Το 1984 η ομαδάρα του Ηρακλή έφτασε κοντά στο θαύμα της κατάκτησης του τίτλου, με τον ''εξωγήινο'' Βασίλη Χατζηπαναγή να προσπαθεί να πετύχει αυτό που πέτυχε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, τρία χρόνια αργότερα...
Το 1984 η ομαδάρα του Ηρακλή έφτασε κοντά στο θαύμα της κατάκτησης του τίτλου, με τον ''εξωγήινο'' Βασίλη Χατζηπαναγή να προσπαθεί να πετύχει αυτό που πέτυχε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, τρία χρόνια αργότερα με τη Νάπολι. Ο Ηρακλής του Φρίντελ Ράους τερμάτισε στη 3η θέση, με 42 βαθμούς και 47 γκολ υπέρ του και 20 κατά του.
Γνώρισε την ήττα στην έδρα του μόνο μια φορά, από τον ΠΑΟΚ αλλά πέτυχε ετυπωσιακές νίκες, όπως το 1-3 επί της ΑΕΚ και το 0-4 επί του ΟΦΗ.
Οι απώλειες βαθμών στους αγώνες με ΠΑΟ, Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ του στέρησαν το όνειρο.
Η ομάδα του ''Γηραιού'' ήταν ένα εξαιρετικό σύνολο με ποιοτικές μονάδες, όπως ο Γιώργος Φοιρός, ο Σάββας Κωφίδης, ο Λάκης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Καραϊσκος, ο Μιτόσεβιτς και πολλοί ακόμη.
Ο ηγέτης ήταν, όμως, ο ''Βάσια'', που χόρευε αλά Νουρέγιεφ σε κάθε γήπεδο της ελληνικής επικράτειας, που γέμιζε για να τον απολαύσει. Και αυτή η επιτυχία του Ηρακλή και του ίδιου δεν ανταλλάσσεται με τίποτα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους