❤ Κάθομαι στο δεύτερο σκαλί της αυλής των Χαλκιάδων, στη Μιαούλη, 100 μέτρα από το πατρομητρικό μου σπίτι στο Αιγάλεω, 10 χρονώ κι ακούω τον Μέγα κυρ Τάσο Χαλκιά, να κουρδίζει το κλαρίνο του, να...

Πλήρες Κείμενο:

❤ Κάθομαι στο δεύτερο σκαλί της αυλής των Χαλκιάδων, στη Μιαούλη, 100 μέτρα από το πατρομητρικό μου σπίτι στο Αιγάλεω, 10 χρονώ κι ακούω τον Μέγα κυρ Τάσο Χαλκιά, να κουρδίζει το κλαρίνο του, να παίζει και ''ταξιδεύω''... Έρχεται ο Λάκης: - Τι κάνεις εδώ ρε πιτσιρίκο; Eσύ πιάνο δεν μαθαίνεις; - Όποιος μαθαίνει πιάνο κύριε Λάκη, απαγορεύεται να μαθαίνει και τους ''άλλους'' ήχους;;; (Νευρίασα!!!) - Καλά, κάτσε κι άκου...(γελάει)... ...μου φέρνει βυσσινάδα... ❤ Τα χρόνια πέρασαν, και ''ήγγικεν''... ❤ Ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος, με την τεράστια προσφορά του στο Δημοτικό και Λαϊκό τραγούδι, με το τεράστιο ήθος και την ανυπέρβλητη ευαισθησία του, ένα πολύ ''δύσκολο βράδυ πρόβας'' μου άφησε ένα ''διαμάντι'' βγαίνοντας απ' το στούντιο στις 5 το πρωί: - Πρόσεχε τον εαυτό σου γιατί το ''στρατηγείο'' σε χρειάζεται, πιτσιρίκο... ❤ ΥΓ. Έχει έρθει με σπασμένο χέρι το μεσημέρι, για να τραγουδήσει το βράδυ! - Στα καμαρίνια: Ρε Λάκη έλεος αγόρι μου, ας την αναβάλλουμε! - Κωστή μου, το χέρι μου έσπασα, όχι τη φωνή μου! ❤ Καλή στράτα αδελφέ, θ' ανταμώσουμε όμορφα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους