Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ "Η ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΣΕΙΕΜΟΥΣ ΤΟΥ 1953, ΣΤΟ ΜΠΑΣΤΟΎΝΙ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΟΠΛΟΙΩΝ. Ομιλία Προέδρου Συλλόγου Ναυτικών Κεφαλονιάς «Όταν η Πολιτεία μένει Αγκυροβολημένη στην απάθεια, οι Πολίτες δείχνουν τον δρόμο» Αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, φίλες και φίλοι , εκλεκτοί καλεσμένοι.

Σας καλωσορίζω στη σημερινή μας συγκέντρωση.

Μια συγκέντρωση που αποτελεί ένα προσκλητήριο ευθύνης και αφύπνισης.

Εμείς οι ναυτικοί αυτού του νησιού έχουμε μάθει να ζούμε με τον κίνδυνο.

Έχουμε μάθει να κοιτάζουμε την καταιγίδα κατάματα στα πέλαγα και στους ωκεανούς της υφηλίου.

Ξέρουμε καλά τι σημαίνει να κρατάς το τιμόνι όταν η θάλασσα λυσσάει, ξέρουμε τι σημαίνει να παίρνεις αποφάσεις ζωής και θανάτου μέσα σε δευτερόλεπτα.

Στα καράβια η λέξη «ολιγωρία» δεν υπάρχει· αν ολιγωρήσεις, το πλοίο θα βουλιάξει.

Η λέξη «μετάθεση ευθύνης» δεν υφίσταται· ο καπετάνιος και το πλήρωμα λογοδοτούν για κάθε ψυχή και για κάθε φορτίο.

Δυστυχώς, όμως, όταν επιστρέφουμε στον τόπο μας, στην Κεφαλονιά μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα παράδοξο που μας εξοργίζει.

Διαπιστώνουμε ότι η ίδια μας η πατρίδα, το ίδιο μας το σπίτι, διοικείται διαχρονικά από «καπετάνιους» της στεριάς που, μπροστά στις μεγάλες φουρτούνες των φυσικών καταστροφών, αφήνουν το καράβι ακυβέρνητο.

Το αφήνουν να μπάζει νερά, να παρασύρεται στα βράχια της γραφειοκρατίας και να βουλιάζει στην αδιαφορία του κεντρικού κράτους των Αθηνών. 1. Η Ιστορική Μνήμη: Από το 1953 στην Απώλεια της Ταυτότητάς μας Ας γυρίσουμε το ρολόι του χρόνου πίσω.

Αύγουστος του 1953.

Μια μαύρη σελίδα που σημάδεψε ανεξίτηλα το DNA κάθε Κεφαλλονίτη.

Μέσα σε λίγα λεπτά, η γη του Ιονίου χόρεψε τον πιο εφιαλτικό της χορό.

Τα σπίτια μας, τα αρχοντικά μας, τα σχολεία, οι εκκλησίες, η ιστορία αιώνων της επτανησιακής μας κληρονομιάς έγιναν ένας απέραντος σωρός από μπάζα και σκόνη.

Πώς αντέδρασε τότε το κράτος; Με μια παροιμιώδη αναλγησία και μια πρωτοφανή αρχιτεκτονική αδιαφορία.

Ενώ στη γειτονική μας Ζάκυνθο, παρά τη βιβλική καταστροφή και την πυρκαγιά, επιβλήθηκε ένα αυστηρό, οργανωμένο σχέδιο ανοικοδόμησης που σεβάστηκε και αναστήλωσε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική ταυτότητα, εδώ στην Κεφαλονιά μας άφησαν στο έλεος της προχειρότητας. Το Αργοστόλι, το Ληξούρι, τα χωριά μας, ξαναχτίστηκαν άναρχα, βιαστικά, με γκρίζα τσιμεντένια κτίρια-κουτιά, σβήνοντας μια για πάντα το αρχιτεκτονικό μεγαλείο του παρελθόντος.

Μόνο το Φισκάρδο απέμεινε σαν ζωντανή υπενθύμιση του τι χάσαμε.

Και το χειρότερο; Λόγω της εγκληματικής καθυστέρησης των κρατικών ενισχύσεων και της πλήρους απουσίας μέριμνας για την επιβίωση των πληγέντων, χιλιάδες συμπατριώτες μας εξαναγκάστηκαν σε μια βίαιη μετανάστευση.

Το νησί ερημώθηκε.

Ποιοι κράτησαν την Κεφαλονιά ζωντανή; Οι ναυτικοί μας.

Οι άντρες που μπάρκαραν με το ναυτικό φυλλάδιο στην τσέπη, που έστειλαν το συνάλλαγμα πίσω, που μάτωσαν στις θάλασσες για να χτίσουν ξανά τα σπίτια των οικογενειών τους.

Οι ίδιοι οι πολίτες, με δικά τους έξοδα, εφάρμοσαν τους αυστηρούς αντισεισμικούς κανονισμούς που θεσπίστηκαν από το 1959 και μετά.

Ματώσαμε οικονομικά για να κάνουμε τα ιδιωτικά μας σπίτια οχυρά ασφάλειας, καθιστώντας την Κεφαλονιά παγκόσμιο πρότυπο ανθεκτικότητας στην ιδιωτική δόμηση.

Το κάναμε μόνοι μας! Γιατί το κράτος, όπως αποδείχθηκε, είχε άλλες προτεραιότητες. 2. Η Ακτινογραφία της Κρατικής Αποτυχίας: Υγεία, Παιδεία, Οδοποιία, Αποχέτευση Οι σεισμοί του 2014 στην Παλική και το Ληξούρι, αλλά και τα μετέπειτα καιρικά φαινόμενα, δεν δημιούργησαν απλώς ζημιές.

Ξεσκέπασαν το γεγονός ότι οι βασικές υποδομές του νησιού μας βρίσκονται σε διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εξαιτίας της διαχρονικής κυβερνητικής αδιαφορίας. • ΥΓΕΙΑ (Το δικαίωμα στη ζωή υπό διωγμό): Είναι ντροπή για μια ευρωπαϊκή χώρα να μιλάμε για «υγειονομική ασφάλεια» στην Κεφαλονιά. Το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο στο Ληξούρι, μετά το 2014, αντί να αναβαθμιστεί και να θωρακιστεί στατικά και στελεχιακά, αφέθηκε να μαραζώνει.

Μετατράπηκε ουσιαστικά σε ένα υποβαθμισμένο κέντρο υγείας.

Αλλά και το Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλληνίας στο Αργοστόλι αντιμετωπίζει τραγικές ελλείψεις σε γιατρούς, νοσηλευτές και σύγχρονο εξοπλισμό. Οι Κεφαλλονίτες αναγκάζονται να μπαίνουν στα καράβια και στα αεροπλάνα για να πάνε στην Πάτρα ή στην Αθήνα ακόμα και για απλές εξετάσεις ή χειρουργεία.

Μας άφησαν ανοχύρωτους απέναντι στην αρρώστια, λες και οι ζωές μας αξίζουν λιγότερο. • ΠΑΙΔΕΙΑ (Γενιές της «προκάτ» εκπαίδευσης): Η μεγαλύτερη ίσως ντροπή αυτού του τόπου.

Πέρασε πάνω από μία δεκαετία από τους σεισμούς του 2014 και είδαμε ολόκληρες γενιές μαθητών στο Ληξούρι και σε άλλα χωριά να ξεκινούν και να τελειώνουν το σχολείο μέσα σε κοντέινερ.

Προκάτ αίθουσες που το καλοκαίρι βράζουν και το χειμώνα παγώνουν.

Η ανέγερση νέων, σύγχρονων σχολικών στεγών εγκλωβίστηκε στα γρανάζια των υπουργείων, των εργολάβων και των δικαστικών προσφυγών.

Αντί το κράτος να τρέξει με διαδικασίες κατεπείγοντος για τα παιδιά μας, αντιμετώπισε το μέλλον του νησιού με γραφειοκρατική ψυχρότητα. • ΟΔΟΠΟΙΙΑ (Ένα δίκτυο-καρμανιόλα): Το οδικό δίκτυο της Κεφαλονιάς είναι μια διαρκής απειλή για τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών και των επισκεπτών.

Ο οδικός άξονας Αργοστολίου - Πόρου, ο δρόμος προς τη Σάμη, οι προσβάσεις σε παγκόσμια τοπόσημα όπως ο Μύρτος, αλλά και ο ιστορικός δρόμος του Χάρακα, παρουσιάζουν μόνιμα προβλήματα.

Κατολισθήσεις, καθιζήσεις, υποχωρήσεις του οδοστράματος.

Οι κυβερνήσεις κάνουν μόνο πρόχειρα «μπαλώματα» και ασφαλτοστρώσεις της κακιάς ώρας, αντί για μεγάλα, σύγχρονα έργα αντιστήριξης των πρανών και γεωτεχνικές μελέτες βάθους.

Κινδυνεύουμε σε κάθε στροφή επειδή το κράτος αρνείται να χρηματοδοτήσει ασφαλείς δρόμους. • ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΡΥΠΑΝΣΗ (Υγειονομική βόμβα και καταστροφή των θαλασσών μας): Εδώ η αποτυχία συναντά την απόλυτη περιβαλλοντική υποκρισία.

Τα αποχετευτικά δίκτυα του νησιού είναι γερασμένα, ανεπαρκή και σε πολλές τουριστικές περιοχές ανύπαρκτα.

Μετά από κάθε σεισμική δόνηση, οι υπόγειοι αγωγοί παθαίνουν αφανείς θραύσεις, προκαλώντας διαρροές λυμάτων που μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα.

Και το χειρότερο; Όταν έρχονται οι μεγάλες καταιγίδες, τα δίκτυα φράζουν και το Ληξούρι, η Αγία Ευφημία και το Αργοστόλι πλημμυρίζουν με ακάθαρτα νερά.

Ως άνθρωποι της θάλασσας, όμως, καταγγέλλουμε και κάτι ακόμα πιο εγκληματικό: τη συνεχιζόμενη ρύπανση των κόλπων και των ακτών μας από τα ανεπεξέργαστα λύματα.

Λόγω της έλλειψης σύγχρονων βιολογικών καθαρισμών και της κακής συντήρησης των υπαρχουσών υποδομών, τόνοι λυμάτων καταλήγουν συχνά στη θάλασσα, απειλώντας το οικοσύστημα, την υγεία των παιδιών μας και το ίδιο το τουριστικό προϊόν από το οποίο ζει το νησί.

Είναι αδιανόητο να διαφημίζουμε τις καθαρές θάλασσες του Ιονίου, όταν το κράτος αφήνει τις υποδομές αποχέτευσης στη μοίρα του περασμένου αιώνα. 3. Η Νέα Απειλή: Το Επικίνδυνο Κοκτέιλ Σεισμών και Κλιματικής Κρίσης Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα, πρωτόγνωρη και ακόμα πιο εφιαλτική πραγματικότητα.

Η κλιματική κρίση είναι εδώ και χτυπάει την πόρτα μας με ακραία φαινόμενα, όπως ο καταστροφικός κυκλώνας «Ιανός» και ο «Μπάλλος». Όμως, προσέξτε τι συμβαίνει στην Κεφαλονιά και στη Λευκάδα, μια λεπτομέρεια που οι τεχνοκράτες των Αθηνών αρνούνται να καταλάβουν: Οι σεισμοί του παρελθόντος έχουν ανοίξει εκατομμύρια μικροσκοπικές, αόρατες ρωγμές στα βουνά μας.

Το υπέδαφος του νησιού μας είναι πληγωμένο, έχει χάσει τη συνοχή του.

Όταν, λοιπόν, έρχονται αυτές οι πρωτοφανείς βροχοπτώσεις, το νερό εισχωρεί βαθιά μέσα σε αυτές τις σεισμικές ρωγμές.

Λειτουργεί σαν λιπαντικό, αποσταθεροποιεί ολόκληρες πλαγιές και προκαλεί βιβλικές κατολισθήσεις που παρασύρουν το ήδη διαλυμένο οδικό μας δίκτυο.

Οι σεισμοί ρίχνουν βράχια και φερτά υλικά μέσα στα ρέματα.

Και επειδή η πολιτεία δεν προνοεί ποτέ να καθαρίσει αυτές τις κοίτες εκ των προτέρων, η πρώτη μεγάλη καταιγίδα μετατρέπει τους δρόμους σε φονικούς χειμάρρους.

Περιορίζονται στο να μας στέλνουν ένα μήνυμα από το 112 στα κινητά μας, λέγοντάς μας «κλειστείτε στα σπίτια σας». Αυτό δεν είναι πολιτική προστασία! Αυτό είναι αποποίηση ευθύνης! Η προστασία της ανθρώπινης ζωής απαιτεί έργα υποδομής, απαιτεί θωράκιση, απαιτεί σχέδιο και όχι απλώς προειδοποιήσεις. 4. Οι Διεκδικήσεις μας: Δεν Είμαστε Πολίτες Δεύτερης Κατηγορίας Συμπατριώτες, Ως Πρόεδρος του Συλλόγου Ναυτικών της Κεφαλονιάς, αλλά πάνω από όλα ως άνθρωπος που πονάει αυτόν τον τόπο, σας λέω ότι το ποτήρι της υπομονής μας έχει ξεχειλίσει.

Δεν δεχόμαστε πλέον να είμαστε η «ειδική περίπτωση» που όλοι θυμούνται μόνο για δύο εβδομάδες μετά από έναν σεισμό, όταν οι κάμερες των τηλεοπτικών σταθμών ψάχνουν για πλάνα καταστροφής, και να μας ξεχνούν μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας.

Δεν είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Δεν μπορεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι Δήμοι μας, να επωμίζονται όλο το βάρος της πολιτικής προστασίας, της υγείας και του περιβάλλοντος χωρίς να τους παρέχονται οι απαραίτητοι οικονομικοί πόροι και το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό.

Για τους λόγους αυτούς, ο Σύλλογος Ναυτικών, εγκαινιάζοντας ένα κοινό μέτωπο με όλη την κοινωνία της Κεφαλονιάς, βγαίνει μπροστά και απαιτεί: 1. Γενναία Χρηματοδότηση για την Υγεία: Πλήρη στελέχωση του Μαντζαβινάτειου και του Γενικού Νοσοκομείου Αργοστολίου, με μόνιμους γιατρούς και κίνητρα για να έρθουν στο νησί. 2. Τέλος στα Σχολεία-Κοντέινερ: Άμεση ολοκλήρωση και παράδοση σύγχρονων, ασφαλών σχολικών κτιρίων για τα παιδιά μας στην Παλική και σε όλο το νησί. 3. Σύγχρονο και Ασφαλές Οδικό Δίκτυο: Ριζική ανακατασκευή των κύριων οδικών αξόνων με ολοκληρωμένες γεωτεχνικές μελέτες και έργα αντιστήριξης, όχι άλλα μπαλώματα. 4. Σύγχρονη Αποχέτευση και Προστασία των Θαλασσών: Πλήρη αναβάθμιση των δικτύων, κατασκευή νέων βιολογικών καθαρισμών και αυστηρούς ελέγχους για να σταματήσει η εγκληματική ρύπανση από τα λύματα στις θάλασσές μας. 5. Την ίδρυση ενός Μόνιμου και Αυτοτελούς Ταμείου Αντισεισμικής και Κλιματικής Θωράκισης Ιονίων Νήσων με δικούς του, κλειδωμένους πόρους για την πρόληψη.

Φίλες και φίλοι, Στη θάλασσα μάθαμε ότι αν ο καπετάνιος αποδειχθεί ανίκανος να κουμαντάρει το πλοίο μέσα στη φουρτούνα, το πλήρωμα οφείλει να βγει μπροστά για να μην πνιγεί.

Το κεντρικό κράτος έχει αποτύχει διαχρονικά να μας προστατεύσει, να προστατεύσει το περιβάλλον μας και να μας δώσει τις υποδομές που μας αξίζουν.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, εμείς, το πλήρωμα αυτού του νησιού, οι πολίτες της Κεφαλονιάς, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Με ενότητα, με δυναμικές κινητοποιήσεις, με ομοψυχία, θα διεκδικήσουμε το αυτονόητο: το δικαίωμα να ζούμε με ασφάλεια, υγεία, καθαρό περιβάλλον και αξιοπρέπεια στον τόπο που γεννηθήκαμε.

Φίλες και φίλοι, Ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο.

Το κεντρικό κράτος μάς αντιμετωπίζει σαν ιθαγενείς χωρίς καθρεπτάκια.

Οι εκάστοτε κυβερνώντες θυμούνται την Κεφαλονιά μόνο όταν θέλουν να φωτογραφηθούν με φόντο τα γκρεμισμένα μας σπίτια, φορώντας δήθεν σκεπτικά προσωπεία, ή όταν έρχονται το καλοκαίρι για να κάνουν διακοπές στις θάλασσες που εμείς πασχίζουμε να κρατήσουμε καθαρές από τα λύματά τους.

Μας έχουν φλομώσει στις υποσχέσεις, στα "θα" και στα ευχολόγια, την ίδια ώρα που οι δρόμοι μας ανοίγουν στα δύο, τα παιδιά μας στοιβάζονται σε κοντέινερ και τα νοσοκομεία μας θυμίζουν σκηνικά πολέμου.

Στη θάλασσα λέμε μια φράση: "Όταν το καράβι μπάζει νερά, δεν κάθεσαι να συζητήσεις με τον καπετάνιο αν φταίει ο καιρός.

Ή του παίρνεις το τιμόνι ή πνίγεσαι". Οι πολιτικοί της στεριάς αποδείχθηκαν ανίκανοι τιμονιέρηδες, "χάρτινοι" καπετάνιοι των σαλονιών και των τηλεοπτικών παραθύρων, που ξέρουν μόνο να εισπράττουν τους φόρους μας και να μας πετούν πίσω ψίχουλα.

Φτάνει πια με την ανοχή! Η υπομονή τελείωσε.

Αν νομίζουν στην Αθήνα ότι θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τη γύμνια τους, είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Εμείς, το πλήρωμα αυτού του νησιού, οι ναυτικοί, οι εργαζόμενοι, οι γονείς, παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Τους προειδοποιούμε: Ή θα δώσουν τώρα λύσεις και κονδύλια για την υγεία, την παιδεία, τους δρόμους και τις αποχετεύσεις μας, ή θα μας βρουν μπροστά τους, στους δρόμους και στα λιμάνια, σε έναν αγώνα μέχρι εσχάτων. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη, απαιτούμε το δίκιο μας! Σας ευχαριστώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους