Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα καλοκαίρια τότε δεν μετριούνταν με μέρες, αλλά με τις στρώσεις αλατιού που στέγνωναν πάνω στο δέρμα και τις αγκαθωτές αχινιές στις φτέρνες.

Στο παραθαλάσσιο οικισμό, τα πρωινά άνηκαν στα παιδιά.

Τρέχαμε ξυπόλητοι στις χωμάτινες σοκάδες, περνώντας μέσα από αυλές που μοσχοβολούσαν βασιλικό και φρεσκοασβεστωμένο τοίχο.

Οι πόρτες ήταν πάντα ανοιχτές.

Μπαίναμε ακάλεστοι, πίναμε δροσερό νερό από τη στάμνα της κυρα-Μαρίας, τσιμπούσαμε μια φέτα ψωμί με λάδι και ντομάτα από το τραπέζι της γειτόνισσας, κι αν μας έπαιρνε ο ύπνος από τη μεσημεριανή κάψα, αποκοιμόμασταν στο ράντζο της διπλανής βεράντας, κάτω από την πυκνή σκιά της κληματαριάς.

Όλα άλλαζαν, όμως, το απόγευμα της Παρασκευής.

Μετά τις πέντε, τα παιδιά αφήναμε τις σβούρες και τα βότσαλα και μαζευόμασταν στην στροφή του χωματόδρομου.

Τα μάτια μας ήταν καρφωμένα στο βάθος, εκεί που ο δρόμος ενώνονταν με την άσφαλτο της Αθήνας και μετά εμφανιζόταν το σύννεφο της σκόνης.

Το παλιό ρουλεμάν του αυτοκινήτου ακουγόταν από μακριά.

Όταν η μηχανή έσβηνε, η πόρτα άνοιγε και κατέβαινε ο μπαμπάς.

Φορούσε ακόμη το πουκάμισο της δουλειάς, τσαλακωμένο από τη διαδρομή και την ζέστη της πόλης, αλλά στα μάτια του είχε μια αλλιώτικη σπίθα.

Πριν προλάβει να πατήσει το πόδι του στο χώμα, ογκόλιθοι από παιδικά χέρια τον τυλίγανε.

Από το πορτμπαγκάζ ανασύρονταν οι θησαυροί της εβδομάδας: χάρτινα σακουλάκια με καραμέλες, κουτιά με πάστες τυλιγμένες με κορδέλα από το ζαχαροπλαστείο της Αθήνας, κι ένα παγωμένο καρπούζι που είχε ταξιδέψει τυλιγμένο σε βρεγμένη λινάτσα.

Μαζί με τα γλυκά, έφερνε κι έναν αέρα γιορτής.

Το σπίτι αμέσως ζωντάνευε.

Οι μητέρες χαμογελούσαν διαφορετικά, τα ραδιόφωνα άνοιγαν δυνατά στις βεράντες, και η σιωπή του μεσημεριού έδινε τη θέση της σε γέλια, τσουγκρίσματα και ιστορίες που κρατούσαν μέχρι να γεμίσει ο ουρανός με τριζόνια και αστέρια.

Εκείνα τα ταπεινά εξοχικά της Αττικής δεν είχαν ανέσεις, είχαν όμως όλη την ελευθερία του κόσμου — και την προσμονή της Παρασκευής, που έκανε τους πατεράδες μας να μοιάζουν με ήρωες που επέστρεφαν από μακριά. Άννα Δανάλη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους