Η πολιτική του σήμερα. Μεταγραφές, προσχωρήσεις και ουρανοκατέβατοι celebrity! Δεν ήταν όμως πάντοτε έτσι. Με αφορμή μια φωτογραφία χρόνια πριν, στην Αίθουσα Κήπου στη Ρηγίλης, όπου σαν ΔΑΠιτης...
Η πολιτική του σήμερα. Μεταγραφές, προσχωρήσεις και ουρανοκατέβατοι celebrity! Δεν ήταν όμως πάντοτε έτσι.
Με αφορμή μια φωτογραφία χρόνια πριν, στην Αίθουσα Κήπου στη Ρηγίλης, όπου σαν ΔΑΠιτης κάναμε τα καλοκαιρινά "μαθήματα" με ομιλητές στελέχη πρώτης γραμμής, ακόμα και παρουσία του Προέδρου, του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, σκεφτόμουν την σημερινή πολιτική πραγματικότητα.
Τις περασμένες δεκαετίες η παραγωγή πολιτικής και η ανάδειξη νέων πολιτικών στελεχών αποτελούσε μια εξελισσόμενη φυσική πολιτική διαδικασία.
Νέα πρόσωπα, νέες ιδέες, πολιτικές αντιπαραθέσεις ιδεών και παρεμβάσεις σε κάθε χώρο της κοινωνίας.
Σχεδόν κανείς δεν εμφανιζόταν από το πουθενά.
Όλοι είχαν μια διαδρομή στα πανεπιστήμια, στις πολιτικές νεολαίες, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους επιστημονικούς φορείς, στους επαγγελματικούς συλλόγους.
Οι χώροι αυτοί ήταν τα "φυτώρια" της πολιτικής σκηνής.
Η εμπλοκή με την πολιτική ήταν συνήθως πάντα η κατάληξη μιας μάχιμης, πολιτικοποιημένης πορείας.
Εκεί δοκιμάζονταν τα πρόσωπα, συγκρούονταν οι ιδέες και φυσικά αποκτούσαν εμπειρία όσοι αργότερα διεκδικούσαν ρόλο ψηλότερα στην πολιτική σκηνή.
Σήμερα όλα αυτά έχουν αποδυναμωθεί και αλλοιωθεί, με πρώτο τις κομματικές νεολαίες, τη βασική δεξαμενή στελεχών που σε μεγάλο βαθμό έχουν απαξιωθεί.
Αντίστοιχα και τα κόμματα αλλάζουν.
Τα ιδεολογικά όρια γίνονται πολύ ποιο ελαστικά και οι μετακινήσεις καθημερινότητα.
Η επένδυση στην επικοινωνία και λιγότερο στη μακρόχρονη καλλιέργεια ιδεών και την δημιουργία στελεχών, δημιουργούν νέες συνθήκες στους νεοεισερχόμενους και διαφοροποιούν τους υπάρχοντες πολιτικούς.
Η παραγωγή πολιτικής υποχωρεί μπροστά στην τηλεοπτική εικόνας και την εκλογική αποτελεσματικότητα των κοινωνικών δικτύων.
Γνωρίζουμε καλύτερα τα πολιτικά πρόσωπα που δημιουργούν "θόρυβο" και εντυπώσεις παρά όποιον παράγει πολιτικές προτάσεις.
Τα κόμματα όμως και άρα η δημοκρατία, λειτουργεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά όταν το πολιτικό της προσωπικό παράγει έργο και πολιτική και όχι όταν απλά δημιουργεί θόρυβο και εντυπώσεις.
Φαίνεται πως η αλυσίδα κάπου έχει σπάσει.
Τα κόμματα παράγουν όλο και λιγότερα νέα στελέχη με πραγματικό πολιτικό εκτόπισμα.
Αυτό φαίνεται στη Βουλή, στη κοινωνία ακόμα και στα τηλεοπτικά πάνελ.
Θα φανεί βέβαια, για μία ακόμη φορά και στην κάλπη. Μέχρι τότε θα αρκούμαστε να βλέπουμε τις μεταγραφές πολιτικών και τις αναζητήσεις στους celebrity.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους