Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΨΕΥΤΟ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ: ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟΥ Ας υποθέσουμε ότι κάποιος παίρνει την κυβέρνηση σε μια χώρα της οποίας το κράτος δεν φημίζεται για την αποτελεσματικότητά του.

Αυτός ο κάποιος, αντί να αναμορφώσει το κράτος, ώστε να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά και αξιοκρατικά, ισχυρίζεται ότι το κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά και για αυτό πρέπει να αναθέσει λειτουργίες του σε ιδιώτες.

Τί κάνει λοιπόν; Με χρήματα που εισπράττει το κράτος ως μεσάζων φοροσυλλέκτης, πληρώνει ιδιωτικές εταιρείες για να του παρέχουν υπηρεσίες που αρνείται να προσφέρει το ίδιο.

Βέβαια κανείς δεν εγγυάται ότι οι ιδιώτες θα προσφέρουν καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες, ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με μια μικρή αγορά στην οποία δεν ισχύουν οι κανόνες του ανταγωνισμού.

Ή ακόμη χειρότερα, όταν εταιρείες ιδρύονται ακριβώς για να καλύψουν αυτές τις νέες ανάγκες.

Όσον αφορά δε το κράτος, γιατί να πιστέψουμε ότι το ίδιο μπορεί να προκηρύσει αδιάβλητους και αποτελεσματικούς διαγωνισμούς, όταν το ίδιο το κράτος δηλώνει αναποτελεσματικό και διεφθαρμένο; Το κράτος δηλαδή δεν είναι ικανό να παράγει, αλλά είναι ικανό να καταναλώνει με λεφτά που έχουν πληρώσει άλλοι; Και βέβαια ποιο κράτος; Το κράτος που επί δεκαετίες χρησιμοποίησαν ως εργαλείο πολιτικής συναλλαγής οι ίδιοι οι πολιτικοί ή οι προκάτοχοί τους, με τους οποίους μπορεί να συνδέονται και με άμεσες συγγενικές σχέσεις; Όλα αυτά βέβαια είναι στρέβλωση των εννοιών κράτος, ελεύθερη αγορά, ιδιωτική πρωτοβουλία, δημόσιο συμφέρον.

Διότι τελικά όλα αυτά σε τέτοιες συνθήκες μπορούν να υπάρξουν μόνο ως προσχήματα για να καλύψουν μια παρασιτική διαχείριση του κράτους, στο οποίο αυτός που συλλέγει τους φόρους μπορεί να αγοράζει υπηρεσίες ιδιωτών.

Και όλα αυτά, μα όλα αυτά, έχουν από πίσω τους έναν κοινό παρανομαστή: το τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας που καταστρέφει συστηματικά τη χώρα.

Για την Ιστορία να θυμίσουμε ότι στο Βυζάντιο, στο απόγειο της παρακμής του, το κράτος ανέθετε ακόμη και την είσπραξη φόρων σε ιδιώτες, με το σκεπτικό ότι ήταν πιο αποτελεσματικοί. Στο τέλος, και ο στρατός έγινε ιδιωτικός, δηλαδή μισθοφορικός, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους