ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Η ΖΩΗ ΑΛΛΟΥ!!! By Lalas Λένε πως υπάρχει ένα μέρος όπου τελειώνει ο κόσμος. Ένα σημείο όπου οι δρόμοι σταματούν, οι χάρτες σβήνουν και οι άνθρωποι φοβούνται να κάνουν το επόμενο...
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Η ΖΩΗ ΑΛΛΟΥ!!! By Lalas Λένε πως υπάρχει ένα μέρος όπου τελειώνει ο κόσμος.
Ένα σημείο όπου οι δρόμοι σταματούν, οι χάρτες σβήνουν και οι άνθρωποι φοβούνται να κάνουν το επόμενο βήμα.
Εκεί έφτασε κάποτε ένα μικρό παιδί κρατώντας μόνο ένα σακίδιο γεμάτο όνειρα.
Οι μεγάλοι το είχαν προειδοποιήσει. «Μην πας πιο πέρα.
Εκεί τελειώνουν όλα.» Το παιδί όμως είχε μάθει πως οι μεγαλύτερες αλήθειες κρύβονται πίσω από τους μεγαλύτερους φόβους. Προχώρησε.
Όταν έκανε το τελευταίο βήμα, δεν βρήκε γκρεμό.
Δεν βρήκε σκοτάδι.
Δεν βρήκε το τέλος.
Βρήκε μια πόρτα.
Πάνω της ήταν χαραγμένες λίγες μόνο λέξεις: «Στο τέλος του κόσμου, αρχίζει η ζωή που δεν τόλμησες να ονειρευτείς.» Άνοιξε την πόρτα.
Πίσω της υπήρχε ένας τόπος όπου τα δέντρα μιλούσαν με τα πουλιά, τα ποτάμια κυλούσαν προς τον ουρανό και οι άνθρωποι φορούσαν τα αληθινά τους πρόσωπα αντί για μάσκες.
Εκεί κανείς δεν ρωτούσε ποιος είσαι.
Σε ρωτούσαν μόνο: «Τι σε κάνει να χαμογελάς;» Το παιδί περπάτησε ανάμεσα σε πολύχρωμα σπίτια, σε πλάσματα που έμοιαζαν να έχουν βγει από πίνακες ζωγραφικής και σε ανθρώπους που είχαν ξεχάσει τι σημαίνει φόβος.
Στην κεντρική πλατεία καθόταν μια γριά γυναίκα που ύφαινε με χρωματιστές κλωστές. «Τι φτιάχνεις;» τη ρώτησε.
Εκείνη χαμογέλασε. «Τις δεύτερες ευκαιρίες των ανθρώπων.» «Και γιατί είναι τόσες πολλές;» «Γιατί οι περισσότεροι νομίζουν πως η ζωή τελειώνει όταν χάνουν κάτι.
Ενώ στην πραγματικότητα, τότε μόλις αρχίζει.» Το παιδί έμεινε εκεί πολλές μέρες.
Έμαθε να ακούει τη σιωπή, να εμπιστεύεται το ένστικτό του και να βλέπει την ομορφιά ακόμη και μέσα στις ρωγμές.
Όταν αποφάσισε να επιστρέψει στον δικό του κόσμο, η γριά του χάρισε ένα μικρό κλειδί. «Δεν ανοίγει πόρτες», είπε. «Τότε τι ανοίγει;» «Την καρδιά σου κάθε φορά που θα πιστεύεις πως όλα τελείωσαν.» Το παιδί γύρισε πίσω και διηγήθηκε σε όλους όσα είχε δει.
Κανείς δεν το πίστεψε.
Κάποιοι γέλασαν.
Άλλοι το λυπήθηκαν.
Μερικοί όμως κράτησαν μέσα τους μια μικρή σπίθα και, όταν ήρθε η δική τους δύσκολη στιγμή, θυμήθηκαν τα λόγια του.
Έκαναν ένα ακόμη βήμα.
Και τότε ανακάλυψαν πως το τέλος του κόσμου δεν ήταν ποτέ το τέλος.
Ήταν πάντα η αρχή ενός άλλου κόσμου. Επιμύθιο Κάθε τέλος είναι μια μεταμφιεσμένη αρχή.
Εκεί που νομίζουμε ότι ο κόσμος τελειώνει, ίσως μας περιμένει η ζωή που πάντα ονειρευόμασταν αλλά δεν τολμούσαμε να ζήσουμε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους