Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε... «Ο άνθρωπος είναι οδοιπόρος και φιλοξενούμενος πάνω στη γη αυτή.

Έτσι έλεγαν οι παλαιοί.

Αυτή ήταν η καθαρή τους αντίληψη και το ακριβές τους αίσθημα για τη ζωή αυτή.

Αυτή η αντίληψη είναι θολή στις ημέρες μας· αυτό το αίσθημα της πραγματικότητας έχει αμβλυνθεί.

Αλίμονό μας, αδελφοί! Και όμως αυτά είναι σπουδαία πράγματα, πολύ σπουδαία.

Γιατί τα θολώσαμε σαν το τζάμι ενός παραθύρου, ώστε να μη φαίνεται τίποτε; Γιατί αμβλύναμε, ώστε να μην μπορούμε να δούμε τι φυσά από την ανατολή και τι από τη δύση; Ξεχάσαμε ότι είμαστε οδοιπόροι, γι' αυτό και δεν ρωτούμε κανέναν για τον δρόμο, αλλά στήσαμε μια εστία στη μέση του δρόμου σαν να επρόκειτο να μείνουμε εκεί χιλιάδες χρόνια· γι' αυτό η προσβεβλημένη μοίρα μάς συντρίβει με την άμαξά της που διαβαίνει τον δρόμο.

Ξεχάσαμε ότι είμαστε φιλοξενούμενοι· απλώσαμε τα υπάρχοντά μας σε ξένο σπίτι σαν να ήταν πανδοχείο και εγκατασταθήκαμε σαν να είχαμε εμείς χτίσει το πανδοχείο.

Γι' αυτό μας μαστιγώνει το χέρι του αοράτου Οικοδεσπότη, και πονάμε, πολύ πονάμε.

Κι όμως, ενώ φωνάζουμε ενώπιον του Θεού, συνεχίζουμε.

Θα πείτε: «Μα εμείς ρωτούμε για τον δρόμο...» Ποιον ρωτάτε; Όταν δύο οδοιπόροι ταξιδεύουν για πρώτη φορά σε έναν δρόμο και ο ένας ρωτά τον άλλον για αυτόν τον δρόμο, δεν θα πείτε ότι έχουν χάσει τα λογικά τους; Αυτή είναι η περίπτωση των λεγόμενων σύγχρονων λαών.

Είναι οι λαοί που προτιμούν να ονομάζονται σύγχρονοι παρά χριστιανικοί.

Γι' αυτούς ο άγιος δρόμος έγινε σαν περίπατος, ενώ ο κόσμος αυτός, η άγια αυτή κατοικία του Κυρίου, έγινε σαν μεθυσμένο πανδοχείο για δήθεν διασκέδαση, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένας χορός πριν τον θάνατο.

Ποιος θα μας δείξει τον δρόμο; Για ποιον δρόμο ρωτάτε; Στην Αγία Γραφή όλοι οι δρόμοι απαριθμούνται: Ο άγιος δρόμος και ο ανίερος δρόμος, ο ίσιος δρόμος και ο στραβός δρόμος, ο δρόμος της αλήθειας και ο δρόμος του ψεύδους, ο δρόμος της δικαιοσύνης και ο δρόμος της αδικίας, ο δρόμος του φωτός και ο δρόμος του σκότους, ο δρόμος του ελέους και ο δρόμος της κακίας, ο δρόμος της σωτηρίας και ο δρόμος της απώλειας, ο δρόμος των τέκνων του Θεού και ο δρόμος των αντιπάλων του Θεού.

Τον πρώτο δρόμο θα τον ονομάσουμε συνοπτικά άγιο δρόμο, και τον δεύτερο ανίερο δρόμο.

Αν ρωτάτε για τον άγιο δρόμο, τότε να ρωτάτε μόνο τον Κύριο! Και Εκείνος θα σας δείξει τον άγιο δρόμο.

Αν όμως ρωτάτε για τον ανίερο δρόμο, τότε ρωτήστε τον ίδιο σας τον εαυτό, ρωτήστε και τους συνοδοιπόρους σας, που γνωρίζουν όσα κι εσείς, και ρωτήστε τις μάντισσες και τους μάγους, που διδάσκονται από εκείνον τον αποστάτη (διάβολο) του Θεού, να εξαπατούν τον κόσμο.

Αληθινά, αδελφοί μου, η γενιά μας μοιάζει με μαγεμένους οδοιπόρους.

Δεν είναι φυσικό οι οδοιπόροι, όταν βαδίζουν σε άγνωστο δρόμο, να ρωτούν κάποιον που τον γνωρίζει, δηλαδή εκείνον που τον έχει διασχίσει ολόκληρο, από τη μία άκρη έως την άλλη; Αυτό είναι απολύτως φυσικό για όσους δεν είναι μαγεμένοι.

Οι μαγεμένοι όμως ταξιδεύουν μαζί και ρωτούν ο ένας τον άλλον για τον δρόμο, παρότι η κοινή τους γνώση γι' αυτόν ταυτίζεται ολοκληρωτικά με την άγνοιά τους.

Αλίμονο, αδελφοί μου, γιατί η Ευρώπη εγκατέλειψε τον σωστό δρόμο και χάθηκε σε αδιάβατη έρημο; Επειδή αποστράφηκε τον Χριστό, τον Οδηγό της Οδού, και άρχισε να ρωτά για τον δρόμο τους φιλοσόφους της, τους στρατηγούς της, τους πολιτικούς της, τους λογοτέχνες της και όλους τους υπόλοιπους αμαθείς και μάντεις της. Η Ευρώπη αποφάσισε να μη ρωτά πλέον για τον άγιο δρόμο Εκείνου που κατέβηκε από τον ουρανό και πάλι ανέβηκε στον ουρανό, Εκείνου που έχυσε το αίμα Του επάνω στον εβραϊκό σταυρό για χάρη της Ευρώπης, αλλά συνήθισε να ρωτά για τον δρόμο εκείνους που αυτοπροβάλλονται ως οδηγοί και που δεν προσφέρουν δωρεάν τις συμβουλές τους, αλλά τις πουλούν.

Στην πραγματικότητα, ποτέ από την εποχή του Αδάμ δεν υπήρξαν περισσότεροι ψευδοοδηγοί απ' ό,τι σε αυτόν τον εικοστό αιώνα.

Και όμως, σε όλους τους αιώνες, όπως και σε αυτόν, ένας και μοναδικός είναι ο αληθινός δρόμος και ένας και μοναδικός ο αληθινός Οδηγός: ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Μεσσίας, ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας και Λυτρωτής των ανθρώπων. «Εγώ είμαι η Οδός...», είπε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια.

Και όταν περάσουν άλλα δύο χιλιάδες χρόνια, τα λόγια Του θα ηχούν σαν ασήμι ανάμεσα στις πέτρες: «Εγώ είμαι η Οδός...». Και όταν περάσουν ακόμη δύο φορές δύο χιλιάδες χρόνια, τα λόγια Του θα ηχούν σαν χρυσάφι ανάμεσα στον κασσίτερο: «Εγώ είμαι η Οδός...». Και τελικά, όταν όλες οι αισχρές διαφημίσεις φτάσουν στο τέλος τους, όταν όλα τα ψεύδη αποκαλυφθούν και ο λιονταρίσιος βρυχηθμός τους μεταβληθεί σε αδύναμο συριγμό φιδιού, τότε όλα τα αυτιά θα ακούσουν μόνο την ασημένια ηχώ των λόγων του Θεού «Εγώ είμαι η Οδός...». Ο προφήτης Ησαΐας, γεμάτος από το Πνεύμα του Θεού, βλέπει με το Πνεύμα του Θεού το μέλλον της ανθρωπότητας.

Και τι βλέπει; Βλέπει μια οδό, που θα ονομάζεται αγία οδός... και όποιος βαδίσει σε αυτήν, ακόμη κι αν είναι άπειρος, δεν θα πλανηθεί (Ησ. 35:8). Μέχρι τότε, κάθε γενιά, και η δική μας επίσης, θα έχει να επιλέξει ανάμεσα στους πολλούς ψευδοοδηγούς και στον Χριστό, τον Οδηγό της Οδού. Και η επιλογή ανήκει σε εσάς. Αμήν». ~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους