Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΙ ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ Ο ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΣ ΒΛΑΧΟΥ-ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΟΛΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΙ Συμπληρώνονται τρία χρόνια από την εκκένωση του ΕΚΧ Βοτανικού Κήπου για να αποδειχθεί ότι το σχέδιο Βλάχου–Σκαλιστήρα για την κατασκευή δημαρχείου στον Βοτανικό απέτυχε παταγωδώς.

Αρκεί να ρίξει κάποιος μια ματιά στον χώρο για να δει την εγκατάλειψη: σπασμένα τζάμια και κατεστραμμένα θερμοκήπια, αποξηλωμένες ψευδοροφές, καλώδια, φωτιστικά και εγκαταστάσεις, κατεστραμμένες τοιχοποιίες και χώροι υγιεινής, διάσπαρτα αντικείμενα και σκουπίδια, πυκνή-ξερή και ανεξέλεγκτη βλάστηση δημιουργώντας άμεσο κίνδυνο μεγάλης πυρκαγιάς.

Μέσα σε αυτόν τον διαλυμένο και αφύλακτο χώρο είδαμε παιδιά ανάμεσα σε σπασμένα τζάμια, χαλάσματα και γυμνά καλώδια.

Αν συμβεί κάποιο ατύχημα, κανείς δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε την κατάσταση και τον ορατό κίνδυνο.

Η σημερινή εικόνα δεν έχει καμία σχέση με τον χώρο που κρατήσαμε ζωντανό μέσα από σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια συλλογικής λειτουργίας.

Το 2009 βρήκαμε εγκαταλελειμμένα κτίρια και έναν παραμελημένο περιβάλλοντα χώρο και με συλλογική εργασία, χωρίς κρατική χρηματοδότηση, χορηγούς ή εμπορική εκμετάλλευση, καθαρίσαμε, επισκευάσαμε και συντηρήσαμε τα κτίρια, τα θερμοκήπια και το πράσινο. Ο Βοτανικός μετατράπηκε σε έναν ανοιχτό κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό χώρο που φιλοξένησε συνελεύσεις, συζητήσεις, συναυλίες, προβολές, θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, παιδικές δραστηριότητες, παζάρια, συλλογικές κουζίνες και δράσεις αλληλεγγύης.

Η σύγκριση ανάμεσα στον χώρο που κρατήσαμε ζωντανό επί σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια και στη σημερινή εικόνα καταστροφής και εγκατάλειψης επιβεβαιώνει με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι η εκκένωση της κατάληψης του Βοτανικού Κήπου έγινε μόνο και μόνο για να καταστραφεί μια κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική διαδικασία και ο χώρος να μετατραπεί σε εγκαταλειμμένο κουφάρι.

Αυτό δεν ήταν τυχαίο.

Η επιλογή για την κατασκευή δημαρχείου ήταν τόσο πρόχειρη, διαπλεκόμενη και διεφθαρμένη, που δεν είχε καμία τυπική νομιμότητα, πέρα από τον τσαμπουκά της κυβέρνησης και του κράτους μέσω του περιβαλλοντικού νόμου Χατζηδάκη του 2020 και συγκεκριμένα του άρθρου 132 του ν. 4759/2020.

Η παλιά ρύθμιση επέτρεπε την εγκατάσταση του Δημαρχείου στα υφιστάμενα κτίρια του Βοτανικού με εργασίες συντήρησης, ανακατασκευής, εσωτερικών διαρρυθμίσεων και προσθήκης ορόφων ή παταριών.

Εθετε όμως έναν σαφή περιορισμό: όλες οι επεμβάσεις έπρεπε να παραμείνουν μέσα στο υπάρχον περίγραμμα και στον υπάρχοντα όγκο των κτιρίων.

Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες όμως, η ανέγερση του δημαρχείου δεν μπορούσε να προχωρήσει αφού η διαδικασία που είχε ακολουθηθεί ήταν εξόφθαλμα παράνομη.

Εξάλλου η δημόσια παραδοχή της σημερινής δημοτικής αρχής είναι σαφής.

Στις 16 Ιουλίου 2024 μετά από επιστολή του δημάρχου Βαγγέλη Σίμου και συνάντησή του στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Δήμος ανακοίνωσε επίσημα ότι υπήρχαν προβλήματα που «εμποδίζουν την έκδοση άδειας και την έναρξη των εργασιών ανέγερσης του Δημαρχείου», καθιστώντας το έργο «λιμνάζον» για περίπου έναν χρόνο.

Παρ’ όλα αυτά, όλοι μαζί συνεχίζουν πλέον την καταστροφική πολιτική τους και το φαραωνικό έργο της κατασκευής Δημαρχείου μέσα σε τμήμα εντός σχεδίου άλσους, το οποίο σύμφωνα με τη νομολογία που παραθέτει η ίδια η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής εξομοιώνεται με δασικό οικοσύστημα και προστατεύεται από το άρθρο 24 του Συντάγματος.

Eρχονται με νέα όπλα, νέες προσταγές και νέους νόμους.

Στις 31 Ιουλίου 2026 ψηφίστηκε από τη Βουλή το νέο νομοσχέδιο που περιλάμβανε το άρθρο 54 για το Δημαρχείο Πετρούπολης.

Η νέα ρύθμιση αφορά έκταση 10.735 τετραγωνικών μέτρων στη συμβολή των οδών Δωδεκανήσου και Αναπαύσεως την οποία το ίδιο το νομοσχέδιο περιγράφει ως τμήμα του εντός σχεδίου άλσους.

Η νέα ρύθμιση επιτρέπει: - Κατεδάφιση, καθαίρεση, νέα ανέγερση και αντικατάσταση των υφιστάμενων κτιρίων. - Προσθήκες ορόφων και παταριών, καθώς και προσθήκες καθ’ ύψος και κατ’ επέκταση. - Μέγιστο ύψος 15 μέτρων, συν επιπλέον δυνατότητα κατασκευής στέγης. - Απουσία ειδικού περιορισμού στη συνολική εκμεταλλεύσιμη επιφάνεια. - Υπόγειους χώρους στάθμευσης, με επέκταση του υπογείου έξω από το υπέργειο περίγραμμα, σε ποσοστό έως και 80% της επιφάνειας των κτιρίων Α και Β. - Ανοικτούς ή κλειστούς στεγασμένους διαδρόμους σύνδεσης των κτιρίων. - Εξωτερικά κλιμακοστάσια πυροπροστασίας. - Εως δέκα υπαίθριες θέσεις στάθμευσης για οχήματα έκτακτης ανάγκης και ΑμεΑ. - Η χρήση της έκτασης αλλάζει ρητά από «Βοτανικός Κήπος» σε «Δημαρχείο». Το σημαντικότερο είναι ότι στο νέο νομοσχέδιο αποκαλύπτεται πως το κράτος λειτουργεί ως κυρίαρχος, επιβάλλοντας στην προκειμένη περίπτωση μια κατάσταση εξαίρεσης.

Προβλέπεται εξαίρεση του συγκεκριμένου έργου από την έγκριση του Τμήματος Μητροπολιτικού Σχεδιασμού και από τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Πρόκειται δηλαδή για δύο κρίσιμες εγκρίσεις που θα έπρεπε απαραίτητα να ληφθούν αφού ο χώρος σύμφωνα με το εν λόγω νομοσχέδιο (το οποίο πατάει πάνω στον ισχύοντα ν. 2742/1999), ανήκει στην προστατευόμενη Ζώνη Δ η οποία χαρακτηρίζεται ως περιοχή περιαστικού πάρκου της βορειοδυτικής πύλης της Αθήνας.

Αυτό αρκεί για να καταλάβουμε ποιο μέγεθος επέμβασης και τι τερατούργημα καθίσταται πλέον νομικά δυνατό.

Όλα αυτά γίνονται στα κρυφά μέσα στο καλοκαίρι, θαμμένα σε ένα πολυσέλιδο νομοσχέδιο του οποίου ο βασικός τίτλος αφορά την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ χωρίς ουσιαστική και έγκαιρη ενημέρωση της κοινωνίας της Πετρούπολης.

Το γεγονός ότι μια τόσο σημαντική ειδική ρύθμιση για περισσότερα από δέκα στρέμματα μέσα στο άλσος δεν αποτέλεσε αντικείμενο ουσιαστικής δημόσιας συζήτησης και αναλυτικής ενημέρωσης συνιστά σοβαρό ζήτημα πολιτικής διαφάνειας.

Υποστηρίζουμε ότι ο Δήμος αποκτά τη νομική δυνατότητα να κατασκευάσει ένα πολύ μεγαλύτερο και περιβαλλοντικά επιβαρυντικότερο έργο, χωρίς να έχει εξηγήσει δημόσια αν, πώς και σε ποιον βαθμό σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτή τη δυνατότητα. Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΛΣΟΥΣ Η ειδική νομοθετική εξαίρεση για τον Βοτανικό δημιουργεί ένα επικίνδυνο πολεοδομικό και πολιτικό προηγούμενο για ολόκληρο το άλσος.

Δείχνει ότι όταν ένα έργο δεν χωρά στους υπάρχοντες περιορισμούς προστασίας φτιάχνεται ένας ειδικός νόμος για να το επιτρέψει να διευρύνονται οι δυνατότητες δόμησης και να αφαιρούνται προηγούμενα στάδια ελέγχου.

Η σημασία της ρύθμισης βρίσκεται ακριβώς στο ότι για πρώτη φορά δημιουργείται το νομικό πλαίσιο που καθιστά δυνατή μια πολύ εντατικότερη επέμβαση.

Ο κίνδυνος δεν περιορίζεται στην επιφάνεια που θα καλύψει το υπέργειο κτίριο.

Περιλαμβάνει επίσης: - Μεγάλες εκσκαφές για υπόγειους χώρους. - Πιθανή κοπή δέντρων ή καταστροφή του ριζικού τους συστήματος. - Συμπίεση του εδάφους από το εργοτάξιο και τα βαρέα μηχανήματα. - Σφράγιση του φυσικού εδάφους. - Νέα δίκτυα, προσβάσεις και βοηθητικές κατασκευές. - Αύξηση της καθημερινής κυκλοφορίας. - Μεγαλύτερες ανάγκες στάθμευσης. - Μετατροπή ενός τμήματος του άλσους σε διοικητικό κέντρο με καθημερινή μαζική προσέλευση.

Η νέα ρύθμιση ανοίγει τον δρόμο για τη σταδιακή κανονικοποίηση της δόμησης μέσα σε έναν χώρο που ο ίδιος ο νόμος συνδέει με το περιαστικό πάρκο και το ελεύθερο πράσινο.

Η σταδιακή τσιμεντοποίηση δεν χρειάζεται να γίνει με μία απόφαση που θα οικοδομήσει τα πάντα.

Μπορεί να προχωρήσει μέσα από αλλεπάλληλες ειδικές εξαιρέσεις, επεκτάσεις, δρόμους πρόσβασης, χώρους στάθμευσης, υπόγεια, βοηθητικές εγκαταστάσεις και νέες παρεμβάσεις που κάθε φορά θα παρουσιάζονται ως «αναγκαίες». Ο αγώνας για τον Βοτανικό δεν αφορά μόνο την υπεράσπιση της ιστορίας μιας κατάληψης.

Αφορά το ποιος αποφασίζει για τους δημόσιους χώρους, ποια χρήση υπηρετεί πραγματικά την κοινωνία και ποιο μοντέλο πόλης θέλουμε.

Από τη μία πλευρά υπάρχει η αυτοοργάνωση, η ελεύθερη πρόσβαση, η συλλογική δημιουργία, η φροντίδα του πρασίνου και η κοινωνική χρήση χωρίς εμπόρευμα και αντίτιμο.

Από την άλλη υπάρχει η εκκένωση, η περίφραξη, η εγκατάλειψη και, στη συνέχεια, η νομοθετική προετοιμασία για μεγαλύτερη δόμηση μέσα στο άλσος και τελικά, η καταστροφή του.

Καλούμε τους κατοίκους της Πετρούπολης, τους γείτονες και τις γειτόνισσες, τις συλλογικότητες και κάθε άνθρωπο που δεν ανέχεται αυτή την κατάσταση σε έναν πράσινο συναγερμό για να σώσουμε το άλσος και να υπερασπιστούμε τους δημόσιους χώρους της Πετρούπολης από τους εργολάβους, τους κερδοσκόπους και τους επαγγελματίες πολιτικούς. - Να μην περάσει η καταστροφή που επιχειρούν το κράτος και οι εταιρείες. - Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν στην κοινωνία και όχι στο κράτος και στην κερδοσκοπία. - Ο Βοτανικός Κήπος και το Αλσος μάς περιμένουν Ε.Κ.Χ. Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης Οι φωτογραφίες που ακολουθούν αποτυπώνουν τον ίδιο χώρο πριν την εκκένωση και 3 χρόνια μετά (Αύγουστος 2026) . Από τη συλλογική φροντίδα και τη δημιουργία, στην καταστροφή και την εγκατάλειψη. Αυτή είναι η «αξιοποίηση» που άφησαν πίσω τους. --

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους