Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην εορτή της Παναγίας με την ακολουθία των παρακλήσεων παρατηρείται το εξής φαινόμενο.

Από τη μία πιστοί να πηγαίνουν χαρτάκια με ονόματα στον Ιερό Ναό αλλά να μην πατάνε στην παράκληση με τη δικαιολογία: «Έχω να πάω για μπάνιο, όμως θα με μνημονεύει ο Παπάς, οπότε είμαι καλυμμένος». Από την άλλη έχουμε και αυτούς που λένε το εξής: «Έστειλα ονόματα σε 20 μοναστήρια για μνημόνευση, οπότε είμαι εντάξει πνευματικά, δεν χρειάζεται να κάνω κάτι». Έχουμε και τους άλλους που στέλνουν σε messenger, viber και email τα χαρτάκια με τα ονόματα σε όσους ιερείς γνωρίζουν διότι όπως λένε: «Η Θεία Χάρις πάει με την ποσότητα, όσο περισσότεροι σε μνημονεύουν, τόσο το καλύτερο, θ’ αγιάσεις αυτόματα.

Μπορείς να πιεις το φρεντάκι σου στην παραλία και θα σε μνημονεύουν.» Βλέπω στο τέλος να δημιουργείται εφαρμογή που θα βάζεις τα ονόματα και θα επιλέγεις σε ποιες ενορίες θέλεις να σε διαβάζουν.

Θυμάμαι κάποτε μου έφερε μια κυρία χαρτάκια για μνημόνευση και μου λέει: «Πάτερ να με διαβάσετε, αλλά εγώ δεν θα κάτσω στην Παράκληση, γιατί έχω κανονίσει καφέ με τη γειτόνισσα». Μια χαρά κοκόνα μου, εμείς θα σε μνημονεύουμε στην Παναγία κι εσύ μια χαρά θα κουτσομπολεύεις.

Εξαιρούνται βέβαια οι άνθρωποι που έχουν προβλήματα και δεν μπορούν να παραβρεθούν στους Ιερούς Ναούς, αλλά αυτή η κατάσταση θα πρέπει να σταματήσει.

Πάμε στις Ιερές ακολουθίες, όχι για να «χτυπήσουμε κάρτα» ώστε να μας δει η Παναγία ή ο Παπάς αλλά συμμετέχουμε στις Ιερές Ακολουθίες, δίνουμε ένα υπαρξιακό παρών.

Πηγαίνουμε στη μητέρα του Θεού και στη μητέρα όλων να την παρακαλέσουμε, να πέσουμε στα γόνατα.

Για να δούμε τι λένε τα τροπάρια στην αρχή των παρακλήσεων….. Τη Θεοτόκω εκτενώς νυν προσδράμωμεν, αμαρτωλοί καί ταπεινοί, και προσπέσωμεν εν μετανοία, κράζοντες εκ βάθους ψυχής, Δέσποινα, βοήθησον εφ’ ημίν σπλαγχνισθείσα, σπεύσον, απολλύμεθα υπό πλήθους πταισμάτων, μη αποστρέψης σους δούλους κενούς, σε γαρ και μόνην ελπίδα κεκτήμεθα. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ας τρέξουμε τώρα πρόθυμα στη Θεοτόκο εμείς οι αμαρτωλοί και οι ταπεινοί, κι ας πέσουμε στα γόνατα μετανοιωμένοι, φωνάζοντας δυνατά μέσα από τα βάθη της ψυχής μας: Βοήθησέ μας, Κυρία, δείχνοντας προς εμάς ευσπλαχνία.

Τρέξε γρήγορα, χανόμαστε από τις πολλές μας αμαρτίες.

Μη μας αφήσεις να φύγουμε οι δούλοι σου με άδεια χέρια, διότι εσύ είσαι η μοναδική μας ελπίδα.

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο… Καλή μετάνοια . . . ~ π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους