Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γεννήθηκε στη Σάντα Μάρτα της Κολομβίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1961, η αφάνα του θα γινόταν πιο διάσημη κι από πολλά τρόπαια, και με ένα ταλέντο που θα άλλαζε για πάντα την εικόνα του νοτιοαμερικανικού ποδοσφαίρου στα μάτια του κόσμου. Ο Κάρλος Βαλντεράμα κοινώς "el Píbe" (το αγόρι) αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος, λειτουργώντας ουσιαστικά ως ο εγκέφαλος κάθε ομάδας στην οποία φορούσε τη φανέλα.

Δεν ήταν γρήγορος, ούτε δυνατός, δεν έτρεχε ασταμάτητα, δεν πίεζε, δεν εντυπωσίαζε με θεαματικές ντρίμπλες.

Είχε όμως κάτι σπανιότερο: καθαρό μυαλό, αίσθηση χώρου και την ικανότητα να κάνει καλύτερους όσους έπαιζαν γύρω του, ελέγχοντας τον ρυθμό του αγώνα με πάσες που έμοιαζαν σχεδιασμένες πάνω στο πινακάκι πολλά δευτερόλεπτα πριν εκτελεστούν.

Το χαρακτηριστικό, φουντωτό ξανθό μαλλί του τον έκανε αμέσως αναγνωρίσιμο σε κάθε γήπεδο, όμως ήταν η νοητική του υπεροχή, όχι η εμφάνισή του, που τον καθιέρωσε ως έναν από τους μεγαλύτερους πλεϊμέικερ της γενιάς του.

Ξεκίνησε από την Ουνιόν Μαγδαλένα το 1980, πέρασε από τη Μιγιονάριος και τη Ντεπορτίβο Κάλι, και το 1988 πήρε τον δρόμο για την Ευρώπη, υπογράφοντας στη Μονπελιέ.

Εκεί κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας το 1990, όμως το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αποδείχθηκε πιο απαιτητικό απ' όσο του ταίριαζε.

Ο συμπαίκτης του στη Μονπελιέ, Λοράν Μπλαν, θυμόταν αργότερα πως ο ρυθμός στην Ευρώπη ήταν πιο γρήγορος και έντονος απ' ό,τι ταίριαζε στο παιχνίδι του, κάτι που τον δυσκόλευε, παρότι το ταλέντο του ήταν τέτοιο που οι συμπαίκτες του εμπιστεύονταν την μπάλα σε αυτόν χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ακολούθησαν η Βαγιαδολίδ, η Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν και η Τζούνιορ Μπαρανκίγια με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Κολομβίας, προτού μετακομίσει το 1996 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στην αναδυόμενη MLS έγραψε ιστορία με τη φανέλα της Τάμπα Μπέι Μιούτινι, αναδεικνυόμενος ο πρώτος MVP στην ιστορία του πρωταθλήματος το 1996.

Πέρασε και από τη Μαϊάμι Φιούζον πριν επιστρέψει στην Τάμπα και κλείσει την καριέρα του το 2002 με την Κολοράντο Ράπιντς.

Η επιρροή του στη διάδοση του αθλήματος στην αμερικανική ήπειρο έμεινε ανεξίτηλη, με τον ίδιο να εντάσσεται αργότερα στο National Soccer Hall of Fame των ΗΠΑ, μοναδική τιμή για Κολομβιανό ποδοσφαιριστή.

Στα 22 έτη της επαγγελματικής του καριέρας έγραψε 701 συμμετοχές και 63 γκολ με 12 διαφορετικούς συλλόγου που σε κανέναν δεν έμεινε πάνω από τρεις σεζόν.

Ήταν ο μόνιμος αρχηγός στην Εθνική, μετρώντας 111 συμμετοχές, ηγούμενος μιας γενιάς που περιλάμβανε τον Ρενέ Χιγκίτα τον Φρέντι Ρινκόν, τον Φαουστίνο Ασπρίγια, μια Κολομβία που θεωρήθηκε από πολλούς ως η πιο ταλαντούχα ομάδα της ιστορίας της χώρας.

Συμμετείχε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, το 1990, το 1994 και το 1998, χωρίς ποτέ να φτάσει στην κατάκτηση που θα δικαίωνε το ταλέντο της γενιάς του.

Το 1987 αναδείχθηκε MVP στο Κόπα Αμέρικα της Αργεντινής κάνοντας το πρώτο του μεγάλο τουρνουά.

Παρά την απουσία μεγάλου τίτλου με την Εθνική, αναγνωρίστηκε ευρέως ως ο σημαντικότερος Κολομβιανός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, ένας ηγέτης που κρατούσε την ομάδα ενωμένη τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο.

Η πιο εμβληματική του στιγμή ήρθε στις 19 Ιουνίου 1990, στο Μιλάνο, απέναντι στη Δυτική Γερμανία.

Στο 89ο λεπτό, με την Κολομβία να χάνει 1-0, ο Βαλντεράμα πέρασε μια δύσκολη πάσα στον Φρέντι Ρινκόν, ο οποίος ισοφάρισε σε 1-1, εξασφαλίζοντας την πρόκριση της Κολομβίας στη δεύτερη φάση για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Η πορεία της ομάδας σταμάτησε στη συνέχεια στους «16» απέναντι στο Καμερούν.

Το 1994, με την Κολομβία από τα φαβορί ακόμη και για κατάκτηση του τίτλου, ήρθε πρόωρος αποκλεισμός και τραγωδία με θύμα τον Αντρές Εσκομπάρ, ενώ το 1998, σε ηλικία 36 ετών, ο Βαλντεράμα φόρεσε για τελευταία φορά το εθνόσημο σε Μουντιάλ.

Την ίδια χρονιά έγινε εξώφυλλο στη συσκευασία του παιχνιδιού International Super Star Soccer Pro 1998 της Konami (που αργότερα ονομάστηκε Pro Evolution Soccer) Αναγνωρίστηκε δύο φορές ως Νοτιοαμερικανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς (1987, 1993) και συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 του Πελέ το 2004, παραμένοντας ο μοναδικός Κολομβιανός στους 125 κορυφαίους της ιστορίας του αθλήματος.

Ο "Ελ Πίμπε" δεν κατέκτησε ποτέ κάποιο μεγάλο τρόπαιο, ούτε φόρεσε ποτέ τη φανέλα κάποιου ευρωπαϊκού γίγαντα, όμως έμαθε σε μια ολόκληρη ήπειρο πως ο χρόνος στο γήπεδο δεν ανήκει σε αυτόν που τρέχει αλλά σε αυτόν που σκέφτεται πιο γρήγορα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους