Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν η προστασία δεν αφήνει το παιδί να μεγαλώσει Η υπερπροστασία συνήθως δεν ξεκινά από κακή πρόθεση.

Ξεκινά από τον φόβο του γονιού: «Μην πληγωθεί.» «Μην αποτύχει.» «Μην του συμβεί κάτι.» «Ας το κάνω εγώ για να μην ταλαιπωρηθεί.» Όταν όμως ο γονιός απομακρύνει κάθε δυσκολία από τον δρόμο του παιδιού, το παιδί δεν μαθαίνει πώς να τη διαχειρίζεται.

Μπορεί να μεγαλώσει αμφιβάλλοντας για τον εαυτό του, φοβούμενο τις αποφάσεις και περιμένοντας πάντοτε κάποιον να το σώσει ή να του πει τι πρέπει να κάνει.

Το παιδί δεν χρειάζεται έναν γονιό που θα εξαφανίσει όλα τα εμπόδια.

Χρειάζεται έναν γονιό που θα στέκεται κοντά του και θα του λέει: «Δοκίμασε.

Μπορεί να δυσκολευτείς, αλλά πιστεύω ότι μπορείς.

Και αν πέσεις, θα είμαι εδώ — όχι για να ζήσω τη ζωή σου, αλλά για να σε βοηθήσω να ξανασηκωθείς.» Η υγιής προστασία προσφέρει ασφάλεια.

Η υπερπροστασία μεταδίδει, χωρίς λόγια, το μήνυμα: «Ο κόσμος είναι επικίνδυνος και εσύ δεν μπορείς να τα καταφέρεις μόνος σου.» Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν: Προστατεύω πραγματικά το παιδί μου ή προσπαθώ να ηρεμήσω τον δικό μου φόβο; Του δίνω ρίζες για να νιώθει ασφάλεια ή του κόβω τα φτερά για να το κρατώ κοντά μου; Η αγάπη δεν είναι να εμποδίσουμε το παιδί να πέσει ποτέ. Είναι να �

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους