Μετά από κάθε κρατική αποτυχία με τραγικές συνέπειες για ανθρώπινες ζωές, περιουσίες ή το περιβάλλον. οι φράσεις: "ας σιωπήσουμε", " ας πενθήσουμε σιωπηλά" "δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών" και "ο...
Μετά από κάθε κρατική αποτυχία με τραγικές συνέπειες για ανθρώπινες ζωές, περιουσίες ή το περιβάλλον. οι φράσεις: "ας σιωπήσουμε", " ας πενθήσουμε σιωπηλά" "δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών" και "ο κόσμος είναι απελπισμένος γι αυτό μιλάει σκληρά στις κάμερες" μόνο ύποπτες μπορούν να θεωρηθούν.
Συχνά λειτουργούν ως μηχανισμός μετάθεσης της συζήτησης για τις ευθύνες σε ένα αόριστο «αργότερα» που πολλές φορές δεν έρχεται ποτέ.
Όπως με τα Τέμπη.
Χαροκαμένοι γονείς φωνάζαν για τις κρατικές παραλείψεις και το μόνο που ακούγαμε ήταν "είναι δύσκολο γι αυτούς τώρα ... γι αυτό μιλάνε έτσι". Ακόμη πιο προβληματικό είναι όταν οι καταγγελίες των ανθρώπων ερμηνεύονται αυτόματα ως αποτέλεσμα της οργής ή της απόγνωσής τους (κυρίως από τα ΜΜΕ) , αντί να εξετάζεται αν αυτά που λένε είναι αληθή.
Το ότι κάποιος είναι συντετριμμένος ή θυμωμένος δεν σημαίνει ότι οι καταγγελίες του είναι λιγότερο βάσιμες. Το πένθος δεν αναιρεί την ανάγκη για απόδοση ευθυνών.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους