Ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο συναίσθημα όταν παρακολουθείς τις πυρκαγιές να καταστρέφουν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και δάση; Η ανασφάλεια. Η αίσθηση ότι, αν αύριο η φωτιά φτάσει στη δική σου...
Ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο συναίσθημα όταν παρακολουθείς τις πυρκαγιές να καταστρέφουν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και δάση; Η ανασφάλεια.
Η αίσθηση ότι, αν αύριο η φωτιά φτάσει στη δική σου γειτονιά, δεν ξέρεις αν το κράτος θα μπορέσει να σε προστατεύσει.
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος.
Και γίνεται ακόμη μεγαλύτερος όταν οι ίδιες εικόνες επαναλαμβάνονται κάθε καλοκαίρι.
Γνωρίζουμε ότι μέχρι το τέλος του 2026 ολοκληρώνεται το Ταμείο Ανάκαμψης, μέσω του οποίου έχουν χρηματοδοτηθεί και χρηματοδοτούνται σημαντικές επενδύσεις σε εξοπλισμό και συστήματα Πολιτικής Προστασίας.
Και αναρωτιέμαι: Όταν ολοκληρωθεί το Ταμείο Ανάκαμψης, θα διαθέτει η χώρα μας έναν πραγματικά ισχυρό και μόνιμα ενισχυμένο μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας; Θα υπάρχει επαρκές προσωπικό; Θα υπάρχουν τα αναγκαία εναέρια και επίγεια μέσα; Θα εξασφαλίζονται η συντήρηση του εξοπλισμού, η συνεχής εκπαίδευση και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός που απαιτούνται; Ή θα συνεχίσουμε κάθε καλοκαίρι να μετράμε καμένες εκτάσεις, χαμένες περιουσίες, ανθρώπινες ζωές και να ζούμε με το ίδιο μόνιμο αίσθημα ανασφάλειας;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους