Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βγήκα από το θερινό σινεμά στα Βοτσαλάκια (στον Πειραιά) με ανάμεικτα συναισθήματα. Ο Κρίστοφερ Νόλαν παραδίδει μια εντυπωσιακή, κινηματογραφική «Οδύσσεια». Η εικόνα, η μουσική και η ατμόσφαιρα σε παρασύρουν.

Όμως κάποιες δημιουργικές επιλογές με ξένισαν.

Η απεικόνιση της Ωραίας Ελένης, αλλά και ορισμένοι χαρακτήρες και διάλογοι, μου φάνηκαν να απομακρύνονται περισσότερο απ' όσο θα ήθελα από το πνεύμα του Ομήρου.

Δεν είναι ότι με ενοχλεί μια διαφορετική ανάγνωση ενός κλασικού έργου.

Αντίθετα, πιστεύω ότι κάθε μεγάλος δημιουργός δικαιούται τη δική του ματιά.

Απλώς, σε κάποια σημεία ένιωσα πως αυτές οι επιλογές δεν υπηρετούσαν τόσο την ιστορία όσο την ανάγκη να προκαλέσουν συζήτηση.

Παρ' όλα αυτά, δεν μετάνιωσα ούτε λεπτό που την είδα.

Κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό, σε ένα θερινό σινεμά, ήταν μια εμπειρία που άξιζε.

Και ίσως αυτό είναι τελικά το νόημα του καλού κινηματογράφου... Εσείς την είδατε; Συμφωνήσατε με τις δημιουργικές επιλογές του Νόλαν ή σας άφησαν κι εσάς με ερωτηματικά;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους