Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέδρο Σάντσεθ: πολιτική ανικανότητα και εθνική ανευθυνότητα Το μόνο ίσως θετικό με την εισβολή λαθρομεταναστών στην Θέουτα είναι ο παραδειγματισμός των άλλων.

Πράγματι, συνολικά 22 χώρες κράτη μέλη της ΕΕ, ευτυχώς και η Ελλάδα, άσκησαν κριτική - με επιστολή τους - στην εγκληματικά ανεύθυνη μεταναστευτική πολιτική του Σάντσεθ.

Ας δούμε όμως γιατί – σε αντίθεση με τις αριστερές, αντι-τραμπικές και αντισημιτικές ιδεοληψίες που αναπαράγονται εδώ και αλλού – αποκλειστικά υπεύθυνος για το χάος στην Θέουτα, και την πολύ πιθανή απώλεια ισπανικού εδάφους, είναι αυτός που υποδύεται τον Π/Θ της Ισπανίας.

Δεν είναι υπεύθυνη η Μοσάντ, ούτε ο Τραμπ.

Δεν είναι καν (εξ ολοκλήρου) υπεύθυνο το ίδιο το Μαρόκο, αλλά ο Σάντσεθ που επέτρεψε να συμβούν όσα συνέβησαν.

Αρχικά πρέπει να σημειωθεί ότι ένας Π/Θ - που σέβεται τον θεσμό που υπηρετεί - δεν συμπεριφέρεται σαν ελαφρόμυαλος ακτιβιστής που κηρύττει ψευτοανθρωπιστικές αγαπουλινιές, τα ανοιχτά σύνορα, το δίκιο του λαθρομετανάστη και τον πολυπολιτισμό, ειδικά όταν η χώρα του βρίσκεται γεωγραφικά εκεί που είναι η Ισπανία.

Ένας σοβαρός ηγέτης σκέφτεται πάντα εθνικά.

Ακριβώς γι’ αυτό εκλέχτηκε: για να υπηρετεί το Έθνος του.

Σίγουρα δεν εκλέχθηκε για να φοράει καφίγια, σαν ριζοσπαστική συλλογικότητα που βρίσκει μηδενιστικό και οικοφοβικό νόημα στην συμπάθεια προς την Χαμάς και τον χορηγό της (την Τουρκία). Όμως πάνω από όλα - δεδομένης της μεγάλης ιστορικής αντιπαλότητας με το Μαρόκο - δεν δηλώνει ποτέ: «ελάτε παιδιά εμείς εδώ είμαστε αριστεροί, δηλαδή μεγάλοι ανθρωπιστές, που αγαπάμε τη μετανάστευση». Ένας σοβαρός ηγέτης συμπεριφέρεται όπως το λιοντάρι και η αλεπού του Μακιαβέλλι (βλ. σχετική ανάρτηση στο 1ο σχόλιο). Αλλά ακόμη κι αν δεν διαθέτει την πολιτική ευφυΐα του Ιταλού στοχαστή, σίγουρα δεν δίνει εθελούσιες πάσες στους αντιπάλους του, ούτε φυσικά αφήνει περιθώρια στα διάφορα γεωπολιτικά παίγνια, που βρίσκονται σε αέναη εξέλιξη, να κάνουν τη χώρα του ξέφραγο αμπέλι.

Τα ζήσαμε και στην Ελλάδα στον Έβρο.

Τότε η υπευθυνότητα που έδειξε η ελληνική Κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τα πατριωτικά αντανακλαστικά των Ελλήνων, έσωσε τη χώρα από την προσπάθεια εισβολής του Ερντογάν.

Σήμερα η Ισπανία έγινε στην κυριολεξία ξέφραγο αμπέλι που έφερε το χάος απειλώντας την ίδια στιγμή: την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, τα σύνορα της Ευρώπης και τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακριβώς για αυτούς τους λόγους τώρα 22 χώρες, όχι μια ή δύο, επικρίνουν τον Σάντσες, γιατί είναι ανεύθυνος, ανίκανος και δυστυχώς αμετανόητος.

Θα γίνει όμως και μια σύντομη αναφορά στους αδύναμους αναλυτές – δέσμιους της ιδεοληψίας – που κατηγορούν ανοιχτά τη Μοσάντ καί για αυτά τα γεγονότα στην Θέουτα, επιδιδόμενοι σε ένα ρεσιτάλ υπεραπλούστευσης μιας ιδιαίτερα σύνθετης γεωπολιτικής πραγματικότητας στα πέριξ του Γιβραλτάρ που έχει μεγάλη προϊστορία.

Αυτές οι αναλύσεις, παραβλέπουν – πέρα από την πρωθυπουργική ανικανότητα και τις ακτιβιστικές πόζες του Σάντσεθ - τις διαχρονικές βλέψεις του Μαρόκου να βάλει πόδι στο Γιβραλτάρ και φυσικά τις πολύ σύνθετες σχέσεις Ισπανίας – Αλγερίας που, αν στο μέλλον βρεθεί κάποιος σοβαρός ηγέτης στο τιμόνι της Ισπανίας, ενδέχεται να οδηγήσουν, τις δυο χώρες, σε στρατηγικές συμφωνίες που θα υποβαθμίσουν σημαντικά τη γεωπολιτική θέση του Μαρόκου.

Πρέπει να γίνει κατανοητό το αυτονόητο: στο γεωπολιτικό παιχνίδι παίζουν όλοι, ο καθένας με τις βλέψεις και τα συμφέροντά του.

Δεν παίζει μόνον ο Τραμπ και η Μοσάντ.

Όλοι οι δρώντες προσπαθούν να κερδίσουν κάτι και πάντα εκμεταλλεύονται την αδυναμία, τα σφάλματα του αντιπάλου και τα πολιτικά κενά.

Επίσης, ας καταλάβουν – κυρίως εκείνοι με τα γνωστά εγγενή αντισημιτικά αντανακλαστικά – ότι παρουσιάζοντας το Ισραήλ ως σκιώδη «ενορχηστρωτή» και δαίμονα κάθε εξέλιξης στον πλανήτη, δεν το βλάπτουν.

Ακριβώς το αντίθετο κάνουν.

Το βοηθούν, εντελώς δωρεάν, να φαίνεται πιο παρόν και ισχυρό από όσο θα μπορούσε να είναι στην πραγματικότητα, ενώ παράλληλα το απαλλάσσουν από επιπλέον επιχειρησιακό κόπο και κόστος.

Διότι αυτός που σε νομίζει μεγαλύτερο, πιστεύοντας ότι βρίσκεσαι παντού - πανίσχυρος και ικανός να στήνεις υπογείως κρίσεις και καταστάσεις – καταλήγει να σε φοβάται και περισσότερο, έτσι δεν τολμάει να σου αντιταχθεί και να σε δοκιμάσει στην πράξη.

Αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο που έχει γίνει στο Ισραήλ και που - για να ειπωθεί η αλήθεια δεδομένων των εκπληκτικών ικανοτήτων του σε έναν δίκαιο αγώνα επιβίωσης - το αξίζει και με το παραπάνω.

Θα κλείσει αυτό το σημείωμα με τη σκέψη του Μακιαβέλλι που μας δίδαξε ότι αν δεν προασπιστείς σθεναρά τα σύνορά σου, αν δεν τα κλείσεις όταν πρέπει, η εξωτερική απειλή, πολύ σύντομα θα γίνει εσωτερική και στη συνέχεια για να αντιμετωπιστεί (η πλέον εσωτερική απειλή) θα χρειαστείς δρακόντεια μέτρα που θα οδηγήσουν σε οριζόντιο περιορισμό των ελευθεριών και πολιτικό αυταρχισμό.

Ας ελπίσουμε ότι αυτοί που πρέπει πήραν το μάθημά τους, για να έχουν πολιτικό μέλλον, γιατί η καριέρα του παλιάτσου που ακόμη υποδύεται τον Π/Θ της Ισπανίας, ευτυχώς έχει ήδη τελειώσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους