Κατά την ταπεινή μου άποψη, η πιο κομβική προσθήκη της Ρεάλ ακούει στο όνομα "Μουρίνιο". Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, με το που πάτησε το πόδι του στον σύλλογο, άλλαξε άρδην η νοοτροπία...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι επιλογές παικτών όπως ο Μπερνάρντο, ο Κουκουρέγια, ο Ντάμφρις, ο Ρόδρι και ο Ντιομαντέ, συνθέτουν στο σύνολο τους ένα απόλυτα ισορροπημένο παζλ.

Καλύπτουν στοχευμένα κάθε κενό της ομάδας.

Αν μάλιστα η Ρεάλ καταφέρει να κλείσει και τυπικά τις υποθέσεις των Ντιομαντέ και Ρόδρι, τότε θα μιλάμε ξεκάθαρα για το πιο πετυχημένο μεταγραφικό παζάρι των τελευταίων 20 ετών! Η ομάδα πρακτικά "αναβαθμίστηκε" σε κάθε της γραμμή.

Ας ξεκινήσουμε από την άμυνα: - Στο αριστερό άκρο: Με την αποχώρηση του Φραν Γκαρθία και την έλευση του Κουκουρέγια, η ομάδα βρίσκει το νούμερο 1 της.

Πλέον, η δεύτερη επιλογή είναι ένας εξίσου καλός παίκτης, ο Καρέρας.

Πέρυσι το σενάριο ήταν αντίστροφο, με τον Καρέρας ως βασικό και τον Γκαρθία ως εναλλακτική. - Στο δεξί άκρο: Με την έλευση του Ντάμφρις, την ταυτόχρονη παρουσία του Άρνολντ και το "αντίο" στον Καρβαχάλ –ο οποίος μεγάλωσε και άδειασε σωματικά– η θέση κλείδωσε.

Οι επιλογές περιορίζονται στους Άρνολντ και Ντάμφρις, που σημαίνει ότι ο Βαλβέρδε δεν θα χρειαστεί να θυσιαστεί ξανά καλύπτοντας εκείνο τον χώρο, παρά μόνο σε περιπτώσεις ακραίας ανάγκης. - Στα στόπερ: Ξεφορτωθήκαμε το τεράστιο συμβόλαιο του Αλάμπα (ο οποίος ζήτημα να έπαιξε 14 ματς την τελευταία τριετία) για να πάρει τον Κονατέ.

Εδώ δεν μιλάμε μόνο για τεχνική αναβάθμιση, αλλά για τεράστια διαφορά στο επίπεδο της σωματικής ετοιμότητας.

Η απόκτηση του Μπερνάρντο δίνει λύση σε ένα από τα μεγαλύτερα "αγκάθια" της Ρεάλ: την ομαλή ανάπτυξη από πίσω.

Πρόκειται για έναν "πασπαρτού" που διαπρέπει στην υψηλή πίεση και στο άμεσο πρέσινγκ με την απώλεια της μπάλας, ενώ μπορεί να παίξει εξίσου άνετα ως δεξί εξτρέμ, "δεκάρι" ή κεντρικό χαφ.

Παράλληλα, η κίνηση για τον Ντιομαντέ ήταν απλά επιβεβλημένη.

Η ομάδα πρακτικά δεν είχε καθαρόαιμο δεξί εξτρέμ πέραν του Μασταντουόνο.

Ο 19χρονος έρχεται να αναβαθμίσει τη θέση, παίζοντας και στα δύο φτερά, και φέρνοντας τεράστιες προοπτικές εξέλιξης και περιθώρια βελτίωσης.

Τέλος, ο Ρόδρι αποτελεί ίσως τον πιο καθοριστικό στόχο.

Είναι ο άνθρωπος που δεν θα αναβαθμίσει απλώς τη μεσαία γραμμή, αλλά ολόκληρη την ομάδα: είναι εκείνος που θα ελέγξει απόλυτα τον ρυθμό, θα ανεβάσει τα ποσοστά κατοχής, θα συντονίσει τις γρήγορες μεταβάσεις και θα οργανώσει το παιχνίδι με μαεστρία.

Ακόμα κι αν αυτές οι μεταγραφές δεν ολοκληρωθούν στο 100%, μαρτυρούν μια νέα φιλοσοφία.

Μια προσέγγιση που ψάχνει τακτική ισορροπία, βάθος στον πάγκο και πραγματική κάλυψη θέσεων, αφήνοντας στην άκρη το τυφλό κυνήγι των μεγάλων ονομάτων.

Το τελευταίο μεγάλο στοίχημα είναι πλέον η τακτική διάταξη.

Πώς ακριβώς θα κουμπώσουν αυτά τα γρανάζια μέσα στο χορτάρι; Γιατί, κακά τα ψέματα, η επιλογή του συστήματος και η σωστή τοποθέτηση των παικτών έχουν ακριβώς την ίδια βαρύτητα με τις ίδιες τις μεταγραφές!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους