική παράδοση, την ανέδειξε...

Πλήρες Κείμενο:

Αποχαιρετούμε τον Λάκη Χαλκιά, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της ελληνικής μουσικής Έναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη που υπηρέτησε με συνέπεια την ελληνική μουσική παράδοση, την ανέδειξε δημιουργικά και τη συνέδεσε με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες του λαού μας στα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης.

Η φωνή του έγινε γνωστή μέσα από τραγούδια που μίλησαν για την ξενιτιά, την αγάπη, την απώλεια, τη λεβεντιά και τον αγώνα.

Τραγούδια που δεν έμειναν απλώς σε δίσκους, αλλά πέρασαν στη συλλογική μνήμη. Ο Λάκης Χαλκιάς δεν συνόδευσε απλώς με τη φωνή και τη μουσική του τους λαϊκούς αγώνες.

Υπήρξε οργανικό κομμάτι τους.

Διαδήλωσε τραγουδώντας στις συναυλίες για την ειρήνη, την αλληλεγγύη σε λαούς που δοκιμάζονται, για τα εργατικά δικαιώματα, στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις, αλλά και στις μεγάλες πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις.

Έφερε στους ώμους του τη βαριά κληρονομιά της μεγαλύτερης ίσως μουσικής οικογένειας της χώρας, γιος του ξακουστού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά.

Από την ηλικία των 7 ετών άρχισε να ασχολείται ενεργά με το τραγούδι.

Έμαθε να παίζει κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.

Σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε να εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός και στα 18 του χρόνια ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους με δημιουργίες του Θεόδωρου Δερβενιώτη και του Κώστα Βίρβου.

Συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας.

Συνυπήρξε με ρεμπέτες όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Έγινε η φωνή εμβληματικών έργων που καθόρισαν την εποχή αριθμώντας πάνω από 2.000 συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του υπήρξε η συμμετοχή του στο εμβληματικό έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου «Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» (1977), σε ποίηση του Διονυσίου Σολωμού.

Παράλληλα δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του, περιοδεύοντας τα καλοκαίρια με το οικογενειακό συγκρότημα σε παραδοσιακά πανηγύρια και γιορτές της υπαίθρου.

Το έργο ζωής του "2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική" αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την ιστορία του ελληνικού μουσικού πολιτισμού από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή.

Για τον Λάκη Χαλκιά η μουσική παράδοση δεν ήταν ένα μουσειακό έκθεμα, αντίθετα τη θεωρούσε ζωντανό, δυναμικό έργο που ενώνει τις γενιές και τροφοδοτεί τη σύγχρονη δημιουργία.

Με αφοσίωση στάθηκε δίπλα στη νέα γενιά των καλλιτεχνών, ως δάσκαλος, ερευνητής και συνδικαλιστής, υπερασπιζόμενος τα εργασιακά και πνευματικά δικαιώματά τους.

Υπήρξε ένας πραγματικός συναγωνιστής, ένας σύντροφος.

Γνήσιος και συνεπής καλλιτέχνης, ολοκληρωμένος δημιουργός και άνθρωπος της πρώτης γραμμής των κοινωνικών αγώνων, παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ακούραστα ενεργός.

Το έργο του, τα τραγούδια του και το παράδειγμά του αποτελούν μια ανεξίτηλη πολιτιστική παρακαταθήκη, θα παραμείνουν ζωντανά στη μνήμη και τη συνείδηση των επόμενων γενιών.

Η απώλειά του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική μουσική, στον Πολιτισμό και στους αγώνες του λαού μας. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του και τους οικείους του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους