Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το καλοκαίρι του 2020 από την Κέρκυρα, όταν υπερασπιζόταν την τουριστική επένδυση σε μια παρθένα δασική έκταση στον Ερημίτη: «Η εναλλακτική ποια θα είναι; Να μην κάνουμε τίποτα.

Κάποια στιγμή θα καεί…» Σήμερα λοιπόν, με την Ελλάδα να βρίσκεται για ακόμα ένα καλοκαίρι παραδομένη στις φλόγες, αυτή η κυνική φράση μοιάζει περισσότερο με προφητεία που εκπληρώνεται παρά με πολιτικό επιχείρημα.

Η λογική του «θα καεί έτσι κι αλλιώς» αποκαλύπτει μια πλήρη συνθηκολόγηση απέναντι στην καταστροφή.

Τόσα χρόνια μετά, αντί για ένα σοβαρό σχέδιο πρόληψης και προστασίας των δασών μας, το μόνο που έχουμε είναι στάχτες και νεκρούς.

Και πώς θα μπορούσαμε να έχουμε κάτι διαφορετικό; Όταν η ίδια η πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει τον φυσικό πλούτο της χώρας ως κάτι προδιαγεγραμμένα καταδικασμένο, η στάχτη και οι ανθρώπινες ζωές γίνονται το αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας διαχρονικής αδιαφορίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους