Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με την ολοκλήρωση των Κοινοπολιτειακών Αγώνων αισθάνομαι περήφανος για την προσπάθεια της Εθνικής μας Ομάδας και για όλους όσοι συνέβαλαν σε αυτή τη σημαντική πορεία.

Έχοντας αφιερώσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή μου στο τζούντο, πρώτα ως αθλητής και Ολυμπιονίκης της Κύπρου και στη συνέχεια ως προπονητής και Τεχνικός Διευθυντής της Κυπριακής Ομοσπονδίας Τζούντο, έχω μάθει ότι οι μεγάλες επιτυχίες δεν είναι ποτέ αποτέλεσμα της τύχης.

Είναι αποτέλεσμα σωστού σχεδιασμού, σκληρής δουλειάς, πειθαρχίας, υπομονής και ανθρώπων που έχουν το θάρρος να παίρνουν δύσκολες αποφάσεις για το καλό του αθλήματος.

Η μεγαλύτερη ικανοποίησή μου δεν είναι μόνο οι διακρίσεις.

Είναι ότι σήμερα το κυπριακό τζούντο στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι στις μεγάλες δυνάμεις του κόσμου.

Οι αθλητές μας αγωνίζονται χωρίς φόβο, με αυτοπεποίθηση και με την πεποίθηση ότι μπορούν να διεκδικήσουν νίκες απέναντι στους καλύτερους.

Αυτό δεν έγινε τυχαία.

Είναι αποτέλεσμα μιας πορείας πολλών ετών.

Θέλω να συγχαρώ όλους τους αθλητές της αποστολής: Πέτρο Χριστοδουλίδη, Γιώργο Μπαλαρτζασβίλι, Οδυσσέα Γεωργάκη, Αρίστο Μιχαήλ, Γιώργο Κρουσανιώτη, Γιάννη Αντωνίου, Σοφία Ασβέστα και Ζανέτ Μιχαηλίδου.

Κάθε ένας από αυτούς κουβαλούσε στις πλάτες του την Κύπρο και έδωσε ό,τι είχε μέσα στο τατάμι.

Για εμένα, αυτό είναι η πραγματική αξία του αθλητισμού.

Θέλω να ευχαριστήσω τους Ομοσπονδιακούς Προπονητές, Λαυρέντη Αλεξανδρίδη και Θεόδωρο Μανδρίτη.

Η συνεργασία μας ήταν ουσιαστική και αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει κοινό όραμα, οι επιτυχίες ακολουθούν.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας, Σώτο Τρικωμίτη.

Δεν συμφωνήσαμε πάντοτε σε όλα.

Αυτό όμως δεν μας εμπόδισε ποτέ να εργαζόμαστε με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του κυπριακού τζούντο.

Η σχέση μας στηρίχθηκε στον αμοιβαίο σεβασμό, στην ειλικρίνεια και στην κοινή επιθυμία να αφήσουμε το άθλημα καλύτερο από ό,τι το παραλάβαμε.

Όλα αυτά τα χρόνια γνώρισα και τις όμορφες αλλά και τις δύσκολες πλευρές του αθλητισμού.

Αντιμετώπισα αμφισβήτηση, προσωπικές επιθέσεις και εμπόδια.

Δεν απάντησα ποτέ με λόγια.

Η απάντησή μου ήταν πάντα η δουλειά, οι αθλητές μας και τα αποτελέσματα μέσα στο τατάμι.

Εκεί κρίνονται όλοι.

Μετά από τόσα χρόνια εμπειρίας μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το κυπριακό τζούντο έχει πλέον ωριμάσει.

Δεν αρκεί πλέον να συμμετέχουμε.

Οφείλουμε να διεκδικούμε, να σχεδιάζουμε και να ονειρευόμαστε ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες.

Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται στήριξη από όλους.

Ήρθε η στιγμή η Πολιτεία να δώσει στο τζούντο το δικό του σπίτι.

Έναν σύγχρονο χώρο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των αθλητών μας και να αποτελέσει το θεμέλιο για τις επόμενες γενιές.

Το κυπριακό τζούντο έχει αποδείξει με έργα ότι αξίζει αυτή την επένδυση.

Τέλος, υπάρχει κάτι που δεν αλλάζει ποτέ μέσα μου.

Κάθε απόφαση που παίρνω, κάθε προσπάθεια που καταβάλλω και κάθε μάχη που δίνω έχει ως βάση τις αρχές που μου δίδαξε ο πατέρας μου, Πέτρος Χριστοδουλίδης.

Μπορεί να μην βρίσκεται πλέον κοντά μας, όμως εξακολουθεί να είναι η πυξίδα μου.

Από εκείνον έμαθα ότι η τιμή, η συνέπεια, η εργατικότητα και η προσφορά δεν είναι επιλογές· είναι τρόπος ζωής.

Το κυπριακό τζούντο βρίσκεται σήμερα σε ένα πολύ σημαντικό σημείο της ιστορίας του.

Έχει ανθρώπους, έχει αθλητές, έχει γνώση και έχει προοπτική.

Οι πόρτες θα είναι πάντοτε ανοιχτές για όσους θέλουν πραγματικά να προσφέρουν και να βοηθήσουν το άθλημά μας να προχωρήσει ακόμη πιο ψηλά.

Προσωπικά, όσο έχω τη δύναμη να υπηρετώ το τζούντο, θα συνεχίσω να το κάνω με την ίδια πίστη, την ίδια ευθύνη και την ίδια αγάπη που με συνόδευαν από την πρώτη ημέρα που φόρεσα το τζούντογκι.

Το ταξίδι συνεχίζεται. Και είμαι βέβαιος ότι τα καλύτερα για το κυπριακό τζούντο είναι ακόμη μπροστά μας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους