Πόνος και νοσταλγία, κόκκινα απογεύματα βαμμένα με αγάπη και ψέματα, μια αγκαλιά που κάποτε ήταν καταφύγιο και τώρα έγινε στόχος. Η ανάμνηση γίνεται πληγή, και τα "θυμήσου" ηχούν σαν ειρωνεία μέσα...
Πόνος και νοσταλγία, κόκκινα απογεύματα βαμμένα με αγάπη και ψέματα, μια αγκαλιά που κάποτε ήταν καταφύγιο και τώρα έγινε στόχος.
Η ανάμνηση γίνεται πληγή, και τα "θυμήσου" ηχούν σαν ειρωνεία μέσα στην σιωπή.
Ό,τι χτίστηκε με καρδιά, γκρεμίστηκε με μια ανάσα αδιαφορίας.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το κενό, η ψυχή εξακολουθεί να ψιθυρίζει πως κάποτε, έστω για λίγο, όλα ήταν αληθινά. Φωτεινή Ψυχή
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους