Θα σου πω, λοιπόν, τι είναι για μένα το camping. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχω περάσει από κάμπινγκ σε όλες τις φάσεις της ζωής μου. Σαν παιδί, γυρνώντας σχεδόν όλη την Ελλάδα. Σαν έφηβος, για...
Θα σου πω, λοιπόν, τι είναι για μένα το camping. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχω περάσει από κάμπινγκ σε όλες τις φάσεις της ζωής μου.
Σαν παιδί, γυρνώντας σχεδόν όλη την Ελλάδα.
Σαν έφηβος, για τις παρέες και τα ξενύχτια.
Κάποια στιγμή, με μια Nikon στον λαιμό, κάνοντας τον φωτογράφο χωρίς να ξέρω ούτε τα βασικά.
Και πλέον ως πατέρας, με την οικογένεια μου.
Προχθές περπατούσα για άλλη μια φορά προς τα κοινόχρηστα ψυγεία, κρατώντας μια Coca-Cola.
Εκεί μου ήρθε η σκέψη.
Γιατί, μετά από τόσα χρόνια, μου αρέσει ακόμη το κάμπινγκ; Νομίζω έχει να κάνει με τον ρυθμό.
Θες δεν θες, χαλαρώνεις.
Θα κάνεις την ίδια διαδρομή δέκα, είκοσι, σαράντα φορές μέσα στη μέρα.
Αν έχεις παιδιά, πρόσθεσε άλλες τόσες.
Κι όμως, δεν σε ενοχλεί.
Αντίθετα, αυτή η μικρή λούπα είναι που σε βάζει σε έναν διαφορετικό ρυθμό.
Έναν ρυθμό που στην καθημερινότητα δυσκολευομαστε πολύ να κρατήσουμε.
Και μετά έρχεται η φύση.
Όχι γιατί έχει κάποια μαγική δύναμη, αλλά γιατί σου δίνει τον χώρο να την παρατηρήσεις.
Κάποιοι δεν θα νιώσουν τίποτα.
Θα δουν απλώς δέντρα, θάλασσα και σκηνές.
Κάποιοι άλλοι θα νιώσουν ότι για λίγο όλα ηρεμούν.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το κάμπινγκ για μένα. Δεν είναι η σκηνή, ούτε η παραλία, ούτε οι διακοπές. Απλα εδω βρίσκω τον ρυθμό μου..
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους