Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΕΧΑΚΗΣ (ΚΑΠΕΤΑΝ ΡΟΥΒΑΣ): Ο Γεώργιος Κατεχάκης γεννήθηκε το 1881 στην Πόμπια Ηρακλείου Κρήτης Ήταν εγγονός του οπλαρχηγού Χατζή Μιχαήλ Κατεχάκη, που έλαβε μέρος στον αγώνα του 1821 και γιος του Αποστόλου Κατεχάκη, πολεμιστή της Κρήτης των επαναστάσεων 1866-1869, του 1880 και του 1896 και αριστίνδην βουλευτή της Κρητικής Βουλής Ήταν παντρεμένος με την κόρη του Ιωάννη Τσουδερού, ιατρού και πολιτικού που το 1878 συμμετείχε στην Επανάσταση της Κρήτης και αδελφός της συζύγου του ήταν ο οικονομολόγος που διατέλεσε πρωθυπουργός, Εμμανουήλ Τσουδερός Είχαν αποκτήσει τρεις γιους Έζησε την εθνική ταπείνωση του 1897 και έβαλε στόχο της ζωής του (μαζί με τον Π. Μελά, τον Π. Γύπαρη, τον Κ. Μαζαράκη κά) την ενίσχυση και διάσωση του ελληνισμού της Μακεδονίας Ο Γεώργιος Κατεχάκης κατατάχτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε με βαθμό ανθυπολοχαγού το 1902 Πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα τα έτη 1904 και 1905 Ήταν αρχηγός του σώματος των Κρητών Εθελοντών και έφερε το ψευδώνυμο «Καπετάν Ρούβας» Έδρασε κυρίως στις περιφέρειες Φλώρινας, Καστοριάς και Μοναστηρίου Όταν έφτασε στη Μακεδονία, ο Γεώργιος Κατεχάκης είχε μαζί του τις γραπτές οδηγίες του Μακεδονικού Κομιτάτου προς τους επικεφαλής των Σωμάτων Τους συνιστούσαν: - Να διαλύσουν τις βουλγαρικές επιτροπές στα διάφορα χωριά και να τις αντικαταστήσουν με ελληνικές - Να επιμένουν στη διαφώτιση των ντόπιων προς την εθνική αξία του Αγώνα και να στρατολογούν τους ενθουσιώδεις - Να διορίσουν ταχυδρόμους και να ορισθούν υπεύθυνοι καπετάνιοι σε καθένα από αυτά - Να τιμωρούν τους προδότες και τους πράκτορες των Βουλγάρων - Να προστατεύουν τους ορθόδοξους χωρίς να προβαίνουν σε αγριότητες Ο Γεώργιος Κατεχάκης προσπάθησε να κάνει τις οδηγίες πράξη, μάταια όμως Η Αθήνα είχε λανθασμένη γνώση για όσα μπορούσαν να συμβούν στο Μακεδονικό Μέτωπο Έτσι, ο καπετάν Ρούβας πέρασε στη μάχη Ο Κατεχάκης σημείωσε εντυπωσιακές επιτυχίες ενάντια στους Βουλγάρους, με αποκορύφωμα την περίφημη ενέδρα στο Σκλήθρο (Ζέλινιτς), οργανωμένο από το Βουλγαρικό Κομιτάτο της περιοχής της Φλώρινας, όπου μόνο μία οικογένεια ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι Γραμμενόπουλοι Ο καπετάν Ρούβας ήταν στο χωριό Βλάστη (Μπλάτσι) και προετοίμαζε την επίθεση στο χωριό Αετός, όταν πληροφορήθηκε για τον γάμο ενός αρχικομιτατζή Ένας Τούρκος φιλέλληνας από το χωριό Σκλήθρο φτάνει στο Λέχοβο, οπου βρίσκεται ο Kατεχάκης με τους άντρες του και του δίνει την πληροφορία πως την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 1904 (λίγες μέρες μετά, δηλαδή) θα γίνει στο χωριό του ο γάμος ενός σημαντικού στελέχους της «Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης» (ΕΜΕΟ), όπου θα παρευρίσκονταν κι ο αρχικομιτατζής Kόλε με άλλους έντεκα κομιτατζήδες, καθώς και δύο Βούλγαροι αξιωματικοί Καλεσμένοι ήταν και πολλοί Τούρκοι επίσημοι O Κατεχάκης αποφασίζει να χτυπήσει τους κομιτατζήδες στη διάρκεια αυτού του γάμου Τα Σώματα κινούνται νύχτα και με χιονόνερο αθόρυβα σχεδόν ως το χωριό Πλησιάζουν το σπίτι Πρώτος ο Kαούδης τοποθετεί σε επίκαιρες θέσεις σκοπούς Πίσω του ο Πούλακας, πιο κει ο Nικολούδης, ο Σκαλίδης και δίπλα ο Kατεχάκης με τους άντρες του Όλοι μαζί τριάντα πέντε Το σπίτι του γάμου θεοσκότεινο, θόρυβος κανείς Οι κομιτατζήδες είχαν πάρει τα μέτρα τους O μανδρότοιχος ψηλός H μεγάλη αυλόπορτα σφιχταμπαρωμένη Πρώτος πηδά στην αυλή ο Δούκας και ανοίγει την αυλόπορτα με προφυλάξεις Ο Kλειδής, ο Kαραβίτης και ο Kαλογεράκης μπαίνουν μέσα στο σπίτι και προτείνουν τα όπλα στους διασκεδάζοντες κομιτατζήδες, ντόπιους και Τούρκους Το τι επακολούθησε δεν περιγράφεται Οι κομιτατζήδες ξεφεύγοντας πέφτουν στα πυρά του Kατεχάκη και των άλλων Πυροβολισμοί, μάχη που γενικεύεται, αναστατώνει το χωριό Κατορθώνει να διασωθεί ο Kόλε, που για αντίποινα κατακρεουργεί τους Kοζανίτες που συναντά καθώς γύριζαν με τα κάρα τους από το Μοναστήρι Ηταν 19 Νοεμβρίου 1904 «Ήταν η πρώτη φορά», αναφέρει το ΓΕΣ, «που Ελληνικά Σώματα τολμούσαν επίθεση εναντίον χωριού αμιγώς Εξαρχικού, το οποίο προστάτευαν ψυχωμένοι ένοπλοι συμμορίτες» Το αποτέλεσμα της καταδρομής θορύβησε τη βουλγαρική κυβέρνηση, γιατί εκτός από τους νεκρούς τους οι άλλοι κομιτατζήδες τρομοκρατήθηκαν, ενώ αντίθετα το φρόνημα των ντόπιων αναπτερώθηκε Παράλληλα οι αντάρτες μας κινούνταν τώρα με μεγαλύτερη ευχέρεια στη Δυτική Μακεδονία Εγινε θέμα στο προξενείο Μοναστηρίου και διάβημα διαμαρτυρίας στην ελληνική Κυβέρνηση Στη μάχη στο Σκλήθρο αναφέρονται συχνά αντιεθνικιστές και φιλοσκοπιανοί, κάνοντας λόγο για τον «Ματωμένο Γάμο», εμπλέκοντας τους προγόνους (από την πλευρά της μητέρας του) του Χρήστου Σαρτζετάκη, Αρεοπαγίτη που διατέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Μετά την ενέδρα στο Σκλήθρο, το Σώμα των Κατεχάκη και Καούδη, ακολουθώντας τη διαδρομή μέσω Λοσνίτσης (Γέρμα)-Βογατσικού και Κωσταραζίου (Καστοριάς), έφθασε στις 17 Νοεμβρίου εις την Μονή Τσιρίλοβου Από εκεί επικοινώνησαν με τον Μητροπολίτη Καστοριάς, ο οποίος απέστειλε πλοιάρια στην ανατολική όχθη της λίμνης, που τους παρέλαβαν και τους μετέφεραν στη δυτική όχθη, κοντά στους Μανιάκους Στη συνέχεια, πεζοί βάδισαν προς την Μονή Αγίου Νικολάου Σλίβενης (Κορομηλιά) και με ολονύκτια πορεία έφτασαν στις 25 Νοεμβρίου στο Ζέλοβο (Ανταρτικό) Στις 30 Νοεμβρίου 1904, πήρε μέρος στη μάχη του Ανταρτικού, όπου ασθένησε από τις κακουχίες από κήλη και κρίθηκε σκόπιμο να επιστρέψει στην Αθήνα για νοσηλεία Επανήλθε στη Μακεδονία έναν μήνα αργότερα και τον Απρίλιο του 1905 Στη μάχη στο όρος Μουρίκι, σε δάσος κοντά στη Βλάστη, εξόντωσε με τους άντρες του πολυπληθές τμήμα του τουρκικού στρατού μετά από σφοδρή μάχη Ομως το Μακεδονικό Κομιτάτο τον υποχρέωσε να επιστρέψει σε ελληνικά εδάφη, καθώς μετατράπηκε σε στόχο απηνούς καταδιώξεως εκ μέρους των Τούρκων Ο Κατεχάκης και οι οπλαρχηγοί Βάρδας και Μάλιος θεώρησαν υπεύθυνο για διαρροή πληροφοριών στους Τούρκους αλλά και για ληστείες τον Αριστείδη Μαργαρίτη, γνωστό ως Καπετάν Τρομάρα, που τον εκτέλεσε τον Μάιο του 1905 ο παπα-Δράκος Χρυσομαλλίδης Ο αρχηγός του αγώνα, Παύλος Μελάς, έγραψε στον μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη, ο οποίος συντόνιζε τον αγώνα των Ελλήνων κατά των Κομιτατζήδων: "Οι Κρητικοί που σας στέλλομεν είναι αποφασιστικοί, φιλόδοξοι και έχοντες ανεπτυγμένον το εθνικόν αίσθημα Είμαι βέβαιος ότι θα ενισχύσωσιν καταπληκτικώς τον αγώνα σας" Το 1912/1913, ο λοχαγός έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους ως γενικός αρχηγός των εθελοντικών σωμάτων της Μακεδονίας και ως επιμελητής της μεραρχίας Ηπείρου Το 1916, ταγματάρχης τότε, διορίστηκε επιτελάρχης της 9ης Μεραρχίας στη Θεσσαλονίκη και πήρε μέρος στο εθνικό κίνημα της Θεσσαλονίκης Διορίστηκε προσωπάρχης της Υπουργείου Στρατιωτικών, και το επόμενο έτος επιτελάρχης του σώματος στρατού εθνικής αμύνης Απεστάλη με την υπογραφή ανακωχής στην Κωνσταντινούπολη, όπου και ανέπτυξε πλούσια δράση σε θέματα πληροφοριών και δολιοφθοράς Ο Γεώργιος Κατεχάκης έφτασε στον βαθμό του Στρατηγού σε ηλικία 39 ετών, ο νεότερος στρατηγός από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους Αποστρατεύτηκε το 1920, παραμένοντας σε αποστρατεία μέχρι το 1922, όταν επανήλθε ως Γενικός Διοικητής Θράκης Αποστρατεύτηκε εκ νέου το 1923 με τον βαθμό του υποστράτηγου και εκλέχτηκε βουλευτής Ηρακλείου Το 1924 ορίστηκε Υπουργός των Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Εκλέχτηκε δύο φορές Γερουσιαστής Ηρακλείου Διορίστηκε Διοικητής Κρήτης από την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη το 1928 Από τον Ιούνιο 1929 υπηρέτησε στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, η οποία τελικά τον διόρισε Υπουργό Στρατιωτικών Το υπουργείο Στρατιωτικών ανέλαβε για τρίτη φορά στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου του 1933 Κατά τον Μεσοπόλεμο, ο Κατεχάκης δημιούργησε μαζί με τον Γεώργιο Φεσσόπουλο τις μυστικές υπηρεσίες του ελληνικού κράτους Αναφέρεται ότι σε μία από τις θητείες του ως Υπουργού των Στρατιωτικών τον επισκέφτηκε ο βιομήχανος Μποδοσάκης για να του δώσει μια επιταγή για ένα σημαντικό ποσό, πληρωτέα στο όνομά του - Τι είναι αυτό; ρώτησε ο Κατεχάκης - Η προμήθειά σας για την τελευταία παραγγελία πολεμικού υλικού από το Υπουργείο σας, απάντησε ο Μποδοσάκης O Κατεχάκης συνόδευσε τον Μποδοσάκη ως τις σκάλες και με μια κλωτσιά τον έστειλε να κατρακυλήσει στα σκαλιά μέχρι να φθάσει στο ισόγειο Αρνήθηκε να συμμετάσχει στο Βενιζελικό κίνημα του 1935, μετά την αποτυχία του οποίου αποστρατεύτηκαν πολλοί κινηματίες βενιζελικοί αξιωματικοί Πέθανε στις 22 Απριλίου 1939, σε ηλικία 58 χρονών από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο Τότε όλες οι εφημερίδες της Κρήτης θρηνούσαν τον θάνατο του Σταυραετού του Ρούβα: «Η ΚΡΗΤΗ ΣΕ ΑΠΟΘΕΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΠΕΜΠΕΙ», έγραφαν, ενώ κηρύχτηκε τριήμερο πένθος στο νησί "Ο δυνατός, ο κραταιός, ο αλύγιστος, ο χαλύβδινος και ακατάβλητος δεν υπάρχει πια Ο βράχος της ηθικής, ο βράχος της στρατιωτικής αρετής" Έχει αφήσει σημαντικό συγγραφικό έργο σχετικό με στρατιωτικά θέματα Η προτομή του βρίσκεται στο Ηράκλειο, έξω από την εκκλησία του Αγίου Μηνά, ένδειξη όχι μόνον του ηρωισμού του, αλλά και της ευρύτερης προσφοράς του στην πατρίδα, καθώς διέθεσε ολόκληρη την περιουσία του στα Εκπαιδευτήρια της Πόμπιας Διέθεσε επίσης το οικόπεδο στο οποίο στεγάζεται η Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου και υπήρξε ευεργέτης και δωρητής του Δήμου και του Νομού Ρεθύμνου, καθώς και δωρητής του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Πόρου και Παναγίας Νεαπόλεως Προς τιμήν του υπάρχει οδός στην περιοχή του Παλαιού Σταθμού στη Θεσσαλονίκη, στο Ρέθυμνο, στο Ηράκλειο, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις Η λαϊκή μούσα δεν παρέλειψε το χρέος της να τον υμνήσει με τον παρακάτω στίχο: "Οι σφαίρες δε σε τρόμαζαν γιατί ’σουν αντρειωμένος ήσουν σεμνός κι αντρόπιαστος, απ’ όλους διαλεγμένος"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους