[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Θα σου πω μια ιστορία Λένε πως κάποτε, σε έναν τόπο όπου τα συναισθήματα είχαν μορφή, η Καρδιά και ο Νους περπατούσαν πάντα μαζί. Ο Νους κρατούσε έναν χάρτη γεμάτο κανόνες, λογική και σωστές...

@fixmyself_ Θα σου πω μια ιστορία Λένε πως κάποτε, σε έναν τόπο όπου τα συναισθήματα είχαν μορφή, η Καρδιά και ο Νους περπατούσαν πάντα μαζί. Ο Νους κρατούσε έναν χάρτη γεμάτο κανόνες, λογική και σωστές αποφάσεις. Η Καρδιά δεν κρατούσε τίποτα. Μόνο μια μικρή πυξίδα που έδειχνε πάντα προς εκείνον που είχε αγαπήσει. Μια μέρα οι δρόμοι τους χώρισαν. Ο Νους της είπε: «Γύρνα πίσω. Εκεί που πας υπάρχει μόνο σιωπή, απόσταση και αναμνήσεις.» Η Καρδιά χαμογέλασε. «Δεν ψάχνω να ξαναζήσω το χθες. Ψάχνω το κομμάτι μου που έμεινε εκεί.» Πέρασε βουνά, θάλασσες και χειμώνες. Όλοι όσοι τη συναντούσαν της έλεγαν να σταματήσει. «Δεν αξίζει άλλο να περιμένεις.» «Ξέχνα.» «Προχώρα.» Εκείνη όμως συνέχιζε. Όχι γιατί πίστευε πως στο τέλος θα την περίμενε κάποιος, αλλά γιατί η αγάπη δεν μετριέται με το αν έχει τέλος ή αρχή. Μετριέται με το πόσο αληθινά κατοίκησε μέσα σου. Και όταν, ύστερα από χρόνια, έφτασε στον προορισμό της, δεν βρήκε ούτε παλάτια ούτε υποσχέσεις. Βρήκε τον εαυτό της. Τότε κατάλαβε πως το ταξίδι δεν ήταν για να ξαναβρεί έναν άνθρωπο, αλλά για να μη χάσει ποτέ την ικανότητά της να αγαπά. Γιατί η αληθινή καρδιά δεν ξεχνά από πείσμα. Θυμάται από αγάπη. Η καρδιά πάντα βρίσκει τον δρόμο προς εκείνον που αγάπησε, ακόμα κι όταν όλα γύρω της φωνάζουν να γυρίσει πίσω. #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα σου πω μια ιστορία Λένε πως κάποτε, σε έναν τόπο όπου τα συναισθήματα είχαν μορφή, η Καρδιά και ο Νους περπατούσαν πάντα μαζί. Ο Νους κρατούσε έναν χάρτη γεμάτο κανόνες, λογική και σωστές αποφάσεις. Η Καρδιά δεν κρατούσε τίποτα.

Μόνο μια μικρή πυξίδα που έδειχνε πάντα προς εκείνον που είχε αγαπήσει.

Μια μέρα οι δρόμοι τους χώρισαν. Ο Νους της είπε: «Γύρνα πίσω.

Εκεί που πας υπάρχει μόνο σιωπή, απόσταση και αναμνήσεις.» Η Καρδιά χαμογέλασε. «Δεν ψάχνω να ξαναζήσω το χθες.

Ψάχνω το κομμάτι μου που έμεινε εκεί.» Πέρασε βουνά, θάλασσες και χειμώνες.

Όλοι όσοι τη συναντούσαν της έλεγαν να σταματήσει. «Δεν αξίζει άλλο να περιμένεις.» «Ξέχνα.» «Προχώρα.» Εκείνη όμως συνέχιζε.

Όχι γιατί πίστευε πως στο τέλος θα την περίμενε κάποιος, αλλά γιατί η αγάπη δεν μετριέται με το αν έχει τέλος ή αρχή.

Μετριέται με το πόσο αληθινά κατοίκησε μέσα σου.

Και όταν, ύστερα από χρόνια, έφτασε στον προορισμό της, δεν βρήκε ούτε παλάτια ούτε υποσχέσεις.

Βρήκε τον εαυτό της.

Τότε κατάλαβε πως το ταξίδι δεν ήταν για να ξαναβρεί έναν άνθρωπο, αλλά για να μη χάσει ποτέ την ικανότητά της να αγαπά.

Γιατί η αληθινή καρδιά δεν ξεχνά από πείσμα.

Θυμάται από αγάπη.

Η καρδιά πάντα βρίσκει τον δρόμο προς εκείνον που αγάπησε, ακόμα κι όταν όλα γύρω της φωνάζουν να γυρίσει πίσω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences